Dásamlegur dagur í lífi Baltazars Gabriel García Márquez Erla Sigurðardóttir þýddi. Fuglabúrið var fullgert. Af gömlum vana hengdi Baltazar þaö á þakskeggið. Þegar hann lauk morgunverði sínum var altalað að þetta væri fal- legasta búr í heimi. Margir komu að skoða það svo þyrping myndaðist fyrir framan húsið og varð Baltazar aö fjarlægja búrið og loka trésmíðaverk- stæðinu. — Þú verður að raka þig, — sagði Úrsúla konan hans við hann. — Þú lítur út eins og hettumunkur. — Það er ekki gott að raka sig eftir morgunmat, — svaraði Baltazar. Hann var meö tveggja vikna gamalt skegg, stutt, hart og útstandandi eins og fax á múldýri. Hann minnti helst á hræddan strák, en það var hann þó ekki. Hann var þrítugur síðan í febrúar og hafði búið með Úrsúlu í fjögur ár án pappíra og barna. Lífið hafði gefið honum mörg tilefni til varkárni en ekki neitt til að hræðast. Hann vissi ekki einu sinni aó sumum fannst þetta nýsmíðaða búr hans það fal- legasta í heimi. Hann sem hafði gert fuglabúr frá blautu barnsbeini áleit þetta búr varla meira verk en hvert annað. — Hvíldu þig þá ísmástund, — sagði konan. — Þú getur ekki látið sjá þig með þetta skegg. Á meðan hann hvíldist varð hann nokkrum sinnum að yfirgefa hengirúmið til að sýna ná- grönnunum fuglabúrið. Úrsúla haföi ekki enn veitt því nokkra athygli. Henni gramdist hvernig hann hafði vanrækt verkstæðið og helgað sig eingöngu búrinu. í tvær vikur hafði hann sofið illa, bylt sér og ruglað, honum hugkvæmdist ekki einu sinni að raka sig. Gremja hennar hvarf frammi fyrir full- smíðuðu búrinu. Þegar Baltazar vaknaði af mið- degisblundi var hún búin að strauja buxur hans og skyrtu og leggja á stól við hengirúmið. Því næst bar hún búrið inn á matarborð og virti það nú þögul fyrir sér. — Hve mikið ætlarðu þér að fá fyrir það? — spurði hún. — Ég veit ekki, — svaraði Baltazar — ætli ég setji ekki upp þrjátíu pesa og sjái til hvort þau borgi mér tuttugu. — Settu upp fimmtíu, — sagði Úrsúla — þú hefur ekkert sofið í þessa fimmtán daga. Auk þess er það vel stórt. Ég held að ég hafi aldrei séð stærra fuglabúr. Baltazar fór að raka sig. — Heldurðu að þau borgi mér fimmtíu pesa? — Það er ekkert í augum Don Chepe Montiel og búrið er vel peninganna virði, — sagði Úrsúla. — Þú ættir að setja upp sextíu. Húsið stóð í kæfandi hita. Nú var byrjun aprílmánaðar og hitinn virtist enn síöur þolanlegur vegna flautsins í trjátítunum. Þegar Baltazar hafði klæðst, opnaði hann bak- dyrnar til að hleypa fersku lofti inn. Krakkahópur barst inn í stofuna. Fréttin hafði breióst út. Gamli læknirinn, Octavio Giraldo, sem var ánægður með lífið en leiður á starfi sínu, hugsaði um búrið hans Baltazars á meðan hann snæddi hádegisverö með sjúkri konu sinni. Á innri veröndinni, þar sem þau settu boröið á heitum dögum, var mikiö af blómapottum ásamt tveimur búrum meö kanarífuglum. Konan hans var hrifin af fuglum. Hún var svo hrifin af fuglum, að hún hataöi ketti því þeir gátu étið fugla. Á heimleið úr sjúkravitjun síðla sama dags varö lækninum hugsaö til hennar og kom því við hjá Baltazari til að skoða gripinn. Margmenni var í stofunni, þar sem búriö stóð til sýnis á borðinu. Risastórt hvolfþak með þremur hæðum, stigum, hólfum til að borða og sofa í og róla í loftinu fyrir fuglana til að leika sér í. Þetta virtist vera líkan af risastórri klakahöll. Læknirinn virti þaó vandlega fyrir sér, án þess að snerta þaö og hugsaði með sér að búrið væri vandaðra en hann hafói grunað og miklu fallegra en hann hafói nokkurn tíma dreymt um fyrir konu sína. — Þetta er ævintýraferð hugmyndaflugsins, — sagði hann. Hann leit á Baltazar meðal fólksins og bætti við með móðurlegu augnaráði: — Þú hefðir orðið frábær arkitekt. Baltazar roönaði við. — Ég þakka, — sagði hann. — Það er satt, — sagði læknirinn. Þétt hold hans var slétt og mjúkt eins og konu, sem hafði verið fögur á sínum yngri árum og hendur hans voru fínlegar. Rödd hans líktist prestsrödd þyljandi latínu. — Það þyrfti ekki einu sinni að setja fugla í það, — sagði hann og sneri búrinu fyrir augum á fólki eins og hann væri að selja það. — Nóg væri að hengja það upp í tré til aó þaö færi að syngja. 54
Beinir tenglar