Þorsteinn Guðjónsson: KENNINGAR DR. HELGA PÉTURSS UM EÐLI DRAUMA Fyrir rúmum tveimur árum er látinn í Reykjavík dr. Helgi Péturss, jarðfræðingur og heimspekingur. Uppgötvanir hafði hann gert merkilegar í jarðfræði íslands og naut mikils álits fyrir bær meðal jarðfræðinga> bæði utanlands og innan. Lofuðu þeir hann og óspart fyrír þau verk að honum látnum. En hinu hefur of lítill gaumur verið gefinn, sem Helgi Péturss hefur ritað utan jarðfræðinnar, þar sem er bókin Nýall og framhaldsbækur hans. Því hversu svo merkilegt sem það kann að vera, sem dr. Helgi hefur uppgötvað í jarðfræði, þá er víst, að uppgötvun hans á eðli drauma, kemur fleirum við og annar fróðleikur í fram- haldi af henni, og verður hún áreiðanlega þyngrí á metun- um, þegar framtíðin dæmir verk mannsins. Nú munu þeir fæstir vera, sem kannast við, að Helgi Péturss hafi gert nokkra upp- götvun um eðli drauma, mun mörgum þykja slíkt heldur fráleit fullyrðing. En því veldur einungis oftraust á ríkj- andi skoðunum og ekki þekking á málefninu sem um er að ræða. Þekking á því mun vera næsta fágæt meðal vor, og þykir mér ekki úr vegi að gera hér dá- litla grein fyrír þessum kenningum, eins og þær koma mér fyrir sjónir. Sambandseðli drauma. Ef spurt væri svo einfaldrar spurningar sem þeirrar, hvað það sé, sem mest greinir draum- vitundina frá vökuvitundinni, þá gæti ég trúað, að þeir, sem titlaðir eru sálfræðingar, myndu svara sínu hver. Aftur á móti mætti ætla, að ung börn myndu svara því rétta (til eiga þau að' hafa orð á því), þ. e. að í draumi finnst manni það gerast í kringum mann, sem ekki er þar að gerast. I draumi sér maður og heyrir og reynir hluti, sem alls ekki eru að gerast, þar sem maður er stadd- ur. Það er fráleit hugmynd, að draumurinn sé -einhverskonar upprifjun endurminninga. Draum- urinn er líf, en ekki hugsun. Þetta var það sem dr. Helga Péturss varð svo mjög íhugunarefni, að í draumi er eins og maður lifi öðru lífi, nálægt því eins verulegu og vökulífinu stundum. Og því íhugunarverðara, að' hann þóttist sjá, að draum- um sínum bæri mjög illa saman við endurminn- ingar sínar. Það, sem fyrir augu ber í draumi, er frábrugðið þeim hlutum kunnugum, sem maður æt'lar það að vera, og kemur þetta því betur í ]jós sem draumurinn hefur verið greinilegri. Enn var það, sem honum þótti athyglisvert, að í draumi var útlit hans, er hann sá það, ekki hans eigið', heldur allt annað, og munu ýmsir hafa þá sögu að segja. Niðurstaða Helga Péturss varð svo sú, að sofandi maður fær í draumi þátt í líji vak- andi manns. Vakandi maður geislar út frá sér allH sinni lífsstarfsemi, og getur hún framleitt þetta sama ástand í sofandi manni, misjafnlega full- komlega, og verður honum það að draumi. Til þess að skýra fyrir sér þetta fyrirbæri, er gott að rifja upp hlið'stætt dæmi úr hinni líflausu náttúru, það er hvernig segulmögnuð járnstöng orkar á aðra járnstöng óseguhnagnaða. Við sérstakar aðstæður, þ. e. nálægðina, nær geislanin frá þeirri segul- mögnuðu að framleiða hennar eigið ástand í hinni, hún verður einnig segulmögnuð vegna geishniar frá slíkri, svo sem allir vita. Sambærilegt er það, sem manni verð'ur í draumi, hann verður líkur sínum draumgjafa og finnst það koma fram við sjálfan sig, sem kemur fram við draumgjafann. Þessum skilningi, að draumlíf sofandi manns værí vökulíf annars manns, fann dr. Helgi brátt stað í því, sem aðrir menn höfðu ritað um drauma sína. Þess eru allmörg dæmi, að menn hafa orðið þess vísir, að það, sem þá dreymdi, hafði á þeirri stundu komið' fyrir vakandi menn. Einnig eru þess dæmi, að menn þykjast þekkja úr draumum 14 LÍF og LIST