Teningur

						KRISTINN     G.    HARÐARSON

blöðum og oft eru myndirnar lengi að

þvælast hjá mér áður en ég nota þær í

verk. Þær síast inn í mig á löngum

tíma og ég fer að þekkja þær ein-

hvern veginn. Svo nota ég hluti,

gamalt dót sem ég á, það tengist mér,

ég hef einhverja nálægð við það. Svo

kemur líka fyrir að ég sting einhverj-

um hlutum af götunni í vasann. En

það er þá eitthvað sem ég verð ást-

fanginn af. Ég gcng ekki um bæinn og

safna í poka, en því sem berst í hend-

ur mínar hendi ég helst ekki. Ég þvæ

alltaf upp mæjonesdollur, sultukrukk-

ur og allt svoleiðis.

HÞF: En er þessi umgengni við hluti

ekki skyld frásögn?

KGH: Jú, þetta er frásögn, kannski

einhvcrs konar abstrakt frásögn.

HUGARHEIMUR BERNSKUNNAR

EP: En bernskan er hún mjög sterk í

þér? I þinni listsköpun?

KGH: Já. Ég hef fussað og sveiað yfir

allri nostalgíu, en ég held að hún sé

sterkari í mér en ég hef viljað viður-

kenna. Það sem mér hefur fundist

leiðinlegt við þessa fortíðarhyggju,

sérstaklega hjá mörgum íslenskum

rithöfundum, er áhuginn á tíðarand-

anum, tískunni á þeim ákveðna tíma

sem verið er að leita til, lýsingar á fata-

tískunni og hljómsveitunum. Það er

að vísu engin ástæða til að forðast

þessa hluti en hallærislegt þegar farið

er að gera út á þá. En ég man þegar

ég var krakki og raðaði upp einhverju

dóti, þá hætti maður gjörsamlega að

sjá hlutina í sínu venjulega ljósi

heldur fór inní einhvern annan heim.

Maður var kannski að föndra við að

leggja veg í moldarflagi. I huganum

breyttist hann í alvöruveg, drullu-

pollurinn í stórt vatn eða hafið,

spýtan í bryggju, torfbleðill í fjall.

EP: Þú hefur kannski aldrei hætt að

leika þér?

KGH: Nei, það er þessi hugarheimur

sem ég vinn úr sem ég held að sé

mjög svipaður hugarheimi bernsk-

unnar.

STAÐARÁKVÖRÐUN

EP: Hvar seturðu sjálfan þig í því

sem cr að gcrast í listinni í dag?

KGH: Ég hugsa að ég hafi nú smakk-

að á öllu þessu gumsi sem hefur flætt

yfir. Það má nú greinilega sjá áhrif frá

mjög mörgu og cg er ekkert feiminn

við það, ég tek allt sem ég hef áhuga

á að taka, en ég vona að ég noti það

persónulega. Nýja málverkið, það

var mikil uppspretta fyrir mig, en ég

held að ég hafi unnið málverkin og

teikningarnar svolítið í bland við

konseptual hugarfar. Það má segja að

ég hafi lent á milli tveggja heima.

EP: Finnst þér þú vera aö fjarlægjast

aðra listamenn?

KGH: Hvort ég sé að verða einhver

'.

Sýning í Króknum (FACO) 1988. A vegg: viður, gler, kúlupennar, íeygjur. A gólfi: gif.s, viður

og smárusl í glerkrukkum.

S