MYNDLIS' auðvitað fjarstæða af því að það er í raun og veru svo mikilvægt að sýna í Evrópu. Þar er óhemjumikið að ger- ast og hér finnurðu grunninn. Rætur listarinnar eru í Evrópu. R.T.: Margir amerískir listamenn eru þröngsýnir. Einfaldlega. Þ.Þ.: En hvað er svona merkilegt að gerast í Evrópu? W.H.: Það er mikið að gcrast í Evrópu. Hér er svo mikið af sjálf- stæðum listamönnum að það er engin leið að tala um stefnur eða stíla, öllu hefur verið haldið galopnu síðastlið- inn áratug og að mínu áliti er hreint ótrúlegur fjöldi frábærra listamanna að vinna hér um þessar mundir, hver með sínum hætti. Það er einfaldlega ckki hægt að nefna einhvern einn stíl eða eitthvcrt eitt form sem hefur ein- kennt síðastliðinn áratug. Menn hafa vcrið að vinna svo sjálfstætt, rétt eins og við. Þ.Þ.: Einhver nöfn? S.R.: Mér finnst það sem Boltanski hefur verið að gcra mjög spcnnandi. Og Mucha. Það eru margir Þjóðverj- arnir mjög sterkir, sömuleiðis nokkrir Belgar, en þetta eru allt, eins og við sjálf, svo ólíkir einstaklingar, sem skara fram úr um þessar mundir. Þ.Þ.: Hvað um þessa evrópsku list- páfa, mennina sem eru að setja saman stórsýningarnar og haga sér oft eins og þeir séu mikilvægari en lista- mennirnir sjálfir. Er þeirra starf e.t.v. orðið meira skapandi en starf lista- mannsins? J.F.: Nei, ég held að þessir menn séu ekki meira skapandi en listamennirn- ir. Þeir eru hins vegar í stöðu sem veitir þeim ákveðið vald en það truflar okkur ekki. Ég held að það sé gott að hafa jafn marga sjálfstæða „listpáfa" á markaðnum og raun ber vitni. Þeir eru stöðugt að uppgötva nýja listamenn og koma þeim á fram- færi og sjá til þess að það er skrifað um þá og þeir skilgreindir. Það truflar mig ekki. Þvert á móti. Ég er mjög hlynnt þeirra starfi. Þ.Þ.: Hefur velgengnin breytt afstöðu ykkar til listheimsins? J.F.: Nei, í rauninni ekki. Velgengnin er góð, ekki síst peningahliðin á henni, af því að bctri fjárhagur gefur manni færi á að vinna meira, fjárfesta í sjálfum sér, halda sér á lífi og þroska sig sem listamann í víðasta skilningi. Þ.Þ.: Hvað um framtíðina? Haldið þið áfram að vinna saman? W.H.: Já, því ég lít svo á að okkur hafi gengið það vel sem „Fjórir amer- ískir listamenn". Ég held að oft á tíðum sc það betra fyrir unga eða nýja listamenn að standa saman sem hópur þegar leitað er að listhúsum og reynt er að fá skrifaðar um sig greinar í tímarit og svoleiðis. Það er auðveld- ara fyrir þá að byrja sem hópur til að ná athygli fjölmiðlanna. Þess vegna gerðum við þetta. Það er miklu erfið- ara fyrir einstaklinga að finna góð listhús og svoleiðis. Þ.Þ.: Hvenær ætla „Fjórir amerískir listamenn" að sýna á Islandi? S.R.: Ég veit það ekki. Ef aðstæður eru góðar til sýningarhalds, - ef við fáum spennandi tilboð, af hverju ættum við þá ekki að sýna þar? Það er aldrei að vita. R.T.: Það getur allt gerst. Janet Fleisch: Bygging #N. I'akkir færðar Guillaume BIJL; án hans aðstoðar hefði þetta viðtal aldrei orðið að veruleika. 0 0 0 Rick Tavares: Pað smellur. B
Beinir tenglar