um freistazt til að gera hlutina of auðveldlega. En flestum verkum hans er þó sameiginlegt, að þau eru gerð af hugkvæmni og hug- sýni, goðgáfunni að sjá, skynja, skilja. Áhugi hans á manninum er augljós; honum virðist mannsálin hugleiknari og dularfyllri en lands- lagsfyrirbæri. Þyí eru andlitsmynd- ir hans svo innlifaðar og sýna, að iistamaður hefir oft lagt í þær sál sína, smbr. teiknimynd hans af stúlkunni á kránni. Allaristaflan stóra er snilldarlega byggð, sviðsetning ritningarper- sónanna sérstaklega smekkleg. Kristmyndin í miðjunni verður aðalatriðið, án þess að dregið sé úr lífi hinna persónanna. Og yfir allri myndinni hvílir mildur, en vold- ugur friður, sem minnir á klassísk verk gömlu meistaranna. Tréskurðarmyndir frú BAR- BÖRU ÁRNASON eru unnar af kvenlegum fínleik og smekkvísi. Listakonunni virðist láta vel þessi gerð myndlistar mun óhætt að fullyrða, að við eigum fáa hsta- menn hérlendis, sem eru henni fær- ari í bókaskreyting (illustration), en tréskurðarmyndir eru heppileg- ar til slíkra hluta. Frú Barbara er ensk, en tréskurðarmyndir eru í miklum blóma í enskri myndlist. Bretar eiga marga kunnáttumenn á því sviði. ÞORVALDUR SKÚLASON sýn- ir þarna nýjar myndir, sem eru hver annarri nýstárlegri. Það er merkilegt hugðarefni að fylgjast með þróunarbreyting, sem sífellt er að gerast í list hans. Þorvaldur virðist vinna markvisar að mynd- rænum tilraumim en títt er um is- lenzka málara. Sparar hann hvergi að beita dirfsku í því að stifla lita- stigann, stillir jafnvel litina í svo háa tóntegund, að slíkt nálgast að vera ofurmannleg tilraun í lita- gjöf. En kunnátta hans og skiln- ingur fær þó undarlega oft ráðið við þá örðugu, myndrænu gátu, sem hann svo hugkvæmnil. leggur fyrir sjálfan sig (smbr. í myndinni' Sjávarþorp) Því miður njóta mái- verk hans sín ekki sem skyldi bæði vegna raflýsingarinnar og hins, að þau eru á afleitum stað í salnum. En hverjum fær þó dulizt sú heillandi stemning, sem hvílir yfir myndum hans í heild? T. d. er myndin Sjávarþorp svo spennumik- il og föst í kynngikrafti lína og lita- tóna, en þó jafnframt svo friðandi og sönn, að manni opnast ný sýn á dýpt þessa málara, þegar honum tekst bezt upp. Hins vegar er bygg- ing myndarinnar Komposition" Jóhannes Sveinsson Kjarval: Listin er vinna 10 ekki eins hnitmiðuð. Hana vantar þann sjálfkrafa (spontant) sam- hljóm forms og lita, er einkennir minni myndarinnar. Eng« að síð- ur vinnur hún á við kynningu. Þorvaldur fær betur flestum mál- urum hérlendis ráðið við þá mynd- rænu örðugleika, að láta skynsemi og tilfinningar vega salt. GUNNLAUGI SCHEVING hef- ir alla tíð verið að vaxa ásmeg- in í list sinni. Hann hefir náð per- sónvilegri og sterkari heildartökum á túlkun íslenzks landslags en yfir- leitt tíðkast í íslenzkri myndlist. Myndir hans írá sjávarsíðunni eru skóli út af fyrir sig, sem markar nýtt tímabil í sögu íslenzkrar landslagslistar. Hér er sæbarið land okkar blásið lífsneista, land- ið mótað í stórbrotnu formi og með einfaldri, en sannri litagjöf. Sumar myndir hans ná svo til ytri og innri skynjana, að stundum er sem líkast því, að bragðið af sjáv- arseltunni finnist í munninum. Og annað: þær færa manni heim sann- inn um, að sá kaldi blær, sem hvíl- ir yfir íslandi við hafið og strend- urnar, býr yfir meiri mýkt og töfr- um en almenn sjón eygir. Málar- anum tekst að setja hlýju í kuld- ann, ef svo mætti að orði kveða. Myndir Gunnlaugs virðast mótað- ar með svipuðum hætti: í þeim birtist sá kyrrláti kraftur, sem jafn- an er samfara karlmannlegri hlé- drægni. Þannig tekst honum bezt upp í mynd sinni Haust, sem er eitt hið allra stílhreinasta málverk sýningarinnar. ÁSGRÍMUR JÓNSSON er elzt- ur núlifandi íslenzkra listmálara. Hann hefir verið brautryðjandi ýmissa nýrra sjónarmiða á íslenzku landslagi. Á hinum langa ferli sín- um hefir skilningur hans á ís- lenzkri náttúru tekið miklum stakkaskiptum, áhrifa hans, hollra LÍF og LISÍ