íinta stajja'. AliJr ('ullaiii] liilli l'yrsli nmþr þau | sutu Jn'uluor* liil. þa wur )-ii| | lnnrt so eluist* nl þel ihighiim saiic Oc ! iinluiu wnr upni. Eu þnun itiaþr | rjiram l'yrsli i'kli n liiml Or siþini sn | iii- þel nlilri. þissi þii'limr Imfþi .". nnii I sim siiin liil hufþi. Ku luifþa riuiii | hit liuila sliernn þiiini lu bygþu f'y- | rsli ngiitlnmli' fyrstu nnl slllii Jiíiii j u saman silnfu þa tlrnyimli hemií j ilriitimiir. 80 stiui Jtrir ormnr \va- { rin sltingnir sititinn .i. huriiii ht'iiiinr | öc þ|i))y|lli liemii stllil þnir scriþin vr liar | uii itt hciiiiiir. jiiumt tlrauiti segþi han ( firi tmsþa* homin simiiií hnnii rÍBþ" tlrn- | vin þiintn so. All ir liuttgum ' íívbunilit j lio litmi nl þilln warþa oc fattm j | þrin syui aiga, Jtnilii gaf hnnii intinii { nlluin o íyilnin. giili nl [riilhintl niglia | grainr nl nminr lntitn Oc guiifinim fr. þri | þi. þnir scipttl siþuii gntliimii .i. þrin | þriþiimgtt. So nt gritinr þnnn olzti j Intil norþnstn þriþiung or gttli iuiþ | nl þriþillng En giiiifiiuin þiuni yugsU I Intit siiititnrsln Siþitn nf þisstnn þrim ( nttrnþis l'iilr .í. gnt- hitnli so mikif titn ( laiignn litnn. nl Inml cl|tli' þiiim »i 211 nl ( In l'yþn. þn liilnþii þnir liorl nf Inn | tli htierl þriþin þlnti|i sti nl llll srtlltltl | þnil' llign or llliþ sir horl hnfít sutn ]mir ( vfnn iorþur nttu. Siþiiii wihln þn { ir miuþugii' Itorl fnrn tncn fom itiiin | nþors horg* 1 Alll ilel foljantie snknns i II. Hulirikru Guln anga Itar- tl'M' friiii isiive. ' I st. I. þielunr liar fi'.rnt alatl hlt. ¦ Jl'r IhiBSic S.Titiskr. f. Fil K. II. III. SfW. W'nilaluiii, U|i]isntaaltHl]or s. I.VI. liuiloi'iilis IfLwing eltusl Itr sakerl felnkUg, ' Ua>: n gtttlantll (Selilylar). s Uls: hnl'|>n (Scltlyter), " Las: t'!ti|> (l.iih'ii, l*|>|is. sl. s. Sl',. nol I). .Il'r linlur i sl. f'. Initur ('»: i:i). siiinl linl i »1. f. Iuii (Siivc ir.ll. ! Noresn, Asclttv. tir. § 3*7.1. * l.fis: iiinnii þora horg (Sdtlytet). Gotasaga ur skipuin sínum við Gotland, spurði þar tíðendi bæði af Svíaveldi og Danmörk og allt úr Noregi." Bjarni Aðalbjarnarson vitnar í Ólal's sögu í út- gáfu sinni í lok þessarar frásagnar í Gotasögu, þar sem segir um komu Ólafs konungs til Gotlands, og tekur þann kafla upp, en segir síðan: Ekki verður úr því skorið með vissu, hvort fremur skuli trúa Gota sögu eða Hkr. um það, hvaðan (og hve nær) Ólafur kæmi til Gotlands. En þar eð Akrgarn er á austurströnd eyjarinn- ar, er sennilegra, að hann hafi komið frá Garðaríki (árið 1030), eins og segir í Hkr. Hafi Jökull Bárðarson orðið fyrir liði konungs þar í eynni, ber að sama brunni. - Minning Olafs var lengi í miklum heiðri höfð á Gotlandi. Kirkjan í Akrgarn var honum helguð. Stóð hún út í hólma, sem er enn kallaður St. Olofsholm (þótl hann sé ekki lengur umflotinn). Einnig var Ólafi helguð vegleg kirkja í Visby. Þýðandi Gotasögu sá í sumar rústir kirkjunnar í Visby, er standa í núverandi skrúðgarði bæjarins og eru ekki miklar orðnar, því að margur steinn hefur verið tekinn úr þeim og hafður í aðrar bygg- ingar, aö því er sagt var á skilti við rústirnar. Bjarni minnist á Bárð Jökulsson og vitnar þar til frásagnar í 182. kap. Ólafs sögu, en þar segir frá því, að Hákon jarl Eiríksson tók herfangi nokkur skip Ólafs konungs og lél búa, og hlaut Bárður Jökulsson að stýra einu þeirra. Þegar svo Bárður löngu síðar varð fyrir liði Ólafs konungs á Gotlandi, var hann handtekinn, og lét konungur leiða hann til höggs. Varð Bárður vel við dauða sínum, sat upp og orti þá vísu, er hefst á hinum frægu orðum Svíða sár af mæði, setit hefk opt við betra. © 'otland fann fyrst sá maður, er Þjálfar hét. Þá var Gotland svo rammaukið, að það sökk um daga, en var uppi um nætur. En þessi maður flutti fyrst eld til lands- ins, og eftir það sökk það aldrei. Þjálfar átti þann son, er Hafði hét, og kona Hafða hét Hvítastjarna. Þau voru fyrstu bú- endur á Gotlandi. Fyrstu nóttina sem þau sváfu saman dreymdi hana draum. Það var sem þrír ormar væru undnir saman í brjósti hennar, og henni þóttu þeir skríða út úr brjóst- inu. Hún sagði Hafða manni sínum draum þenn- an. Hann réð hann svo: „Allt er baugum bundið. Land þetta skal byggjast, og við munum eignast þrjá syni." Hann gaf þeim öllum nafn ófæddum. Goti skal eiga Gotland, Greipur skal annar heita og Gunnfiaun hinn þriðji. Þeir skiptu síðan Gotlandi í þrjá þriðjunga, þannig að Greipur, sem var elztur, fékk nyrzta þriðjunginn, Goti þann í miðið og Gunnfiaun, hinn yngsti, syðsta þriðjunginn. Af þessum þremur óx síðan fólkið á Gotlandi og það svo mjög um langan tíma, að landið gat ekki brauðfætt alla. Þá létu þeir með hlutkesti hvern þriðja mann víkja úr landi, og máttu þeir eiga og flytja með sér allt, sem þeir áttu ofan jarðar. Þeir voru þó ófúsir fararinnar, héldu til Þórsborgar og settust að þar. En landið þoldi þá ekki og hrakti þá á braut það- an. Þeir fóru nú til Færeyjar (Fárö) og bjuggu þar um sig. Þeir gálu ekki komizt af þar, en fóru til eyjar við Eistland, sem Dagey heitir, settust að á henni og reistu borg, sem enn má þar sjá. Ekki gátu þeir heldur haldizt þar við, sóttu nú upp eftir fljóti því, er Dyna heitir, og síðan um Rússland svo langl að þeir komu fram á Grikklandi. Þeir báðu Grikkjakonung Mynd 2. Upphaf Gotasögu í útgáfu Pippings. „Land þetta skal byggjast, og við munum eignast þrjá syni." Hann gaf þeim öllum nafn ófæddum. Goti skal eiga Gotland, Greipur skal annar heita og Gunnfiaun hinn þriðji 67
Beinir tenglar