Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Fréttir | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lķf og list

PDF  | HQ_PDF  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | TXT  |


Ašlaga hęš


žś žarft aš vera meš Adobe Reader Plugin til aš skoša žessa sķšu


get Adobe Reader



Lķf og list

						Bach-ættin.

Framhald af bls. 7.

stríðsárin. Hann rataði í margar

raunir. Skömmu eftir fyrsta brúð-

kaup hans ól konan honum and-

vana barn og dó sjálf halfri klukku-

stund síðar. Þrjú börn hans af öðru

hjónabandi dóu einnig í æsku. Auk

þessa var Erfurt hernumin af

minnst tveim herjum á meðan

hann var aðaltónlistarfrömuður

borgarinnar, og hlýtur hann og

fjölskylda hans að hafa haft af því

mikil óþægindi. Það var líka

naumt um mat hjá þeim árum sam-

an, og 1644 — f jórum árum áður en

stríðinu lauk — þraut Jóhannes ráð

til að útvega daglegt brauð. Hann

segir: „Ég hef ekki fengið borguð

laun í meira en heilt ár, og ég hef

nærri orðið að grátbiðja um hvað

lítið sem var."

ÚRKYNJUNIN.

Þegar stríðið var loks á enda og

lífið komst í eðlilegt horf, komst

Bachættin einnig aftur á strik. Ætt-

fólkinu fjölgaði ört, og tveir af

efnilegustu ættmönnunum — Jó-

hann Michael og Jóhann Kristófer

hinn fyrri — uxu upp á fyrstu ár-

um friðarins. Hjá næstu kynslóð

náði ættin hámarki snilldarinnar

með Jóhanni Sebastian, og í þeirri

þar næstu varð hún fjölmennust og

sterkust.

Eins og þegar hefur verið sagt,

lét ættin tónlistarmönnum sínum

í té þekkingu og aðstæður, sem örv-

aði gafu þeirra og kom í veg fyrir,

að hún kafnaði. Enginn getur sagt,

hvar hún hefur byrjað, en þó sýn-

ist ljóst, að um hafi verið að ræða

meðfædda eða arfgengna tónlistar-

gáfu, sem magnaðist snögglega í

fyrstu og annarri kynslóð eftir Veit.

Hún gekk aldrei að erfðum í

kvenlegg, þó að fyrsta kona Jó-

hanns Sebastians, sem var frænka

hans, hafi ef til vill arfleitt syni

sína að einhverjum slíkum skerf.

Þeir voru almennt taldir gáfaðri en

synir af síðara hjónabandi hans.

Þá brast allt í einu snilldin í

Bachættinni. — Hrörnunarmerki

komu jafnvel fram meðal barna Jó-

hanns Sebastians. Elzti sonur hans

var gáfaður, en reikull, og dó von-

svikinn. Sömuleiðis voru tengdar

vonir við fjórða soninn, en einnig

þær brugðust. Karl Philipp Eman-

uel hefur skrifað um hann: „Hann

hafði snilldargáfu, en það varð

aldrei neitt úr honum."

Af næstu kynslóð á eftir komu

aðeins fáeinir tónlistarmenn. Hin-

ir urðu lögfræðingar .efnafræðing-

ar, embættismenn og skólastjórar.

Það voru endalokin, þó að síðasti

tónlistarmaðurinn af Bachkyninu,

sonarsonur Jóhanns Sebastians,

lifði fram að 1845. Tveim árum

áður en  hann dó, horfði hann í

Á kaffihúsinu.

Framhald af bls. 2.

fyrir sverði," mun prófessor Hallesby

hafa sagt, að táknaði dauðarefsingu fyr-

ir manndráp og fyrirskipaði varnarstríð

gegn innrásarmönnum. Vér ætlum ekki

að gera tíðrætt um þetta hér, aðeins

vekja athygli á, að einnig norskir guð-

fræðingar og menntamenn hafa að und-

anförnu deilt um þetta efni, svo að

séra Pétur stendur ekki einn. I nýju

hefti af tímaritinu Syn og segn skrif-

ar gamall norskur menntamaður, Jakob

Naadland, um þetta deilumál. Hann

tekur fyrir alla þá staði í nýja testa-

mentinu, sem notaðir hafa verið til

„sanna", að Kristur hafi leynt valdbeit-

ingu og manndráp, og sýnir, hvernig

þeir eru ýmist ónákvæmt þýddir úr

griska frumtextanum eða vanskildir og

hártogaðir. Niðurstaða hans er sú, að

Kristur hafi kveðið upp skilyrðislaus-

an og alvöruþrunginn dóm yfir öllu

vopnavaldi, í hvaða mynd sem er, og

einkum berit á þau sálrænu áhrif, sem

vopnaburður og manndráp hafa á

mennina. „Og ef menn gera sér grein

fyrir", segir Naadland, „hvernig síð-

ustu styrjaldir hafa brennimerkt mann-

kynið og heltekið hið.almenna hugar-

ástand, hljóta þeir að viðurkenna, að

þessi orð Krists hafa að fullu sannazt."

Kristilegri virðist oss þessi kenning

en séra Péturs.

Leipzig á afhjúpun minnismerkis-

ins um afa sinn. Þá fékk hann full-

vissu um það, að minnsta kosti

mesti sonur ættarinnar mundi ekki

falla í gleymsku.

HVÍLD   Á   SJÓ!

Margir lita svo á, að fátt veiti betri hxrild en röleg sjóferð á góðu skipi,

og þvi er það, að fœstir sjá eftir þeim tima, sern i sjóferðina fer, ef þeir á

annað borð hafa ástœður til að laka sér hvild frá störfum,

Hafið, með sinu lifi, hefir lika sitt aðdrátlarafl, og landsýn er oft hin

fegursta frá skipi. —

Nú höfum vér beiri skipakost en fyrr á árum til farþegaflutnings, og

œtti þvi fólk að athuga það timanlega hvort ekki vœri rétt að taka sér

far með skipum vorum.

SKIPAÚTGERÐ   RÍKISINS

LÍF og LIST

15

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16