Vaki

						I

•

fV


:

}J £



Ingres: Andlitsteikning.

Listin verður því dýpkun innra lífs

mannsins, alira manna, hún er leit manna

hvers að öðrum, fagnandi eða sorgmœdd,

en alltaf tilraun til dýpkandi sambands við

náttúruna, dauða og lifandi.

Málaralist

Þegar hér er komið málum verðum við

að þrengja sviðið, fella niður hið almenn-

ara tctl um list yfirleitt, ganga nœr við-

fangsefninu, fjalla um eina grein listar,

þá sem hér hefur orðið fyrir valinu af

augljósum ástœðum: málaralistina.

Til að auðvelda okkur tökin á svo lítt

takmörkuðu efni, er ráðlegt að skipta því

niður í þrjá höfuðstuðla, en þeir eru ma ð-

urinn, náttúran og verkið. Liggur

fyrst fyrir að kynnast hverjum þessara

burðarása, koma auga á gildi hvers

þeirra, og skilja síðan afstöðu þeirra og

samband sín á milli. Það liggur þó í aug-

um uppi, að ekki er kleift að einangra

þessi þrjú atriði svo hvert frá öðru, að

TtMARIT

¦Ut*>- »**vljW. ¦     .

f#fe'tl.!f*tt|''

*¦?* ¦¦¦£&

s  ! hfl .

m'i:

Blað úr hinni íslenrku teiknibók.            ¦•¦ -

komizt   verði   hjá   að   minnast   einhverju

leyti á öll, er verið er að rœða eitt.  ,

I.

Winkelmann segir á einum stað: „Listin

eins og vizkan hefst á þekkingunni á sjálf-

um sér." Málarinn hefur eins og aðrir

menn þörf fyrir sína sérstöku heimspeki

til þess að átta sig á heiminum og sjálf-

um sér. Eins og öðrum mönnum er honum

kastað hálfblindum inn í þennan œgistóra

heim, og hann verður eins og aðrir að

reyna að bjarga sér eftir beztu getu. Hann

er einnig jafn öðrum mönnum að því, að

umhverfi hans, landið sem hann er fœddur

í, uppeldi hans og menntun, móta hann

að meira eða minna leyti. Frekari hug-

leiðingar um þessi áhrif eru fyrir utan

verkahring okkar, hins vegar skulum við

athuga þann þátt í afstöðu hans, er grein-

ir hann sem málara frá öðru fólki.

Við gœtum snúið hinni frcegu setningu

franska heimspekingsins Descartes: i „Ég

hugsa og því er ég" upp á málararnn og

IÐ VAKI

14