Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Hśsfreyjan

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Hśsfreyjan

						Mamma segir sögu
	
	ÉHl
Meðíram úlfalda-
brautinni, sem lá
um eyðimörkina,
blasti hvarvetnavið
augum sandauðn og
grjót, nema þar sem
hvítar beinagrindur
stóðu upp úr sand-
inum, beinagrindur úlfalda, sem höfðu far-
ist á leið sinni um eyðimörkina. En á him-
inhvolfinu tindruðu stjörnurnar.
Þarna voru á ferð maður og kona með
lítið barn og stefndu í áttina til Egypta-
lands. Konan reið á asna og reiddi barnið,
en maðurinn gekk við hlið asnanum. Þau
hröðuðu ferð sinni svo sem þau máttu.
Allt í einu fleygði maðurinn sér til jarðar
og lagði eyrað fast niður að sendnum
veginum.
„Þeir eru að koma", andvarpaði hann.
„Riddarar Heródesar hafa komist á slóð
okkar. Við erum glötuð".
„Sá, sem guð vill hjálpa, getur ekki
farist", sagði konan stillilega. „Við skul-
um aðeins fylgja stjörnu barnsins. Hún
hefur leiðbeint okkur hingað til". Um leið
og konan sagði þetta, benti hún á skæra
stjörnu á himinhvolfinu, sem ein meðal
þúsundanna virtist hreyfast áfram í sömu
átt og þau stefndu. „Sjáðu", sagði kon-
an. „Nú sveigir stjarnan til hliðar. Við
skulum fylgja henni".
„Leggja út í eyðimerkurauðnina", taut-
aði maðurinn efablandinn. „Heyrirðu ekki
gólið   í   hýenunum?"   Samt   sem   áður
teymdi hann asnann út af veginuum og
beindi honum í þá átt, sem stjarnan vís-
aði til.
Hægt og hægt þokuðust þau áfram.
Fyrir framan þau gnæfðu nú háir klett-
ar. Einhvers staðar inn á milli þeirra
grillti í daufa ljósglætu.
„Þarna hljóta að vera menn", sagði
maðurinn. „Eigum við að hætta okkur
þangað?"
„Við skulum fylgja stjörnunni", sagði
konan æðrulaust.
örstuttu síðar stóðu þau fyrir framan
hellismunna. Maðurinn teymdi asnann
þangað inn. Innst í hellinum var kynnt
bál. Stórvaxinn, svartskeggjaður maður
reis á fætur við bálið og gekk til móts
við þau með blikandi hníf í hendi.
„Hver er þar?" spurði hann hryssings-
lega.
„Ofsóttar manneskjur, sem beiðast
húsaskjóls", svaraði konan blíðlega um
leið og hún sté af baki asnanum.
Sá svartskeggjaði horfði hvasst á þau.
Svo slíðraði hann hníf sinn og sagði: „Já,
þið hljótið að eiga meira en lítið í vök
að verjast, fyrst að þið leitið ykkur hælis
í helli eyðimerkurræningjans. En velkom-
in skuluð þið vera, þó að þið sækið illa
að. Litli drengurinn minn liggur hér og
berst við dauðann".
„Hvað gengur að honum?" spurði
konan.
„Ekki veit ég það", svaraði ræninginn
og var þó örðugt um mál. „Móðir hans
32    HÚSFREYJAN
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44