VIÐTAL VIÐTAL VIÐ ÞORUNNIVALDIMARSDOTTUR SAGNFRÆÐING Maður gcngur um með léttan auka- lager af ofsóknarhugmyndum vegna þess að maður er kvenmaður: Þetta viðtal er tekið við mig af því ég er kvenmaður. Mér finnast kvennamál embarassing", þau vekja upp svo margt óþægilegt og rekast á kynlausa tilfinningu fyrir því hvernig hlutirnir eru og ættu að vera. Mér varð það á um daginn að pota í þig Sigfús með að því er ég hélt notalegum fíling og segja það væri karlafýla af Teningi: Öll ritstjórnin er af æðra kyninu og stundum er efnið næstum allt skrifað af karlhormónum. Ég fattaði ekki að með því að segja þetta kom ég við kaun og vakti viðbragð. Ritstjórnin sá að best væri að taka þetta sárkvart- andi kvenhormón og kreista úr því viðtal. Þetta viðtal er þess vegna tekið við mig af því ég er kvenmaður. Kvennaútilokun bókmenntatíma- rita varð úrelt fyrir hundrað árum og er auk þess ekki til. Þetta er einhver misskilningur. Það er af þessu vont bragð. Hvað er ég að tala um þetta? Ég hef kyngreint bókmenntatímarit. Jesus. Ég er svekktur kvenmaður. Hjálp það er svo hallærislegt. Ég er búin að koma mér í klípu. Ég sagði nei, nú er friður og ró, ég hef enga bók að auglýsa sem neyðir mig í viðtöl"; þá skall klisjan eins og gormur uppi í höfuðkúpunni: Konur segja alltaf nei, þess vegna eru karl- aparnir meira á vappi, og þess vegna er blaðið Teningur ferkantað. Eg kvartaði eða þannig og var komin í hring og búin að stinga sjálfa mig í bakið. Ég kom mér í þessa klemmu og verð að keyra í gegn. Það var ósmekklegt að biðja mig um viðtal. Þið hefðuð átt að biðja einhverja aðra sem hefði haldið að það væri af því hún væri maður, ha, ha, ha! Kynjakvótajöfnun hcfur blessunar- lega gleymst í Teningi. Kynjakvóta- jöfnun er ömurleg þcgar hún er með- vituð: Æskilegt þykir opinberlega að ein kona sitji í stjórnum og tali á fundum og þingum. Fáar konur sem segja ckki nei (af því að þeim cr sagt að hcimurinn sé skakkur því að konur segi alltaf nei) eru ofnotaðar og verða fyrir þeirri skömm að gera hlutina af því það vantar konu". Þessu hefur maður lcnt í og því fylgir niðurlæging og vanmáttarkcnnd. Hcið- arleg hópun jakkafata með bindi er betri. Svoleiðis hefur það alltaf vcrið hjá öpum. Ævintýrabækurnar (Anna, Jonni, Finnur og Dísa) cr ckki íslcnsk bók, hún var skrifuð í öðru landi, landi Margrétar Thatchers og Elísa- betar fyrstu. Eðli íslenska bændasam- félagsins samkvæmt verður kona aldrei forsætisráðherra hcr á landi. Mér er alvcg sama.