Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Fréttatķminn

PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Fréttatķminn

						Gunnar segir mikilvægi útkallanna ráða 
úrslitum ef illa stendur hjá hjá börgunar-
sveitarmanni. Það sé eitt ef kallað er út 
vegna óveðurs og að fólk sitji fast í snjó eða 
mannslíf séu beinlínis í húfi. ?Í óveðursút-
köllum þarftu kannski svolítið að meta 
hvort þú getir kastað öllu frá þér á staðnum 
en þegar útkallið er það sem við köllum F1 
Rauður eða Útkall: Rauður þá er mannslíf 
í hættu og slysstaður þekktur og þá ferðu 
bara. Sama á hverju gengur.
Eins og gefur að skilja upplifa björgunar-
sveitarmenn margt í störfum sínum og 
þegar hörmungar dynja yfir þurfa þeir að 
horfast í augu við óttann og sársauka og 
sorgir samborgaranna þannig að andlega 
álagið getur verið mikið.
?Ég var mjög í framlínunni fyrstu árin mín 
í björgunarsveitunum og á þessum tíma var 
mjög algengt að menn væru að týnast og þau 
komu ófá útköllin vegna rjúpnaskyttna og 
annars slíks. Þá var mun minna um að fólk 
gæti látið vita af sér enda ekki með staðsetn-
ingartæki og þess háttar.
Sem betur fer enduðu flest svona útköll 
þokkalega vel og menn fundust en það voru 
tilfelli þarna sem voru erfið. Við höfum nálg-
ast þennan þátt faglega og erum í dag með 
félagahjálp, sem við getum vel kallað áfalla-
hjálp, þar sem við vinnum úr okkar málum 
eftir erfið útköll. Þá komum við saman og 
ræðum um útkallið og gerum það svolítið í 
lokuðum hópi vegna þess að við verðum að 
fá að létta á okkur. 
Þetta er okkur mjög mikilvægt auk þess 
sem við áttum okkur í þessum samtölum á 
ef einhverjir eiga erfitt með að vinna úr hlut-
unum og þá fá þeir hinir sömu meiri aðstoð. 
Ég man eftir einum félaga sem lenti í að taka 
upp sjórekið lík þegar ég var að byrja fyrir 
þrjátíu árum. Hann kom aldrei aftur. Fékk 
bara nóg. Þetta er eitt af því sem er mjög erf-
itt og menn hafa hætt vegna svona aðstæðna 
sem hafa komið upp á. En sem betur fer 
er það ekkert algengt þannig séð en þetta 
kemur fyrir.
Fjör í flugeldunum
Flugeldasala björgunarsveitanna um áramót 
hefur í gegnum tíðina lagt fjárhagslegan 
grundvöll að starfsemi björgunarsveitanna.
?Ég er búinn að selja flugelda frá því ég 
var tólf ára gamall, í einhver rúm þrjátíu ár. 
Ég hef aðeins misst úr ein áramót þegar ég 
var erlendis annars hef ég verið í flugeld-
unum alla mína tíð.?
Gunnar segir stemninguna í kringum 
flugeldasöluna frábæra auk þess sem hún 
þjappi mannskapnum saman. ?Þessu fylgir 
mikil sjálfboðavinna og við leggjum mikið 
á okkur en auðvitað er þetta gaman. Þetta 
þjappar sveitinni saman og það er mikið 
um að vera þannig að þetta er gríðarlega 
spennandi starf. Sumir geta ekki hugsað 
sér að fara í gegnum áramótin án þess að 
hafa verið í flugeldasölunni og mér leið mjög 
illa þessi áramót sem ég var ekki með. Það 
var mjög sérkennileg tilfinning. Það er bara 
þannig.?
Gunnar segir björgunarsveitirnar eiga 
ríkan þátt í flugeldamenningu Íslendinga 
með því að halda þeim að fólki í áratugi. 
?Við höfum svolítið kallað fram þessa 
stemningu hjá landanum og það má eigin-
lega segja að björgunarsveitirnar í landinu 
séu byggðar upp á fjáröflun flugeldasölunn-
ar. Fólk kaupir þetta til þess að styrkja gott 
málefni og ég segi nú alltaf að þetta séu með 
ódýrustu tryggingum sem þú kaupir. 
Með því að kaupa flugeldana færðu annars 
vegar ánægjuna og skemmtunina af því 
að skjóta þeim upp og hins vegar ertu að 
tryggja það að þegar eitthvað gerist eða 
kemur hjá þér eða þínum nánustu átt þú 
að þrautþjálfað björgunarsveitafólk í þínu 
byggðarlagi. Fólk sem bregst alltaf við ef 
eitthvað kemur upp á. Við spyrjum ekki að 
neinu þegar þú kallar og við rukkum þig 
ekki um neitt. Við komum bara og hjálpum 
þér og reynum að koma þér heilum heim. 
Það er okkar starf.?
Finna fyrir þakklætinu
Gunnar segir björgunarsveitafólk finna 
sterkt fyrir þakklæti fólks, bæði þegar allt 
endar vel og ekki síður þegar útköll fá sorg-
legan endi.
?Við finnum fyrir miklu þakklæti frá 
aðstandendum, þeim sem við björgum og 
þjóðinni allri sem stendur alltaf við bakið á 
okkur. Ég held hreinlega að við gætum ekki 
búið á þessu harðneskjulega landi, þessar 
320 000 manneskjur, ef við hjálpuðum ekki 
hvort öðru. Þetta er bara greipt í þjóðarsál-
ina og það er í genunum að hjálpa náunganum. 
Ég held að við höfum bara komist ágætlega af 
vegna þess að við hugsum um þessa hluti og erum 
alltaf tilbúinn til að hjálpa hvort öðru þegar áföllin 
dynja yfir. Við finnum mikið þakklæti þegar vel 
gengur og líka í þeim tilfellum sem enda ekkert vel. 
Fólk finnur líka fyrir mikilvægi starfseminnar án 
þess að við finnum fólk og komum því heim á lífi. 
Fólki er mikilvægt að ástvinir þess finnist svo hægt 
sé að kveðja þá og koma þeim til grafar. Það skiptir 
fólk gríðarlega miklu máli og það er okkur líka 
þakklátt þá.?
Fjölskyldulífið sett á hvolf
Gunnar leggur ríka áherslu á að björgunarsveitar-
fólk sé alltaf til taks og er tilbúið til þess að stökkva 
til fyrirvaralaust. Þetta kemur óhjákvæmilega niður 
á heimilislífinu, mökum og börnum. ?Mig hefur 
oft vantað á fjölskyldumót, á jólunum og á ýmsum 
hátíðarstundum fjölskyldunnar. Þá er maður bara 
einhvers staðar úti að hjálpa náunganum sem er 
fastur í snjó, týndur eða eitthvað álíka. Þau eru ófá 
tilfellin sem maður hefur staðið upp frá matarborð-
inu, farið út og skilið fjölskylduna eftir með jólamat-
inn. Ég held nú að flestir björgunarsveitarmenn hafi 
lent í því oftar en einu sinni. Jólahaldið og allt stúss 
í kringum áramótin hefur oft bitnað á konunni og 
börnunum og maður hefur oft sett þetta á hvolf í 
gegnum tíðina.?
Og það eru ekki bara björgunarstörf sem taka 
tíma í kringum hátíðarnar. ?Þetta lendir oft á öðrum 
í fjölskyldunni vegna þess að maður hefur bara verið 
með raketturnar í höndunum en ekki jólapakkana.?
Eiginkonan ein í rómantískum kvöldverði
Gunnar segist sérstaklega minnast þess eftir ein-
hver áramótin þegar hann ætlaði sér að bæta frúnni 
upp raskið yfir hátíðarnar. ?Maður ætlaði nú aldeilis 
að koma til móts við hana með því að bjóða henni 
flott úr að borða. Við búum í Reykjanesbæ þannig að 
við keyrðum til Reykjavíkur og komum okkur nota-
lega fyrir á fínum veitingastað. Þegar maturinn var 
alveg að koma á borðið kom útkall Rauður. Ég var þá 
formaður minnar einingar og varð að bregðast við. 
Þarna var flugvél að koma inn eftir tíu mínútur og 
við á Suðurnesjum höfum mikið sinnt fluginu. Ég 
hafði sérhæft mig í fyrstu hjálp þannig að það var 
ekki annað hægt en að standa upp og skilja konuna 
eftir við kertaljósið. Ég hljóp út, tók bílinn og var 
bara rokinn. 
Maður þarf að njóta skilnings til þess að geta gert 
þetta og auðvitað gengur maður oft ansi langt á 
þann skilning. Í þessu tilfelli var ég sem betur fer nú 
bara kominn hálfa leið á Reykjanesbrautinni þegar 
útkallið var afturkallað. Ég gat því snúið við og reynt 
að koma ofan í mig köldum matnum. Þetta er bara 
það sem við erum að gefa okkur í. Þetta er ekkert 
einfalt en verður bara hluti af lífinu.?
Þórarinn Þórarinsson
toti@frettatiminn.is
Björgunarsveitirnar eru alltaf 
til taks.
Ég hafði sérhæft 
mig í fyrstu 
hjálp þannig 
að það var ekki 
annað hægt en 
að standa upp 
og skilja konuna 
eftir við kerta-
ljósið. 
Meira á næstu opnu
16 viðtal Helgin 28.-30. desember 2012

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56