TVÖ KVÆÐI eftir BJORN DANIELSSON SORG Sorgin flýgur sem stór fugl yfir bláa jörð. Rauðir vœngir fella skugga d glœrt lítið blóm. Blómið gleymir að handan vœngja sólin vefur gull. LJÓÐ hvit lilja vex úr mold rauðri sveittri mold gegnskriðinni af snákum mettaðri af blóði þungaðri af saði myrkurs og ótta lilja hvit i sveittri þungri mold svartri titrandi hrœddri mold vax þú ört inn i vitund mina svo glyemi ég holdi jarðarinnar rauðu og lostafullu með blind sjáöldur og snöggan andardrátt ungs gróskufulls lífs sem bylgjast 'undir fóium mér og vex uþp i kring um mig eins og þykkar blöðkur sem ná til himins grœnar rammar illar Ný skáldsaga: BÆKUR Leiðin lá til Vesturheims EFTIR SVEIN AUÐUN SVEINSSON Við lestur þessarar skáldsögu kemst lesandinn skjótt að raun um að höfundur er gæddur íhygli (hann hefir gaman af að velta fyr- ir sér ýmsum vandamálum, sem verða á vegi hans og reyna að kryfja þau til mergjar á heimspeki- lega vísu). En sá galli er á gjöf Njarðar, að höfundur virðist ekki vera í vafa um lausn allra vanda- mála lífsins. Og til þess að kóróna þessa sjálfsvissu sína tekur hann sig til og fer að predika. Hann ikinokar sér ekki við að boða sið- prýði, dygðugt og hreint ástarlíf, bjartsýni og trú á framtíðina. Þessi boðskapur gengur eins og rauður þráður gegnum alla bók- ina. Ungir skriffinnár, sem haldn- ir eru þessum ávana, eru leiðinleg- ustu fyrirbæri, sem hægt er að komast í tæri við. Einhvers staðar í sögunni lætur höfundur hetju sína Álf Eyjólfsson segja: „. . . og mörgum finnst, að einmitt þessar nútímaskáldsógur séu of ríkar .af boðskap, en snauðar af list." Þar hittuð þér sjálfan yður í hjarta- stað, Sveinn Auðunn Sveinssonl Þér. virðist ekki hafa gert yður ljóst, að gera verður aðrar kröfur til skáldsögu en siðalærdómspistla og hagnýtrar sálfræði, sem menn læra í Kennaraskólanum. Skáld- sögu er hreint ekki ætlað að vera nýpostilla einfaldra og frómra og ágengar við vesalings skuggann minn sem hverfur eyðist unz allt í kring er ekkert að sjá nema hlaupkennt myrkur hdlt og gljáandi en beint yfir höfði er blátt auga með hvitan augastein hann er liljan hvíta sem grœr i huga mínum hann hoppar niður hlœr i kringum mig rekur burt moldina myrkrið en þá þd deyrðu liljan hvit þvi uppúr hverju dttu að vaxa ef moldin sjdlf hoppar frá rót þinni — það verður ekkert eftir ég er einn i glœru tömi qg hósta hryggð minni út. milli hvitra — gervitanna LÍP og LIST 13
Beinir tenglar