Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Hśsfreyjan

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Hśsfreyjan

						BARNAGAEVIAN
Höggormurinn hafSi freistaS hinna fyrstu
manna og engill Drottins rekið þá með
brennandi brandi út úr Paradís. Þeim sótt-
ist þungt ferðin yfir fjöll og dali, liolt og
heiðar. Eva breiddi hárið sitt síða yfir
hnakka Adanis til að skýla lionum fyrir
sólarbrunanum og Adam leiddi Evu og bar
bana yfir ár og fen. En þegar þau ætluSu
að stanza til að hvíla sig, slökkva þorsta
sinn eða draga þyrnana úr sárum fótum
sínum, sáu þau alltaf bjarmann af hinu
logandi sverði að baki sér og hröktust
áfram, friðlaus og þreytt. A þriðja degi
komu þau að víðum dal, vöxnum pálma-
viði. Um hann rann fljót með blikandi
báruföldum. Um sólsetur hneig Eva ör-
magna af hungri og þreytu að fótum
Adams og sagði.
„Þessi staður hefur nokkurt svipmót af
Paradís. Lofaðu mér að deyja bér og
grafðu mig svo í skugga pálmanna — ég
kemst ekki lengra."
Adam laut hryggiir niður að henni og
lyfti benni í fang sitt, en þegar hann leit
við, var bjarmi hins brennandi brands
borfinn, en þess í stað Ijóniaði tunglið á
dimmbláum næturhimni. Þá sagði Adam:
„Hér skulum viS búa. Drottinn gelur enn
reynzt okkur miskunnsamur."
Daginn eftir safnaði Adam Irjágreinum
og byggði hús handa Evu eftir beztu getu.
Það var nógu stórt, þau voru aðeins tvö,
en smám saman varð Adam að byggja við
þiið, því það voru svo skelfing mörg börn
þarna við fljótið og öll komu þau hlaup-
andi til Evu — því þarna var enginn ann-
ar til að annast þau. Að lokum voru þau
orðin svo fjarskalega mörg, að Eva gat
ekki séð þeim ölhim fyrir fatnaði og
Adam stóð í sífelldu erfiði. Hann ham-
aðist og vann, pældi jörðina, sáði og
vökvaði,   en   ekkert   óx   nema   þyrnar   og
þistlar og ekki var hægt að lifa af þeini.
Þau urðu fátækari og fátækari og að lok-
um vissi Adam ekki sitt rjúkandi ráð —
því þau gátu ekki einu sinni sagt sig til
sveitar.
Drottinn hafði ekki talað við þau í háa
herrans tíð, hann var svo reiður við þau.
Samt mundi hann eftir mönnunum einn
góðan veðurdag og ákvað að stíga niður
á jörðina og sjá hvernig þeim farnaðist.
Það var á sunnudegi og Eva var önnum
kafin að þvo og greiSa krökkunum sín-
um og klæða þau í ný föt, sem hún hafði
saumað í síðustu viku. Hún sat í dyrunum
og krakkahópurinn lijá henni, þegar liún
sá Drottinn koma gangandi íieð'an dalinn.
Eva varS alveg eySilögS, því hún var ekki
búin að þvo nema helminguum af krakka-
skaranum og hin voru svo dæmalaust sóða-
leg í gráu hversdagsfötunum sínum, að
hún fyrirvarð sig að láta Drottinn sjá þau
svona útlítandi á sunnudegi. Hún rak öll
óþvegnu börnin inn í húsið í skyndi og
svo kallaði hún á Adam og sagði, að hann
yrði aS fela þau áSur en Drottinn kæmi.
Adam fór með krakkana og faldi þau
hvar sem hann kom þeim fyrir. Þau ó-
hreinustu lokaði hann inni í helli heima
við' húsið. Sum faldi hann bak við hól á
túninu, en þau, sem voru í gráu hvers-
dagsfötunum með rauðu húfurnar, þeim
skaut bann inn í fjós og hlöðu eða út í
búrið.
Svo kom Drottinn. „Eru þetta öll börn-
in   þín?"   spuiSi  hann  Evu,   er   liann  sá
Vilhelm Bergsöe
Þegar dvergar, búálfar og
jólasveinar urbu til.
38
HUSFREYJAN
					
Fela smįmyndir
Kįpa I
Kįpa I
Kįpa II
Kįpa II
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
Auglżsingar
Kįpa III
Kįpa III
Kįpa IV
Kįpa IV