lægt: Með því að varpa stórsögnum fyrir róða getum við orðið frjáls. Þá komum við að síðara atriðinu sem ég nefndi: Af hverju að losa sig undan stórsögnum? Til hvers er frelsið? Eins og lesa má af orðum mínum tel ég almennt frelsi harla fánýtt í þessu sambandi. Nauðsyn þess að afbyggja stórsagnir kemur ekki fram í nauðsyn á að afbyggja þær allar ? sem er ógerlegt ? heldur í að afbyggja til- teknar stórsagnir í tilteknum pólitískum tilgangi. Þannig felst í rót- tækri feminískri gagnrýni pólitísk afbygging á tiltekinni kar(l)lægri orðræðu í þágu annarrar orðræðu sem að einhverju leyti verður ósammælanleg kvarða samhangandi yfirlits. Þetta er pólitískt verk- efni í nafni réttlætis ef við leyfum okkur að ganga út frá því að sannleikurinn sé afstæður eftir því hver talar, úr hvaða orðræðu- samfélagi og til hvers. En þetta merkir ekki að hlutlægni sé fyrir borð borin. Hlutlægni er í reynd sjálfsögð krafa í sagnfræðilegum verkum ? en hlutlægni í texta er einungis möguleg út frá viðmið- um þeirrar nálgunar og þess frásagnarforms sem textinn er skrifað- ur innan. Sérhvert frásagnarform og sérhver nálgun er aftur á móti ávallt mörkuð af því sem ekki er framandlegt textanum og er því í þeim skilningi ætíð pólitísk. Með þeirri viðleitni að skapa samhangandi heildarsýn halda höf- undar yfirlitsrita fram ópólitísku, lýðræðislegu eðli þeirra. Á sama hátt ? annars vegar með því að byggja fyrst og síðast á þeirri þekk- ingarfræðilegu hugmynd að sannleikurinn sé ekki einn heldur margur, og hins vegar með því að sniðganga þá hlið að í þekking- arlegu ofbeldi heildrænnar sýnar yfirlitsritsins felist ranglæti ? virðist mér einvæðingarkenningin feta sömu slóð, þar sem haldið er fram ópólitísku eðli hinnar einvæddu sögu sem frjálsrar orð- ræðu. Í þessum skilningi eru því á ferðinni skyldar orðræður, yfir- litið og einvæðingin, þar sem gengið er út frá því að unnt sé að móta sér sjónarhorn án þess um leið að taka pólitíska afstöðu. A F (Ó)P Ó L I T Í S K R I S A G N F R Æ Ð I 175 Saga 2004 - NOTA 1.12.2004 9:40 Page 175