Líf og list

						sínum menn eða hluti, sem þeim hafði aldrei áður

íyrir augu borið í vöku. Og hlýtur skýringin að

vera sú, að þeir hafi séð þetta með annarra aug-

um.

Að sjá með annarra augum, þetta mun hljóma

einkennilega í flestra eyrum. Og lífgeislan, hvað

sannar tilveru hennar? munu menn spyrja. Hér

fer nú að verða auð'veldara um svör en áður, því

;ið í útlöndurja hafa á undanförnum árum verið

gerðar umfangsmiklar tilraunir á því, sem kallað

er telepathy eða fjarskynjun, og er nú talið full-

sannað, að eigi sér stað, og meira en það, hljóti

ilð eiga sér stað, þegar verulega er til þess reynt.

Raunar hafa vitrir menn löngum þekkt fjarskynj-

un, en hinar margendurteknu tilraunir dr. Rhines

við' Duke-háskólann staðfesta þessa þekkingu svo

vel, að ekki verður lengur á móti mælt, enda mun

ahrifa þessa mjög vera farið að gæta í útlöndum.

IJað er tilraun dr. Rhines, að manni er fenginn

spilabunki og tekur hann upp eitt og eitt. Annar

niaður, sem ekki sér á spilin, gizkar á, hvaða spil

petta séu, jafnóðum og þau eru tekin upp. Verða

réttar ágizkanir að öllum jafnaði miklu fleiri en

'íkindareikningur gefur til kynna að verða ætti.

Af þessu er augljóst, að' vitneskjan um spilin flyzt

* milli vitundanna, úr því að annar maðurinn

verður að horfa á þau. Þetta er mikill stuðningur

við draumakenningu Helga Péturss. Úr því að

nugsun um mynd getur flutzt vitunda á milli, hví

Sæti þá ekki sýnin sjálf einnig gert það við frek-

&ri samstillingu og þegar sjónfæri viðtakandans

væru óvirk, eins og er í svefni. — Það að út frá

mannslíkamanum stafi geislan, lífgeislan, á sér

einnig stoð í því, sem útlendir vís^indamenn hafa

haldið fram. í Nýal (1922) getur Helgi um dr.

Kilner, enskan lækni og raffræðing, sem þá hafði

fyrir nokkrum árum fundið aðfej-ð til að gera út-

geislunina frá líkamanum sýnilega. Kilner varð

víst ekki langlífur, en seinna tóku aðrir til, þar

sem hann hafði frá horfið, og voru komnir á góð-

an rekspöl fyrir stríð, farnir að búa til „áru"-

gleraugu. En í Fralvklandi kvað nú vera raffræð-

ingur að nafni Givélet, sem hefur smíð'að tæki,

sem gerir sýnilega lítgeislunina frá fingurgómun-

um, og vekur mikla athygli. I Nýal var einnig

minnzt á kenningar Rússans Gurvitsj um lífgeisl-

an, en hann hefur líklega ekki lagt árar í bát,

því að í einni af ádeilugreinunum um Lysenko var

líffræðikenningum þess manns jafnað við kenn-

ingar Gurvitsj, og sést af þessu, að ekki hafa and-

stæðingar nýrra uppgötvana gleymt Gurvitsj. —

Þetta sýnir að óvarlegt er að ætla, að Helgi Pét-

urss hafi byggt á sandi, þar sem hann gerði ráð

fyrir lífgeislan. Þetta er kenning, sem verið hefur

að' skjóta upp kollinum hingað og þangað um ára-

tugi, eins og margur sanmeikur gerir, áður en

hann brýzt fram. — Þegar þetta er vitað, að líf-

geislan stafar út frá líkömum manna (og dýra),

og ennfremur, að hún ber hugsanir heila á milli,

þá er eldri erfitt að skilja þá kenningu Helga Pét-

urss, að sérhver lifandi vera sendir út frá sér

geislan, sem leitast við að koma á annars staðar

Dr. Helgi Pjeturss

LÍF og LIST

HÖFUNDUR greinarinnar er norrænunemi í Há-

skóla Islands. Greinin átti upphaflega að birtast í

Stúdentablaði i. des. s.L, hatöi hlotið til þess sam-

þykki æruverðugrar ritnefndar, en var á elleftu stundu

svipt tdverurctti sínum ínnan um öll andlegheitin

'þ'ar í blaðinu og í hennar stað birt ítarleg frásögn

af íþróttaafrckum, samin af stud. juris Þórði Sigurðs-

syni, sleggjukastara.

Þórður þessi var einn úr ntnefndinni.

Ritstj.

15