fyrir að svo geti orðið. Hags- munasamtök þessi sem ná til allra leikara, risu upp og héldu því fram að tilraunaleikhúsin væru að féfletta leikara, þar sem þeir fengju lítil sem engin laun fyrir vinnu sína á meðan leik- húsin sjálf stórgræddu! Áttu leikarar á tímabili ekki að fá að leika með okkur nema þeir fengju 75 dali á viku sem þýddi að öllum tilraunaleikhúsum yrði lokaö. Leikarar andmæltu þessu harðlega og að lokum komumst við að samkomulagi við samtök- in, að sýna hvert verk aðeins tólf sinnum, verð miða mætti ekki vera hærra en þrír dalir og að- eins hundrað sæti seld á hverja sýningu. Þetta þýðir að við kom- um sléttir út og leikararnir fá alltaf smáupphæð í lokin. Leik- húsið sjálft fær smá styrki frá hinu opinbera (t. d. The National Endowment of the Arts og New York State Council). Ef þeir hækka, sem vonandi gerist, þá fá leikararnir hærri laun. En allt er gert til að spara. Við vinnum þrjú hér að staðaldri og gerum allt, teiknum og búum til leik- mynd og búninga, veljum leik- ara, stjórnum leikritum, seljum miðana o. s. frv. Svo ég snúi mér aftur að starfseminni, þá höfum við hald- ið leikhátíð undanfarin þrjú ár, og er þetta eina leikhátíðin sem haldin er af tilraunaleikhúsi í New York, en þau eru hvorki meira né minna en um 275 að tölu. Leikhátíðir vekja alltaf meiri athygli en venjulegar leiksýn- ingar og eru alveg prýðileg tækifæri til að kynna óþekkt leikhúsfólk. Við höfum að vísu alltaf nokkra vel þekkta hópa með til þess að trekkja fólk að, en aðaltilgangurinn er að koma fram með eitthvaó algjörlega nýtt. Eins og er þá er ég á þönum til að kynna mér starfsemi svo- kallaðra „Lofts" hópa fyrir næstu leikhátið, sem verður frá 1. október til 31. desember. Þetta eru hópar fólks sem semja og flytja verk mest megnis fyrir sjálfa sig og eigin kunningja, verk sem ekkert venjulegt leik- hús tæki í mál að sýna. Margir þessara hópa eru alveg ótrúlega góðir og það er einmitt meðal þessa fólks sem nýjungar verða til íleiklistinni. Hvað er nýtt að gerast í leik- húsunum í dag og hver heldur þú að framtíð tilraunaleikhús- anna verðí? Það er svolítið erfitt að segja hverjar helstu nýjungarnar í leikhúsinu eru, það er svo margt að gerast. Það sem mikið ber á núna er sameining dans og leiks. Þessi sameining hefur al- veg sett gagnrýnendur út af lag- inu, þeir vita ekkert í sinn haus, hvort t. d. leikgagnrýnendur eða dansgagnrýnendur eiga að fjalla um málið. Um framtíð tilraunaleikhús- anna get ég aóeins sagt að ég óttast fátt meira en að þau verði viðurkennd af yfirvöldum og al- menningi. Eins og er, þá eru all mörg leikrit á Broadway, sem eiga uppruna sinn að rekja til off-off Broadway leikhúsa eins og t. d. „Da", „Aint misbehav- en", „On Golden Pond" og „The Course Line". Sum off-off Broadway leikhús hafa tekið upp þann sið að sýna aðeins verk sem þau telja að verði á Broad- way eftir nokkur ár. Ekki vil ég nú halda því fram að fátækt geri listamenn góða, en það er ótrú- legt hversu marga góða hluti er hægt að gera þó pyngjan sé tóm. Því miður þá fylgir miklum pen- ingum og frama oft dauði sköp- unar og nýjunga sagði Jon að lokum og með það var hann rokinn til stefnumóts við einn af „Lofts" hópunum sínum. Ég undirritaður/undirrituð óska eftir að gerast áskrifandi að „Svart á hvítu' frá og með......tölublaði. Nafn:................................................................................ Heimilisfang: ......................................................................... Sími: ................................................................................ Sendist til Gallerí Suðurgötu 7,101 Reykjavík. 12 SVART A HVlTU
Beinir tenglar