Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Teningur

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Teningur

						JÓNAS ÞORBJARNARSON
STRÁKASAGA
Hann vill deyja. Gott og vel. En ekki
í fyllingu tímans, eftir sextíu áttatíu ár,
viöurkenndur gæfumaöur og tuttugu
barna faöir, ævi hans og ástir efni í
minningargreinar, erfiljóö, og upp af
leiðinu risi stór steinsúla: Omar Sól-
mundarson, fæddur og dáinn.
Ómar Sólmundarson vinur minn.
Af hverju geturöu ekki hundskast til
aö lifa! Ég vil sjá þig eldast, missa hár
og tennur, og svo veröum við aftur
litlir snaggaralegir strákar, og bökum
drullukökur hvor ofan í annan.
Nei þér líst ekki á það. Þú ert fífl, og
þegar þar að kemur skal ég öskra það
yfir þérdauðum: fífl! og ekki bara það,
sá sem ekki getur þraukað eitt
mannslíf er aumingi.
Ég veit ekki af hverju ég, sem
kemst vel af án vina, er orðinn vinur
svona náunga. Hann hugsar varla um
annað en að deyja. Maður eins og ég,
segir hann, sem er og verð ekki neitt
á að hafa vit á að deyja eins fljótt og
auðið er: Á hátindi óhamingjunnar,
bamlaus, ókvæntur.
Ó!
Þetta er dálítið sorglegt, það hlýtur
að vera.
Dálítið asnalegt, þykir mér, gerir
mig snarringlaðan, ég kann ekki að
hugsa um þetta. Og það er ekki nema
von, þetta er svo fjarstæðukennt. Það
gæti engan grunað hvað hann er með
á prjónunum ef hann ekki segði
manni það skýrt og skorinort, undir
fjögur augu, tíu fingur upp til Guðs og
ég veit ekki hvað þarf til áður en hægt
er að trúa slíkri firru. En hann er vita-
skuld ekki að gasþra því í Pétur og
Pál, þótt hann hafi að vísu sagt mér
það, daginn sem við kynntumst. Ég
sagði bara jæja. Því svonalagað þarf
að segja mér oftar en þrisvar. Og það
vantar reyndar ekki að hann tönnlist á
þessu við mig, enda er mig nú farið
að gruna að honum sé alvara.
Og þá sem sagt býst ég við að
þetta sé hið alvarlegasta mál.
Skrattinn sjálfur.
Ég er sá eini sem veit áform hans,
reyndar eini maðurinn í Reykjavík
sem hann þekkir, því hann er hér um
bil sami einfarinn og ég, utanbæjar-
maður eins og ég. Furðuleg tilviljun
að við skyldum kynnast.
Geðveiki. Er þetta ekki hrein og klár
geðveiki? Eða er ég bara svona ungur
og fáfróður um mennina? Og finnst
þetta þess vegna skrítið? Ég veit það
ekki. Ég veit jú að ég er dálítið ungur
og fáfróður um flest, og skal meira að
segja viðurkenna að það hefur aldrei
hvarflað að mér að mitt líf gæti orðið
of langt, en samt: Manstu eftir unga
myndarlega manninum fyrir framan
þig í röðinni í búðinni, hávöxnum með
stutt skollitt hár; hann snéri að vísu í
þig baki, en þú mætir honum iðulega
þegar þú ferð í bæinn, og þá horfist
þið í augu eitt andartak, og kannski
lengur, varla þætti þér, hver sem þú
ert, ég á við: Það getur engum þótt
neitt vit í því ef Ómar tæki upp á þeim
fjanda að hvolfa í sig hundrað svefn-
töflum, svo að eftir klukkutíma væri
útilokað að hann myndi svo mikið
sem rumska þótt tígrisdýr öskraði upp
í eyrað á honum - martröð sem ég
hef oft fengið - og hótaði að bíta af
honum höfuðið, víst til að standa við
það. Nei, ég er viss um það þætti
flestum einkennilegt athæfi ef þessi
maöur, sem greinilega er hinn hraust-
asti og á ævina fram undan, tæki upp
á því að vera allt í einu orðinn svo
dauður að hann myndi ekki vakna við
slíkan voða.
Hvað svo sem yrði um hann ef
hann vaknaði, það er önnur saga; ég
bakka ekki með það að þetta sé hrein
og klár geðveiki. En meira veit ég
ekki, ég veit ekki hvernig á að lækna
manninn. Efast um að það sé hægt.
Flestir alvarlegir sjúkdómar eru
ólæknandi.
Það má sjá hann á gangi upp eða
niður Laugaveginn á öllum tímum
dags, og oft um nætur líka; hann fer
út að ganga ef hann getur ekki sofið.
Nei Ómar vinur minn er ekki róni.
Hann er yfirleitt edrú, og alltaf hinn
snyrtilegasti, í þessum stóra góða
frakka sínum, með þykkan trefil marg-
vafinn um hálsinn, og í nýburstuðum
Lloydsskóm. Honum liggur ekkert á,
og það er ekki gott að segja af hverju
hann er að vafra þetta um bæinn. Ekki
er hann að skoða í búðaglugga, gjóar
ekki svo mikið sem öðru auganu
þangað sem gefur að líta bak við
glerið nýjustu tísku í karlmannafatn-
aði, og fáklæddar kvengínurnar sér
hann ekki heldur sama hvernig þær
glenna sig. En það þýðir ekki að hann
sé náttúrulaus þótt hörð plastbrjóst
vekji ekki áhuga hans eða girnd; ég er
náttúrulaus, ekki hann. Við erum já
ólíkir um margt, og sýnist sitt hvorum,
þótt   við   séum   báðir   nákvæmlega
16
					
Fela smįmyndir
Kįpa I
Kįpa I
Kįpa II
Kįpa II
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Kįpa III
Kįpa III
Kįpa IV
Kįpa IV