Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Fréttatķminn

PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Fréttatķminn

						G
unnar Stefánsson er 
Suðurnesjamaður í húð 
og hár og gekk til liðs 
við björgunarsveitir á 
heimaslóðum sínum um 
leið og aldur leyfði og hefur starfað 
með björgunarsveitunum allar götur 
síðan. Meðfram sjálfboðastörfum 
sínum vann hann meðal annars sem 
sjúkraflutningamaður í tíu ár og hjá 
slökkviliðinu á svæðinu.
?Ég held það megi bara segja að ég 
hafi alist upp í kringum þetta starf frá 
fimm til sex ára aldri,? segir Gunnar 
en hörmulegt atvik í æsku hans varð 
kveikjan að því sem síðar varð ævi-
starf hans. ?Vinur minn og nágranni 
drukknaði í Njarðvíkurhöfn þegar 
hann var sex ára gamall. Það fór fram 
mikil leit að honum. Hjólið hans fannst 
við höfnina og hann fannst síðan ein-
hverjum dögum seinna í höfninni. 
Maður var bara gutti og þetta var leik-
félagi manns sem verið var að leita 
að. Ég man að ég sat í svefnherbergis-
glugganum og horfði á alla þessa 
menn í appelsínugulu göllunum sem 
voru að leita í kringum húsið heima, 
niður við höfn og víðar. Síðan bárust 
þær fregnir að hann hefði fundist 
látinn og drukknað í höfninni. Þetta 
hefur sett sitt mark á mann og mótaði 
mig inn í framtíðina og upp frá þessu 
var ég alveg ákveðinn í því þarna að 
ég ætlaði mér að verða einn af þessum 
í appelsínugulu göllunum. Og leita og 
taka þátt.?
Gunnar segist telja víst að leitin að 
vini hans hafi verið með fyrstu stóru 
útköllunum og stóru aðgerðunum sem 
Björgunarsveitin Stakkur í Keflavík 
og Njarðvík og Hjálparsveit skáta í 
Njarðvík tóku þátt í en þær einingar 
voru stofnaðar 1969.
Ekkert annað kemst að
Eldri bræður Gunnars voru í Hjálpar-
sveit skáta og Gunnar byrjaði ungur í 
skátunum og þaðan lá leiðin í björg-
unarsveitirnar. 
Sextán ára gamall fór Gunnar í 
nýliðaþjálfun hjá Hjálparsveit skáta í 
Njarðvík og var tekinn inn í sveitina 
þegar hann var sautján ára og hann 
hellti sér þá af fullum krafti í félags-
starfið auk þess sem hann sinnti 
útköllum af kappi. ?Það komst bara 
ekkert annað að ég gekk fljótt í stjórn 
Hjálparsveitarinnar og var þar í stjórn 
í 23 ár, þar af formaður í fimmtán ár. 
Það er ákveðinn kúltúr fólginn í því 
að vera í björgunarsveit og það er ein-
hver ríkjandi frumþáttur í fari þeirra 
sem leggja þetta fyrir sig. Þetta verður 
lífsstíll og þeir sem fara út í þetta af 
alvöru eru þarna af lífi og sál,? segir 
Gunnar og bætir við að þótt alltaf 
komi einhverjir sem staldri stutt við 
þá sé nýliðunin stöðug og úthald fólks 
almennt slíkt að hann er enn meira og 
minna með sömu andlitin fyrir framan 
sig og þegar hann var að byrja á sínum 
tíma.
Út í óveðrið og óvissuna
?Þetta snertir náttúrlega allt og alla 
í kringum mann, fjölskylduna og 
daglegt líf. Maður er björgunar- og 
hjálparsveitarmaður og það er bara 
í raun og veru það sem maður er og 
það hefur alltaf verið þannig. Um leið 
og aðrir fara inn, læsa að sér og horfa 
á sjónvarpið þegar óveður skellur á 
þá erum við alltaf roknir út í vonda 
veðrið.?
Gunnar bætir við að það sé ekki 
einungis hugsunin um að hjálpa 
náunganum sem keyri björgunarsveit-
arfólk áfram heldur gefi félagsstarfið 
heilmikið af sér. ?Félagsstarfið er 
Átakanlegur vinamissir í æsku hafði mótandi áhrif á Gunnar Stefánsson sem ákvað ungur að verða björgunarsveitarmaður. Hann hefur verið í fremstu víglínu árum saman og gefið sig allan í störf björgunarsveitanna í 
rúma þrjá áratugi. Ljósmyndir/Hari
Í genunum að hjálpa náunganum
Gunnar Stefánsson, sviðsstjóri hjá Slysavarnafélaginu Landsbjörg, hefur lifað og hrærst í björgunar-
störfum og flugeldasölu í rúma þrjá áratugi. Sorgaratburður í æsku beindi honum inn á braut björgunar-
sveitanna. Sex ára nágranni hans og leikfélagi drukknaði í höfninni í Njarðvík og Gunnar fylgdist með 
örvæntingarfullri leit að drengnum út um svefnherbergisgluggann sinn. Hann heillaðist af mönnunum í 
appelsínugulu göllunum og hét því að ganga í raðir þeirra og eftir það var ekki aftur snúið. Hér ræðir hann 
um hugsjón björgunarsveitarmannsins, álagið á fjölskyldulífið og fjöruga flugeldasölu um áramót.
gríðarlega mikið og við fáum hell-
ing út úr því. Þessu fylgja ferðalög, 
útivera og mikil aksjón. Við erum 
adrenalín-fíklar sem festumst í 
þessu. Flestir sækjast eftir hasarn-
um og eins og ég segi. Þegar aðrir 
fara heim þá viljum við komast út 
og mörgum líður best þegar þeir 
eru komnir í hasarinn.?
Gunnar segir þá sem gefa sig 
alla í björgunarstörfin óneitanlega 
þurfa að færa ýmsar fórnir. ?Auð-
vitað þarftu að velja og hafna og 
það eru tilfelli sem maður fer ekki 
í útkall vegna aðstæðna heima 
fyrir. Það mæta hins vegar alltaf 
einhverjir enda gengur þetta starf 
áfram á fjöldanum. Við erum 
ekki á skylduvakt, þannig lagað, 
24 klukkustundir á viku og ef þú 
kemur ekki þá kemur sá næsti. 
Ef ein björgunarsveit er bundin 
annars staðar þá kemur bara sú 
næsta. Við höfum getað rekið 
þetta hjálparstarf á stærðinni og 
mannfjöldanum.?
F1 Rauður ? Mannslíf í húfi
?Við erum 3500 manns sem erum 
á útkallsskrá um allt landið. Og 
ef einhver hluti kemur ekki þá 
kemur annar. Hugsunin hjá okkur 
flestum er þó vitaskuld sú að ef 
kallið kemur þá stöndum við upp 
og förum af stað. En að sjálfsögðu 
verður maður stundum að meta 
alvarleika útkallsins.?
Þegar 
útkallið er 
það sem 
við köllum 
F1 Rauður 
eða Útkall: 
Rauður þá 
er mannslíf  
í hættu og 
slysstaður 
þekktur og 
þá ferðu 
bara. Sama 
á hverju 
gengur.
Framhald á næstu opnu
14 viðtal Helgin 28.-30. desember 2012

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56