Birtingur

						qieéiLf jóii

GOTT  OG  FARSÆLT  NÝÁR!

UTVEGSBANKI ISLANDS

_y

dularfull orð innan sviga. Honum tókst að

hrekja móðuna frá sem snöggvast. Þar stóð:

Laugavegs Apótek og einhver óskýr klessa á

bak við -vegs. Hann rýndi og rýndi og klessan

var þá sjálf fjallkonan, livorki meira né minna,

umleikin geislabaug með stærðar kórónu á

höfði, og stóðu út frá henni ljósstafir í allar

áttir eins og af sól í upprás um bjartan morgun.

En því var þetta haft innan sviga?

Það voru þá ekki svigar þegar að var gælt,

heldur tveir höggormar sem hlykkjuðust upp

hvor sínu rnegin. Og í eyðunni fyrir lyfseðil

stóð vélritað: Spir. denaturatus. gr. 250. Brúk-

ist Utvortis.

Hann snarsvimaði og rak höndina í gulslepj-

aðan vegginn til að styðja sig, meðan hann

hvolfdi í sig gúlsopa af þessu töfralyfi. Bragðið

var nú ofurlítið mildara, en þessi skólpliti vökvi

var daunillur, volgur og væminn og þetta við-

bjóðslega hei/kjubragð hélzt þrátl. fyrir kókið.

16

Honum fannst hlandportið vega salt og hann

ranglaði út til að flýja þelta andstyggilega

amríska bergmál sem skall á eyrutn hans úr öll-

um veggjum þess.

Svona hafði þá nóttin liðið og dagurinn og

nú var komið kvöld. Það var búið að kveikja á

öllum Ijósum, prúðbúið fólk á ferli fram og aft-

ur, — alls slaðar ljómað og lýst. En það var

dimmt í hugskoti unglingsins sem vafraði nið-

ur Skólavörðustíginn. Hann hafði bætt á sig af

kogaranum eins og hann frekasl þoldi og

reyndi nú af öllu megni að komast í stuðið og

verða Súpermann eins og kvöldið áður. En höf-

uðið var svo stórt og þungt af þessum þykka

graut sem tafði alla starfsemi rafmagnsheilans.

Axlirnar voru signar og bakið bogið, eins og

þrúgað niður af ægiþungri byrði og slagandi

göngulagið minnti á eitthvað allt annað en

kvikmyndahetju,

Framh. í ncrsta hr.jti,

BIRTINGUH