Saga

						myndagerð, útgáfu fornrita og efnilega söngvara eins og Stefán Ís-

landi. Í þættinum Stríð og friður: 1940?1949 heldur velgengni

Thors-ættarinnar áfram og er þess getið að hún hafi unnið ?óvænt-

an sigur? í Bandaríkjunum 1949 þegar Margrét, dóttir Thors Thors,

var kosin fegurðardrottning á sumarhátíð í Virginíu og er viðtal

hennar við Bob Hope látið fylgja. Í þættinum Haftabúskapur og

kalt stríð: 1949?1959 er þess getið að rætt hafi verið um Thor Thors

í forsetaembættið 1952 en hann hafi ekki gefið kost á sér. Þetta er

ónákvæmni því að Thor vildi verða forseti en átti ekki nægu fylgi

að fagna.

Í þriðja lagi draga þáttagerðarmenn taum hægrimanna í stjórn-

málum. Hvort heldur rætt er um stefnu stjórnmálaflokka, Thor Jen-

sen og Korpúlfsstaði, Kveldúlfsmálið, NATO, komu bandaríska

hersins 1951 eða kvótakerfið, þá tekst höfundum ekki að fjalla um

þessi mál á óhlutdrægan hátt. Það er ólíkur blær á umfjöllun um

flokka og ríkisstjórnir eftir því hvort þær eru til vinstri eða hægri,

t.d. er fátt sagt annað um ríkisstjórn Steingríms Hermannssonar

1988?1991 en að hún hafi hækkað skatta og eflt opinbera sjóði.

Öðru máli gegnir um viðreisnarstjórnina 1959?1971, sem fær langa

og fremur jákvæða umfjöllun í þættinum Viðreisnarárin: 1959?

1971. Í lok þáttarins klykkja höfundar út með orðunum: ?Tólf ára

stöðugleikatímabili var lokið?. Hér hefur höfundum yfirsést að á

valdatíma viðreisnarstjórnarinnar, að undanskildum árunum

1964?1967, var einn mesti óróatími á vinnumarkaði í sögu lýðveld-

isins enda gífurlegar sviptingar í efnahagslífi sem leiddu til meira

atvinnuleysis og verðbólgu en verið hafði síðan í stríðinu.

Verkalýðshreyfingin er framan af öldinni sýnd sem verkfæri

sósíalista og kommúnista, og fer hún fram með óraunhæfar kjara-

kröfur og spillir árangri í efnahagsmálum. Rótin að höftunum eftir

stríð er t.d. rakin til óbilgjarnrar afstöðu verkalýðsfélaga. Litið er

fram hjá getuleysi stjórnvalda við að framfylgja jafnvægisstefnu í

efnahagsmálum en nauðsynlegar forsendur hennar voru hófsemi í

ríkisútgjöldum og aðhald í lánveitingum bankanna. Jafnvægisleysi

í efnahagsmálum og óðaverðbólga á áttunda og níunda áratugnum

eru einnig rakin einhliða til óraunhæfra krafna verkalýðsfélaga. Á

hinn bóginn er framlags verkalýðshreyfingar til lífskjarabóta og

velferðarkerfis að litlu getið og þá aðeins í framhjáhlaupi.

Umfjöllun um varnar- og öryggismál Íslands er eftir þekktum

formúlum ?rétttrúnaðarskólans? í sagnritun um kalda stríðið. Lýs-

ing á málavöxtum og flokkadráttum á hinum örlagaríku árum

M Y N D I N A F 20. Ö L D I N N I 183

Saga 2004 - NOTA  1.12.2004 9:40  Page 183