FELUSTAÐUR TIMANS þegar grindvcrkið var rifið veit nú að skúrinn verður aldrei klifinn að fætur mínir munu aldrei plampa um sigrihrósandi á rauðmáluðu bárujárnsþakinu og sparka fölnuðu laufi fram af eins og skrjáfandi fossi af föllnum óvinum feginn að vera ekki í leikriti og geta átt von á sjálfum mér ungum á hverri stundu með alls konar ásakanir og uggvænlega djúpa undrun í alltof glaðbeittum alltof einlægum augunum veit ofurvel að ég gæti hæglega klöngrast þarna upp núna gert mér upp erindi eftir bláa plastboltanum sem ég týndi átta ára og er auðvitað löngu fokinn út í lymskufullan vind örlaganna teygi mig í bollann fæ mér kaffi með mjólk og mola pönnukökurnar yndislega margar í bunkanum sólin heit á augnlokunum allir í fjölskyldunni sífellt að yngjast á meðan sykurinn bráðnar á tungunni kunnuglegar raddir og hlátrar mamma og afi hætt að vera dáin tíminn fundinn.
Beinir tenglar