Líf og list

						Sokkið land.

SÚ undursamlega eftirvænting, sem

nálægð jólanna veldur, læsir sig um

alla mannlega bústaði í þessum mán-

uði . Hér á kaffihúsinu, ekki allfjarri

borði voru, sitja rónar í skytningi, og

jafnvel þeir eru ekki ósnortnir. Þessi

eftirvænting er alls staðar, hjá böm-

unum er hún opinská og heitir til-

hlökkun, hjá hinum eldri fer hún með

meiri leynd, óljós þrá, sem er blandin

trega, því að þeir vita, að jólin eru

þeim land, sem er sokkið. Þú kemur

heim úr langri ferð, heim í þorpið, þar

sem þú lifðir bernskudaga þína. Full-

ur eftirvæntingar gengur þú rakleitt

þangað, sem foreldrahús þín stóðu, og

sjá, húsið er horfið, allt er gerbreytt,

og þú þekkir þig ekki. Þannig eru jól

hins fullorðna, þrá eftir týndu landi

bernskunnar jafnframt þeirri vissu, að

frá þessu landi snúa stafnar og þeirri

siglingu breytir enginn

Jólaguospjallið.

En dýrlegt er engu að síður það hug-

arástand, sem jólunum fylgir, fyrir

hvern þann, sem ekki hefur forhert

hjarta sitt. Þökk sé þeim góðu guð-

spjallamönnum, og þá ekki sízt Lúkasi,

sem skráðu jólaguðspjallið, hina barns-

legu og heilögu einföldu sögu um fæð-

ingu frelsarans:

„Fæddi hún þá son sinn frumgetinn,

vafði hann reifum og lagði hann í jötu,

af því að það var eigi rúm fyrir þau í

gistihúsinu Og í þeirri byggð voru

fjárhirðar úti í haga og gættu um nótt-

ina hjarðar sinnar.  Og engill drottins

stóð hjá þeim og dýrð drottins ljómaði

í kringum þá, og urðu þeir mjög

hræddir. Og engillinn sagði við þá:

Verið óhræddir, því sjá, ég boða yður

mikinn fögnuð, sem veitast mun öllum

lýðnum, því að yður er í dag frelsari

fæddur, sem er Kristur drottinn, í borg

Davíðs. Og hafið þetta til marks: Þér

munuð finna ungbarn reifað og liggj-

andi í jötu. Og í sömu svipan var með

englinum fjöldi himneskra hersveita,

sem lofuðu guð og sögðu: Dýrð sé guði

í upphæðum og friður á jörðu."

Jólin eru hátíð kristinna manna. En

jólaguðspjallið er guðspjall allra

manna, því að það er skáldskapur, tig-

inn og hreinn í einfaldleik, almann-

legur Hinn heiðnasti heiðingi og

svæsnasti guðsafneitari er ekki dofinn

fyrir fegurð þessarar sögu, annars er

hann annað og verra en heiðingi og

guðsafneitari, þá er hann ómennskt

tröll, sem kaldhæðin forlög hafa búið

mannsgervi, en synjað um andlega

spekt.

Rauður vasaklútur.

JÓLIN eru mikil náðargjöf, ef mað-

ur hefur vit og lag á að njóta þeirra í

einfaldleik, kveikja á kerti, hvíla huga

sinn við jólaguðspjallið og gleðjast yf-

ir því að hafa eitt sinn verið barn, ein-

falt mannsbarn í einfaldri veröld, eins

og blessaður litli kúturinn í Skógum

á því herrans ári 1840:

Fullvel man ég fimmtíu ára sól,

fullvel meira en hálfrar aldar jól,

man það fyrst, er sviptur allri sút

sat ég barn með rauðan vasaklút.

Kertin brunnu bjart í lágum snúð,

bræður fjórir áttu ljósin prúð,

mamma settist sjálf við okkar borð,

sjáið enn þá mcn ég hennar orð.

„Þessa hátíð gefur okkur guð,

'juð, hann skapar allan lífsfögnuð,

án hans gæzku aldrei sprytti rós,

án hans náðar dæi sérhvert ljós.

Þessi ljós, sem gleðja ykkar geð,

3uð hefur kveikt, svo dýrð hans

gætuð séS,

jólagleðin  Ijúfa lausnarans

leiðir okkur nú að jötu hans".

Síðan hóf hún heilög sagnamál,

himnesk birta skein í okkar sál,

aldrei skyn né skilningskraftur minn

skildi betur jólaboðskapinn.

Sú er ósk vor þér til handa, trúfasti

lesari, að þú finnir og skiljir fegurð-

ina í þessari mynd séra Matthíasar af

fábreyttu jólunum í Skó^um í barnsku

hans. Hver veit nema þú þekkir sjálf-

an þig á henni msð rauðan vasaklút

eða annað þing, sem eitt sinn var þér

meira virði en allt heimsins glys mundi

vera nú. O3 ef þú lest áfram, muntu ef

til vill einnig þekkja sjálfan þig þar

sem fullorðinn mann. Þú ert ekki ann-

að eins skáld og séra Matthías, tilfinn-

ingar þínar eru sljórri en hons, þú

mundir ekki skilyrðislaust taka undir

þetta   örvæntingaróp   hans:

Fyrir hálmstrá herrans jötu frá

hendi ég öllu; lofti, jörðu, sjá,

en ef til vill er eitthvað í þér, sem tek-

ur undir, hvort sem þú ert kristinn eða

ókristinn, og vonandi ertu ekki það

tröll, að þú getir ekki hrifizt af inni-

leik, trú og mannleika þessa kvæðis.

Gleðileg jól.

ÞAÐ er jólaósk vor til Iesarans, að

hann geri sér jólin óbrotin og einföld,

lesi jólaguðspjallið og kvæði séra

Matthíasar, en forðist allar þær tízku-

umbúðir, sem jólahátíðin er vafin í nú

á dögum, í kirkju og utan; alla þá

skelfilegu jólamærð, sem ekkert gerir

annað en formyrkva hið tæra ljós, sem

stafar af hinni helgu sögu eins, og hún

Frh. á bls. 22