Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Organistablašiš

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Organistablašiš

						Forðum tíð
Úr endurminningum Jóns Pálssonar
Orgelið í Strandarkirkju
Mér var, eins og flestum öðrum, kunnugt um það, að Strandarkirkja í Selvogi
væri ein hin ríkasta kirkja landsins, en þrátt fyrir þetta væri þó ekkert orgel í
henni, söngur lélegur og sjaldan messað. Ég hafði um mörg ár haft
hljóðfærasölu á hendi og útvegað ýmsum kirkjum ágæt orgelharmonium, sem
allsstaðar reyndust vel og þóttu ódýr. Kvað þó meira að þessu síðar en hér var
komið sögu og einkum eftir að ég fluttisttil Reykjavíkur árið 1902. Mér var því
talsvert áhugamál að fá því til leiðar komið, að keypt yrði vandað hljóðfæri til
Strandarkirkju, því að hún gaeti þó borgað, ekki síður en margar aðrar kirkjur sem
fátækari voru. Hins vegar var mér eigi síður kunnugt um það, aðslík hugmynd og
ráðagerð mundi mæta miklum mótþróa og mörg Ijón verða á vegi mínum í þessu
efni, jafnvel úr mörgum áttum. Það var hvort tveggja, að presturinn var þessu
mjög mótfallinn og söfnuðurinn engu síður, enda við ýmsa aðra málsaðila að
ræða um slíkt mál, svo sem héraðsfund, prófast og biskup, sem engir höfðu
reynzt mér neitt sérlega leiðitamir við umleitanir mínar á slíkurrt málum áður.
Mér var þvífyllilega Ijóst, aðég mundi þurfa á allri þeirri íhugunog ráðhyggniað
halda, sem ég hefði ráð á, ætti ég að fá nokkru til leiðar komið í þessu efni. Ég
íhugaði því málið svo vel og vandlega sem ég gat og lagði svo loks af stað með það
út í óvissuna.
Svo stóð á, að presturinn til Selvogsþinga, séra Eggert Sigfússon, var
sýslunefndarmaður þeirra Selvogsmanna, og sótti hann sýslufund árlega austur
á Eyrarbakka einu sinni eða oftar á ári. Ég talaði því við hann fyrstan manna og
reyndi að fá hann til þess að beita sér fyrir málinu, en lengi vel var ekki nærri því
komandi, Hann sagði, eins og eflaust hefur verið rétt, að hér ættu svo mörg
stjórnarvöld hlut að máli og margir aðilar, að ómógulegt mundi verða fyrir mig
eða hvern annan sem væri að fá samþykki þeirra allra, enda vissi hann nokkurn
veginn fyrir fram, að þeir væru allir á móti því og hann sjálfur. „ekki síztur
postulanna", eins og hann komst aðorði. Hann lét þessjafnframt getið við mig,
að vingjarnlegra ráð gæti hann ekki gefið mér en það að háetta alveg við slíka
fásinnu.
í þessu þófi milli okkar stóð svo um nokkur ár. Aldrei gat ég unnið bug á
honum. En svo kom mér nýtt ráð í hug. Ég fór með hann út í Eyrarbakkakirkju og
spilaði fyrir hann lagið „Eldgamla ísafold" á orgelið og bað hann síðan ganga
heim með mér, því þar skyldum við tala um málið. Þegar heim kom, byrjaði ég á
því að spila „Eldgamla Isafold" aftur á ágætt orgel, sem ég átti heima hjá mér. Ég
spilaði lagið oft og þess á milli sagði ég við hann:
„Sjáið nú til, prestur minn, það er alls ekki vansalaust fyrir yður sem prest og
svona stórríka kirkju að ve'ra á eftir flestum öðrum að eignast gott orgel! Kirkjan
yrði miklu betur sótt og guðsþjónusturnar miklu hátíðlegri."
16 ORGANISTABLAÐID
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24