Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Hśsfreyjan

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Hśsfreyjan

						una og togaði í neðrivörina, eins og

spilamaður, sem er að velta fyrir sér

sögn. Venjulega komst hann að réttri

niðurstöðu. — Stundum skemmtum við

gestum — og Solo sjálfum — því að ég

faldi banana, til dæmis í skrifstofuskápn-

um, læsti lykilinn að skápnum niðri í

skjalaskúffu og lykilinn að henni í borð-

skúffu og síðasta lykilinn í öðrum skáp.

Solo brást aldrei að finna lyklana í

réttri röð, hvernig svo sem ég brengl-

aði röðinni á hirzlunum og svo þegar

bananinn var fundinn, dansaði hann eins

og Háskoti og skellihló.

Ég átti kött, sem var geðspektardýr

og þoldi Solo margt, en hann vissi ekki

alltaf afl sitt og fór oft illa með kisa.

Þegar kisa þótti úr hófi keyra, þá hætti

hann að leika við apann og skrefaði burt

með þessum einstaka reigingi, sem kett-

ir geta sýnt. Dag einn sá ég apann finna

upp nýjan leik. Hann klifraði upp á

borðið mitt með pappírskörfuna í fang-

inu, tók hvern snepil upp úr henni og

rýndi í þá, eins og nærsýnn maður, sem

er að  læra  eitthvað  utanbókar.

Þegar Solo hafði stundað þessa iðju

í tíu mínútur kom kisi inn í skrifstof-

una. Solo hvolfdi körfunni, stökk ofan

á gólf og skellti henni eldsnöggt yfir kisa.

Svo lagðist hann ofan á körfuna og gægð-

ist milli táganna á hvæsandi fangann og

hló  svo  tárin  runnu  niður vanga  hans.

Solo fór með mér í allar veiðiferðir

og hljóp þá ýmist með okkur, reið á

áburðardýrunum eða sveiflaði sér milli

greinanna. Ef ég blístraði, kom hann í

hendings kasti ofan úr trjánum, stökk

ofan á lendina á hestinum mínum og

þreif utan um hálsinn á mér, svo að

hatturinn   steyptist   fyrir   augun   á   mér.

Þegar ég tjaldaði á kvöldin, fylgdist

Solo með því, er ég fékk mér bað, náði

svo í pípuna mína og bók og kom mér

notalega fyrir. Þá rauk hann í dótakass-

ann sinn, sótti tannbursta, sápu, þvotta-

klút og stundum handklæði og stökk með

allt  upp   í  baðkerið.  Honum  var  alltaf

16

jafn skemmt af ölduganginum, sem varð

í baðkerinu.

Apakrílið var aldrei til óþæginda. Hann

var alltaf tilbúinn, ef maður vildi skrafa

við hann, en væri ég að lesa eða skrifa,

þá gægðist hann við og við inn til mín

og sýndi mér eitthvað af dótinu, sem

hann var alltaf að safna og þegar ég var

búinn að skoða það, fór hann aftur út,

eða hnipraði sig saman við hlið mína

og virtist í þungum þönkum. Stundum

sátum við sinn með hvora bók langtím-

um saman.

Þau þrjú ár, sem hann var hjá mér,

skildum við naumast oftar en þremur

sinnum. í síðasta sinnið vildi það svo til,

að mér var fyrirskipað að mæta við rétt-

arrannsókn alllangt í burtu og ferðalagið

var of erfitt til, að ég vildi hafa apann

með.

Ég man enn, að hann stóð í dyrunum

og hélt í höndina á svörtum aðstoðar-

manni mínum, veifaði hinni hendinni og

grét. Sex dögum síðar kom ég aftur heim

og kallaði á Solo, eins og ég var vanur,

en enginn svaraði.

Þegar ég kom, sá ég, að allir voru með

áhyggjusvip. „Solo er veikur, herra",

sögðu blökkumennirnir.

Flóð hafði hlaupið í á rétt hjá. Solo

hafði verið úti með þjóni mínum, en

áin hafði grafið undan bakka, sem hann

stóð á. Hann komst upp á trjábol úti í

straumiðunni og þar varð hann að halda

sig alla nóttina, því ómögulegt var að ná

til hans. Hann ofkældist og fékk lungna-

bólgu. Ég fór inn til mín, þar sem hann

kúrði undir ábreiðu sinni og andaði ótt

og títt. Ég kraup hjá honum. Það birti

yfir dapurlegum augunum og hann rétti

mér lúkuna. Ég tók utan um hann. Hann

lagði hausinn að vanga mínum, titraði

og dó. Ég held að viljastyrkur hans hafi

treint lífslogann. þangað til ég kom.

Ég vona, að við lögreglustöð, langt frá

allri mannabyggð í Rhodesíu, standi enn

trjábútur, sem á er skrifað:

„Solo — api, en góður vinur".

S. Th. þýddi.

HÚSPREYJAN

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48