Teningur

						PYNTINGAMEISTARINN

arastofuna og mig dauðlangaði í sígar-

ettu.

Loks kom Baldur. „Komdu," sagði

hann. Ég elti hann inní lítið herbergi

innaf kennarastofunni. Við settumst

gegnt hvor öðrum við lítið hringlaga

borð og hann lagði einhver blöð á

borðið.

„Jæja Grétar," sagði hann loks.

"Hvað gengur að þér?"

„Að mér? Ekki neitt," sagði ég eins-

og auli.

Hann horfði á mig stundarkorn og

ég skildi ekki afhverju maðurinn gat

ekki komið scr beint að efninu.

Loks kom það og þessu var ég

algerlega óviðbúinn.

„Það komu hér foreldrar í gær og

það var ófögur saga sem þau höfðu að

segja. Sonur þeirra líður vítiskvalir

og þorir varla í skólann vcgna þess að

cinhver aumingi leggur hann í einelti

með svívirðilegum háðglósum og legg-

ur á hann hendur í þokkabót svo stór-

sér á drengnum."

Ég fór alveg úr jafnvægi og ég

skildi ekkert í sjálfum mér. Ég var

ekki vanur að fara svona úr jafnvægi

þcgar ég var kallaður fyrir.

„Hvað gengur þér eiginlega til, ha?

Hvcrnig dcttur þér þessi vitleysa í

hug? Ég ætla að láta þig vita að Páll

er fullkomlcga eðlilcgur drengur og

að svona kemur maður ekki fram við

skólasystkini sín, minnstakosti ekki

hér í þessum skóla."

Baldur horfði stíft á mig og ég

starði á öskubakkann á miðju borð-

inu cinsog hann hefði eitthvað að

gcyma mcr til hjálpar.

„Hvað, hefurðu ekkert að segja?

Geturðu í það minnsta ekki greint

mér frá því hvað þér gengur til?"

„Ekkert," sagði ég óstyrkur. „Ég

meinti ekkert með þessu. Eiginlega

kann ég mjög vel við hann."

Ég botnaði ekkert í því sem ég var

að segja og síðasta sctningin sló mig

alveg útaf laginu.

Ég sá ekki betur en að Baldur

kímdi. „Hcyrðu Grétar minn, við

skulum ekki ræða þctta frekar núna,

við förum á eftir og náum í Pál og þú

biður hann afsökunar og réttir fram

sáttarhönd. Svo vil ég ckki þurfa að

hcyra á þetta minnst framar. Er það

skilið?"

Ég kinkaði kolli. „Já."

Ég hélt að þessu væri lokið, en þá

rétti Baldur úr sér í stólnum og tók

einhver blöð af borðinu og sagði: „Þú

gerir það ekki endasleppt, Grétar

minn. Hér er ég með próf sem þú

tókst í sögu og verkefni úr dönsku og

ég verð að játa að ég fæ botn í

hvorugt. Kannski þú getir útskýrt

þetta fyrir mér?"

Hann las svar við einni spurningu

úr söguprófinu: „Ágústus lét sér bara

nægja að vera opinber starfsmaður að

nafninu til. Hinir á eftir voru lærðir.

Einnig lét hann sér nægja óstjórn og

linnulausa borgarastyrjöld."

Hann gaut augunum til mín. „Viltu

að ég lesi meira?"

Ég hristi hausinn.

„Og geturðu sagt mér hvað þetta

er?" Hann dró upp blað og hélt því

fyrir augunum á mér. Ég sá strax að

þetta var tillögublaðið mitt um dönsku-

kennslu sem ég hafði skilað inn

nokkrum dögum áður. *

Eg horfði á blaðið og mér fannst

einsog einhver annar hefði skrifað

þetta þó að það væru bara nokkrir

dagar frá því að ég skilaði þessu inn.

„Grétar minn, þú hlýtur að skilja

að við erum alveg að gefast upp á þér.

Ég ætla að tala við foreldra þína í dag

og boða þau á fund hér í næstu viku."

Hann hallaði sér í áttina til mín.

„Hvernig líst þér á að mæta hér í

næstu viku með mér og sálfræðing og

foreldrum þínum auðvitað."

„Ágætlega," sagði ég, og var hætt-

ur að taka eftir.

„Fínt!" sagði hann rösklega. „Og

nú komum við og tölum við Pál."

Eg fylgdi honum viðutan um ganga

skólans   uns  við   komum   að  einni

Grétar Sigurðsson 9. c.

HVERNIG NÁUM VIÐ ÁRANGRI í DÖNSKU

Hvað?

Klámmyndir.

Hvernig?

Glósa verkefni verklcgt

og fá danska fullnægingu

Hversvegna?

Áhugavekjandi, skemmti-

legt og samþætt við fleiri

námsgreinar, td líffræði og

dýrafræði

Lokaverkefni: Ferðast til landsins og sjá hóruhúsin og reykja danskt stuð.

B