ræðingu í framleiðslunni er draga skyldi úr kostnaði. Gerðir voru framhaldsmyndaflokkar og bilið á milli skipulagningar verksins og úrvinnslu þess var breikkað. Kvikmyndagerðar- mennirnir urðu ósjálfstæðir vegna aukins eftirlits sem fram- kvæmt var af sérstöku starfs- fólki. Þekking og geta leikstjór- anna var eins lítið notuö og hægt var og framleiðslan stefndi að- eins að því að ná fyrirfram ákveðnu stöðluðu gildi. Þessi stefna leiddi til þess aó afurðir framleióslunnar reyndust geldar klisjukenndar kvikmyndir sem fullnægðu ekki kröfum áhorf- enda. Þetta jók enn á kreppuna sem þá ríkti. Hinn kunni leikstjóri Frank Capra hefur látiö hafa eftir sér að þaó séu aðeins örfáir leikstjórar í Hollywood sem hafi frelsi til þess að vinna á listræn- an hátt. Erfiðleikar kvikmynda- framleiðenda eru því fólgnir í að finna meðalveg milli einstakl- ingsbundins kvikmyndasmekks og staðlaðrar kvikmyndafram- leiðslu sinnar. „Llttle Caesar" (1930), ein lyrsta glæpamyndln; hún varð síðar fyrirmynd að mörgum slíkum. Stjörnukerfið Kvikmyndastjarnan hefur reynst öruggasta tryggingin fyrir velgengni framleiöslunnar. Með því að beina áhuga neytenda að vinsælum leikurum hefur það jafnframt verið tryggt aö þær kvikmyndir sem viðkomandi leikarar leiki í seljist vel. Að- dráttarafl stjörnunnar eru að nokkru leyti háð því að ekki séu of margar á lofti. Stjarnan tryggir stöóugt sölugildi í þeim myndum sem hún leikur í. Þessi stað- reynd er framleiðendum fullljós og þeir reyna með öllum hugs- anlegum ráðum að tryggja vin- sældir leikara sinna eins lengi og mögulegt er. Þess vegna eru þaö ekki hæfileikar leikarans sem listamanns sem varða fram- leiðendur mestu heldur hversu mikið hann aflar fyrirtækinu í peningum. Laun leikara ákvarð- ast af sölugildi þeirra. Framleið- andinn sér það á tekjum hinna ýmsu kvikmynda sem viðkom- andi leikari hefur leikið í. Hin öra hækkun á launum leikara og SVART Á HVlTU Kvikmyndastjama.
Beinir tenglar