HARALDUR JÓNSSON jörðin snýst undir mér ég finn fyrir núningnum undir volgum iljunum örvar starfsemi hcilans birtan blandast myrkrinu enda komið kvöld þó er enn morgun- birta í sjáöldrunum kunnug- legur söngur í kuðungi eyrans bjöllurnar sveiflast í ljósa- skiptunum sætur safi undir tung- unni síðar neonþögn umhverfis