Mér finnst Kiddi vera einn af okkar bestu ungu mönnum, hann ætti að hafa fengið meiri athygli. Af yngri kynslóð myndlistarmanna má segja að þú sért í mestu sambandi við erlenda kollega, og þá einkum svissneska og þýska. Bði vegna þess að þú hefur sýnt meira erlendis og auk þess haldið úti galleríi í ganginum hérna niðri. Hvernig hefur þetta komið til? Pað hefur allt komið af sjálfu sér, meira og minna. Upphaflega hafði Pa- blo Stáhli, sem rekur eitt þekktasta gallerí í Sviss, samband við mig þegar ég var á fyrsta árinu í Maastricht. Hann hafði séð bækur eftir mig í Other books and so í Amsterdam og vildi sýna mig, en það varð aldrei úr því. Seinna sýndi ég í galleríi sem konan hans stofnaði eftir að þau skildu. Pá hafði bókaút- gefandi í Ziirich einnig samband, eftir að hafa séð bækur hjá Pablo. Svo kynntist ég nokkrum mönnum sem Stahli sýnir reglulega, þar á meðal Martin Disler og fleirum, og þannig hafa samböndin rúllað upp á sig. Ég seldi myndir til Sviss af Parísarbíenn- alnum og í gegnum hann komst ég í samband við ítali og Þjóðverja. Þar eiga nokkrir safnarar myndir eftir mig. Nú virðist einnig vera að koma áhugi fyrir mínu dóti á Norðurlöndum. Eru þeir að uppgötva þig? Ja, ég var að kenna í Öslo í vetur og fann að fólk vissi af mér, þó því þætti myndirnar kannski eitthvað skrýtnar. Ætli ég megi ekki teljast þar eins konar underground" listamaður. T.d. sagði maður mér, sem var með stuttu millibili á opnun hjá mér og Sigga Gúmm [Sig- urði Guðmundssyni] í sama galleríi í Stokkhólmi í vetur, að fólkið hefði ekki vitað hvernig það ætti að snúa sér gagnvart mínum myndum, en kom inn á sýninguna hjá Sigga tilbúið með húrr- ahrópin á vörunum. Hann virðist vera orðinn stórt nafn á Norðurlöndunum. Fossinn. 1985. Vatnslitir. Verkin mín þykja kannski svolítið áhugaverð, en athugaverð. Hefur þessi áhugi útlendinga ekki haft tnikið að segja fyrir þig? Jú, ég gæti trúað því að hann hafi jafnvel skipt sköpum. Maður er í mun betra sálarjafnvægi og gengur betur að vinna. Hér heima hef ég aldrei fundið 13