Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lķf og list

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lķf og list

						Mislagðar bendur.
MARGIR HAFA apað sig á því
að reyna að skopstæla hinn nýja
skáldskap, sem oft er kallaður atóm-
kveðskapur, þ. e. atómaldarskáld-
skapur. Sumir fávísir menn ganga
fram í þeirri sjálfsblekkingu, að
hver sem er geti leikið eftir að yrkja
þess konar kvæði, svo að ekki sé
talað um að mála óhlutrænar mynd-
ir eins og yngstu málarar vorir, oft
nefndir abstraktmálarar eða jafnvel
klessumálarar. Telja margir sig ekk-
ert skorta annað en heimsku til þess
að mála slíkar myndir, og sælir eru
þeir, sem vita, hvar þeim er helzt
áfátt. En víkjum að skáldskapnum
og skopstælingunum. Dögum oftar
sér maður misheppnaðar og kauðsk-
ar skopstæiingár af þessu tæi, og þó
nokkrar hafa borizt á fjörur Lífs og
listar, líklega vegna þess, að ritið
hefur talið sér sóma að birta atóm-
kvæði og reynt með því að hlúa að
„fyrsta gróðri vors nýjasta  skóla".
Góður tengdasonur.
STUNDUM ERU nothæfar spækj-
ur innan um fúaraftana. Vér birtum
hér tíl gamans dálítið atómkvæði,
sem oss var sent nýlega. Virðist
kveðið í alvörugamni, höfundar-
merki aq, sem gæti verið haus og
háls af aquila, og leyfum vér oss að
kalla skáldið svo. Er hér kvæðið;
sem heitir list og líf:
endalausa vegi
án tilgangs
skrölta vagnarnir
skeggjaSir ökumenn
vita engan áfanga
blár logi brun skruSningar
bomsalaboms
fimm orS í fyrstu línu
eitthvaS ,um  órœSa dul
slatti t annarri
fáein í þeirri fjórSu
tvirœS orS og undirmáls
6 ólafur eliot
rifinn kjóll
kampavín
hálfskbllóttur haus
tstra
6 ásta mín
hnullungar
h'áfuS á
lœrin i skónum
sumir bera vatn aSrir ekkert
flötur andlit
rauS klessa
auga efst t horninu
annaS neSst
strik funktur
gramn hringur
þrir handleggir
list
einn langur skrækur
tveir stuttir
fimmtíu ferlcg vein
allt  þetta t  einu
o  hálsnefogeyrnalaiknar
6 hindemith ó jón
en þó er lífiS list
og IjóSin eiga tilgang
leerin eru ofan viS hné
aSeins tveir handleggir t tízku
fegurstu lögin
em hin gbmlu góSu lög
6 þiS hinir glbtuSu
hverfiS aftur heim lil tengdamúttu
ALL-ÁKAFLEGA yrkir sjá mað-
ur, mundi einhvern tíma hafa verið
sagt, en varla hitt, að hann kvæði
betur en páfinn. En vér tökum hæ-
versklega ofan fyri herra aquilu og
þökkum honum þá fyndni, sem í
kvæðinu er. f niðurlaginu kemur
hann til dyranna eins og hann er
klæddur, ef oss skjátlast ekki, eins
og heiðarlegum manni br, og hvílík-
ur tengdasonur er ekki sá, er þannig
yrkir, hvílík fró hærugráu höfði að
eiga slíkan hauk í horni.
Tengdamútta, blessuð Kerlingin.
TENGDAMMÚTTU er oss öllum
skylt að minnast með virðingu. Hún
var mikil kona. Vér munum hana
aðeins   sem   roskna  konu,  en  einu
sinni var hún líka ung blómaros.
æskudjörf og ögrandi og jafnvel bX
sumum kö'lluð léttúðug, af því flð
menn héldu, að æskufjörið va3r*
lauslyndi, og þeir hneyksluðust, en
þetta var nú áður en vér og herra
aquila skriðum úr eggi. í broddi lifs"
ins var tengdamútta óviðjafnanleg'
höfðingjar gerðust til að þjóna henni-
og hún var sæl í almætti sínu, me°"
an hún  átti engan keppinaut.
En svo ergist hver sem eldist. Nn
er tengdamútta hnigin á efri ár, hop'
urinn þynnist við fótskör hennflr>
höfðingjarnir, sem undir hana Þ3°n"
uðu, fallnir eða sárir til ólífis, og
konur, sem kalla hana ömmu e°a
langömmu, orna sér nú við þann
eld, sem hún þykist enn eiga einkfl"
rétt á. Tengdamútta er afbrýðissöm-
Hún veit ekki, hve gömul hún er
orðin, en hún finnur, að hún stendur
höllum fæti í samkeppninni og tek"
ur þá óviturlegu afstöðu að neit^
nýjabruminu um blessun sína
þess stað herðir hún grimmilega ÞaU
tök, sem hún hefur enn, og sendtf ,
sveina sína út með trómet og básun-.i
ur. Og köll þeirra bergmála fjalla *
milli: Ó, þið hinir glötuðu, hverfið
heim, hverfið heim til tengdamúttu.
Synjun og tilboð.
NEI, HERRA AQUlLA, vér hverf-
um ekki heim. Vér óskum tengda-
múttu góðrar og hófsamrar elli, og
það gleður oss að vita yður og flein
góða drengi við ökustól hennar. En
vér hverfum ekki heim að sinni. Ef
Kólumbus hefði snúið við, þegar
skipverjar hans gerðu hróp að hon-
um í miðju Atlantshafi, hefði hann
aldrei fundið Ameríku. Vér erum
Framh. á bls. 19-
í
LÍF og LIST
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24