Helgafell - 01.12.1955, Blaðsíða 28

Helgafell - 01.12.1955, Blaðsíða 28
Davíð Steíánsson írá Fagraskógi Hugleiðingar að afstöðnu afniœli Það er 'hverri þjóð mikil hamingja að 'kunna skil á sínum beztu mönnum og tvöföld gæfa að geta látið þá finna til verðugs þakklætis og virðingar á meðan þeir eru enn moldu ofar. Á sama hátt er það eitt af mörgum harmsefnum íslenzkrar sögu, hversu vér höfum einatt orðið sein- ir til slíkra viðbragða, og víst myndum vér nú, svo að dæmi sé nefnt, unna samtíðarmönnum Jónasar Hallgrímssonar þess eftirlætis að hafa goldið „listaskáldinu góða“ í lifanda lífi ríkari ástúð og hlýrri skilning en raun varð á. Ekki getur hjá því farið, að oss blöskri svo auðsætt tómlæti, en allt að einu er mjög vafasamt, hvort rétt sé að meta þjóðinni það til eðliseinkenms. Að minnsta kosti er oss skylt að hafa það hugfast, að allt fram á daga síðustu kynslóða var almenningur í þessu landi bundinn þungum hömlum erfiðra lífskjara, 'hver einstaklingur hafði ,,nóg með sitt“ og í þjóðfélaginu sjálfu bar fátt það til tíðinda, sem væri til þess fallið að safna fólkinu saman í hrifningu og aðdáun. Á vorum dögum er mikil breyting á orðin í þessum efnum, þjóðin hefur sótt hratt fram til sjálfstæðis og velmegunar, og hún hefur yfirleitt reynzt því fúsari til við- urkenningar á afburðamönnum sínum sem henni hefur sjálfri lærzt að bera höfuðið hærra. Kom þetta berlega í ljós á sextugsafmæli Davíðs Stefánssonar frá Fagraskógi, en við það taikifæri hyllti íslenzka þjóðin lárviðarskáld sitt með einstæðum hætti og sameinaðist um að votta því alla þá sæmd, er hún mátti. Hef ég engan heyrt 'bera brigður á, að skáld- ið frá Fagraskógi væri vel að slíku komið, en mér finnst engu síður aug- ljóst, að þjóðin sjálf hafi vaxið af svo opinskárri og einlægri rausn. Að þessu sinni lét Davíð Stefánsson það eftir vinum sínum hér syðra að gista höfuðborg íslands á afmæli sínu. Sennilega hefur þeim þó hald- izt verr á honum en þeir mundu hafa kosið sér, og sáu hinar einstæðu vinsældir skáldsins fyrir því. En 'hvorki gat slíkt komið skáldmu sjálfu
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Helgafell

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Helgafell
https://timarit.is/publication/1076

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.