Þ R J U L J O D MORGUNSTUND Græn vorsól yfir nýuppvaskaðri borginni Morgunkaffið runnið niður með litlausum fréttum Rautt hár þitt sofandi á koddanum Ég gangandi út úr húsinu okkar í gulum jakka inní tandurhreinan hvítan dag við hliðið stoppa ég heyri greinilega í mjög háværri vekjaraklukkunni og finnst allt í einu að ég sé ekki vaknaður hrekk þá við án þess að vakna og tek um leið eftir að nýuppvöskuð vorsólin er sofnuð yfir borginni þú ert vöknuð og útí glugga klædd hvítu morgunkaffi heldur á gulum fréttum í hendinni og horfir alvarlega yfir garðinn einsog þú sjáir mig ekki og niður tandurhreint hár þitt rennur rauður dagur þá hrekk ég aftur við . . . STOPP Hann lítur á klukkuna og sér hann er að verða þrítugur fólk og bílar þjóta hjá á tvöföldum hraða þyngslalega og undurhægt snýr hann sér við lítur upp æpir með brostinni röddu sem berst um síðir gegnum svarthvíta þvögu hraða og tíma þyngslahægt gegnum tvöfalt fólk rödd sem lítur upp þrítug brostin klukka snýr hraðgengum vísi gegnum fólk og bíla s
Beinir tenglar