Morgunblaðið - 16.03.2013, Blaðsíða 40

40 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 16. MARS 2013
✝ GunnlaugurTobíasson
fæddist í Geld-
ingaholti í Seylu-
hreppi í Skaga-
firði, 29. janúar
1950. Hann lést á
Landspítalanum 5.
mars 2013.
Foreldrar hans
voru Tobías Sigur-
jónsson bóndi í
Geldingaholti í
Skagafirði, f. 10. október 1897,
d. 23. ágúst 1973, og Kristín
Gunnlaugsdóttir frá Ytri-
Kotum í Norðurárdal í Skaga-
firði, f. 7. september 1912, d.
9. febrúar 2002. Systkini
Gunnlaugs eru Guðmann, f. 29.
apríl 1935, d. 4. júní 2012,
Brynleifur, f. 20. janúar 1937,
d. 2. nóvember 2006, Jófríður,
f. 4. september 1939, Sigurjón,
f. 8. desember 1944 og Hjördís
Jónína, f. 10. desember 1956.
5. júlí 1980 giftist Gunn-
Gunnlaugur stundaði nám
við Bændaskólann að Hólum í
Hjaltadal 1967-1969 og lauk
þaðan búfræðiprófi. Í uppvexti
vann hann að bústörfum í
Geldingaholti. Á yngri árum
vann hann einnig við skógrækt
og sjósókn á vetrarvertíðum á
Suðurnesjum. Gunnlaugur
lauk frjótæknanámi og starf-
aði sem frjótæknir frá árinu
1979 til ársins 2008 þegar
hann lét af störfum vegna
veikinda. Hann hafði alla tíð
mikinn áhuga á flugi og lauk
m.a. einkaflugmannsprófi.
Gunnlaugur hafði mikla
ánægju af því að ferðast og
fór víða innan lands sem utan
með fjölskyldu sinni og vinum.
Hann var virkur í félagsmálum
og starfaði meðal annars með
Lionsklúbbi Skagafjarðar,
Veiðifélagi Húseyjarkvíslar og
sat í sóknarnefnd Glaumbæj-
arkirkju um árabil. Gunn-
laugur starfaði lengi að örygg-
is- og björgunarmálum með
Flugbjörgunarsveitinni í
Varmahlíð.
Útför Gunnlaugs fer fram
frá Sauðárkrókskirkju í dag,
16. mars 2013, og hefst athöfn-
in kl. 14.
laugur Gerði
Hauksdóttur, f. 10.
maí 1949. Gerður
er dóttir Hauks
Arnars Bogasonar,
f. 21. nóvember
1919, d. 11. febr-
úar 2012, og Þur-
íðar Helgadóttur,
f. 30. júní 1915, d.
14. apríl 1979. Þau
skildu. Sonur
Gunnlaugs og
Gerðar er Jóhann, f. 11. apríl
1981. Sambýliskona hans er
Eva Dögg Bergþórsdóttir, f.
28. júní 1985, þau eiga soninn
Ísak Hrafn, f. 25. mars 2011.
Dóttir Gerðar og fósturdóttir
Gunnlaugs er Sigurlaug Dóra
Ingimundardóttir, f. 18. febr-
úar 1977. Dóttir hennar er
Kristín Björg Emanúelsdóttir,
f. 29. ágúst 2003. Barnsfaðir
Sigurlaugar Dóru er Emanúel
Þorleifsson, f. 3. desember
1974.
Með þessum orðum langar
mig að kveðja pabba minn. Það
er svo ótal margt sem kemur
upp í hugann þegar ég hugsa
til baka um tímann sem við
fengum saman, það sem er
mér þó efst í huga er þakklæti
fyrir hversu lánsöm ég hef ver-
ið í lífinu að fá að alast upp
sem dóttir hans. Ég var
þriggja ára þegar þau giftu sig
og sá dagur gleymist seint en
fall er fararheill, ekki satt?
Sennilega eru ekki margir sem
hafa eytt brúðkaupsnóttinni á
FSA með handleggsbrotið
barn. Hjónaband þeirra var
sterkt og fallegt því þau voru
ekki bara hjón heldur líka vin-
ir og gátu tekið á öllum vanda-
málum og veikindum saman af
ótrúlegu æðruleysi. Allar þær
endalausu góðu minningar sem
ég á eru alltof margar til að
rúmast hér en eiga eftir að
vera ljós í myrkri og styrkja
mig við að læra að lifa með því
að pabbi er ekki lengur hjá
okkur. Þegar ég var lítil áttum
við m.a. góðar stundir í fjár-
húsunum og einnig var spenn-
andi að fara með honum í vinn-
una út um allar sveitir.
Mamma og pabbi ferðuðust
mikið með okkur systkinin
þegar við vorum yngri bæði
innanlands sem utan og það
eru dýrmætar minningar.
Einnig eigum við Kristín Björg
líka góðar minningar frá ferða-
lögum með pabba. Margar
góðar minningar eru líka bara
frá eldhúsborðinu í sveitinni,
bæði var pabbi snilldarkokkur
og áttum við oft gott spjall
þar. Það er mér afar kært að
hafa átt yndisleg jól með
pabba í sveitinni í fyrra og
geta haft bæði pabba og
mömmu þar heima á aðfanga-
dagskvöld var klárlega besta
jólagjöfin. Pabbi var maður
sem reddaði öllu og stóð með
manni í blíðu og stríðu og það
er virkilega skrýtið að geta
ekki gripið símann og slegið á
þráðinn til hans. Hann var líka
vatnsberi eins og ég og það
kom fyrir að mamma vor-
kenndi sér yfir að þurfa búa
með tveimur vatnsberum. Eft-
ir að pabbi veiktist árið 2006
hef ég reynt eins vel og ég get
að standa eins og klettur við
hlið hans, í dag er ég þakklát
fyrir að hafa ákveðið að læra
og vinna sem sjúkraliði. Ég dá-
ist að því hversu sterkur pabbi
var og mikið hörkutól í barátt-
unni við þennan erfiða sjúk-
dóm sem nú er lokið. Komið er
að erfiðri kveðjustund þar sem
við stöndum eftir með tóma-
rúm í hjarta og skarð í fjöl-
skyldunni. Ég er þakklát fyrir
að hafa getað verið hjá honum
síðustu dagana sem hann lifði.
Öllu því starfsfólki innan
heilbrigðisgeirans sem hefur
veitt pabba góða umönnun í
veikindum hans sendi ég mínar
bestu þakkir. Einnig mínar
bestu þakkir til fjölskyldu,
vina og vinnufélaga sem hafa
staðið með okkur í blíðu og
stríðu.
Að lokum vil ég þakka þér,
elsku pabbi minn, allar stund-
irnar sem við áttum saman og
alla þá ást, tryggð og vináttu
sem þú gafst mér og hvað þú
varst mér góður pabbi og dótt-
ur minni góður afi. Innst inni
veit ég að þú varst hvíldinni
feginn þó að þú hafir verið tek-
inn frá okkur alltof snemma.
Guð geymi þig þar til við hitt-
umst á ný og byggjum saman
nýjar vatnsberaskýjaborgir.
Elsku mamma og aðrir að-
standendur, við kveðjum
pabba eftir erfið veikindi en
minning hans lifir áfram í
hjörtum okkar allra.
Þín dóttir
Sigurlaug Dóra (Lulla).
Með þessum orðum langar
mig að kveðja afa minn og þakka
fyrir allar góðu stundirnar sem
við áttum saman. Við vorum góð
saman og gerðum svo margt
skemmtilegt saman. Afi minn gaf
mér fyrsta lambið mitt, hana
Kjömmu mína, þegar ég var lítill
og alltaf var jafn gaman að fara
með honum í fjárhúsin. Ég var
ekki nema eins og hálfs árs þeg-
ar afi var að kenna mér að halda
á stjörnuljósi og við áttum marg-
ar góðar stundir með stjörnu-
ljósum og sprengjum um áramót.
Þegar ég bjó í Svíþjóð fannst
mér svo æðislegt þegar amma og
afi komu í heimsókn þegar ég
átti þriggja ára afmæli. Sama ár
þegar jólapakkinn frá ykkur
týndist var ég orðin yfir mig
spennt að bíða eftir honum, því
ég var búin að hringja í afa og
semja um að hann setti kókó-
mjólk og púkanammi í hann líka.
Stundum fórum við saman í leik-
hús sem okkur fannst báðum
gaman og líka ferðin okkar í
skemmtigarðinn fyrir síðustu jól.
Við elskuðum bæði að fara í
ferðalög sérstaklega þegar við
vorum á bláa húsbílnum sem afi
átti.
Á afmælisdaginn minn þegar
ég var sjö ára var besta afmæl-
isgjöfin mín að aðgerðin á afa
gekk vel. Það var gaman að fara
í búðina með afa og oft keyptum
við kannski aðeins of mikið bland
í poka, eða það fannst mömmu
að minnsta kosti en ekki okkur.
Helgina áður en afi kvaddi lágum
við saman í rúminu hans afa á
sjúkrahúsinu og áttum við góða
stund saman, borðuðum ís og ég
var að kenna afa á nýja gsm-
símann hans.
Elsku afi, ég á eftir að sakna
þín svo mikið og það er mjög erf-
itt að skilja það að þú fékkst ekki
að vera lengur hjá okkur. Ég
vona að þér líði vel núna og
langamma og langafi taki á móti
þér hjá Guði þar til við hittumst
aftur seinna. Ég lofa að vera
dugleg að gæta ömmu fyrir þig
og ég er þakklát fyrir allar góðu
stundirnar sem við áttum saman,
þær mun ég geyma áfram í
hjarta mínu.
Knús og kossar.
Þín besta afastelpa,
Kristín Björg.
Gunnlaugur
Tobíasson
✝ Magnús fædd-ist á Húsafelli í
Hálsahreppi 15.
mars 1921. Hann
lést á Dvalarheim-
ilinu Ási í Hvera-
gerði 5. mars 2013.
Foreldrar hans
voru hjónin á Húsa-
felli, Þorsteinn
Þorsteinsson, f. 6.
júlí 1889, d. 3. febr-
úar 1962, og Ingi-
björg Kristleifsdóttir, f. 28. nóv-
ember 1891, d. 8. september
1930. Magnús var elstur fjög-
urra systkina en þau voru:
Kristleifur, f. 1923, d. 2003, Þor-
steinn, f. 1. apríl 1925, og Ást-
ríður, f. 7. ágúst 1927.
Hinn 8. janúar 1964 kvæntist
Magnús Vilborgu Þórðardóttur,
f. 25. mars 1924, d. 16. mars
2004. Sonur þeirra er Þorsteinn,
f. 8. janúar 1965.
Maki hans er
Anatta Ámunda-
son.
Magnús ólst upp
á Húsafelli. Hann
var nemandi á
Hvanneyri 1939-
1942. Hann vann
við skógarhögg í
Noregi 1950-1951
og var bóndi á
Húsafelli I árin
1958-1963. Hann bjó í Vatnsnesi
með Vilborgu frá árinu 1963 til
andláts hennar árið 2004 og
með Þorsteini syni sínum þang-
að til hann lét af búskap. Magn-
ús var á Dvalarheimilinu Ási tvö
síðustu árin.
Útför Magnúsar verður gerð
frá Selfosskirkju í dag, 16. mars
2013, kl. 13.30. Jarðsett verður
á Húsafelli kl. 18 sama dag.
Mig langar að minnast Magn-
úsar frænda míns með nokkrum
orðum, nú þegar leiðir skilur.
Hann vantaði 10 daga upp á 92
ár er hann lést 5. mars. Við vor-
um að sínu leyti sveitungar, báð-
ir fæddir í Hálsasveit, hann á
Húsafelli en ég á Rauðsgili.
Steinunn amma mín var föður-
systir hans. Þótt bæirnir standi
enda í enda í sveitinni var mikill
samgangur á milli þeirra. Þar
réð fyrirkomulag farskóla fyrr-
um, en einnig frændrækni og
samheldni fjölskyldunnar.
Magnús var elstur fjögurra
systkina, fæddur 1921. Þau
misstu móður sína 1930 sem var
þeim erfitt. Þorsteinn faðir
þeirra bjó við ráðskonu eftir
það. Magnús var sá systkinanna
sem hafði mestan áhuga á bú-
skap. Hann var fjárglöggur í
betra lagi. Í bréfasafni Húsfell-
inga, sem varðveitt er í Byggða-
safninu í Borgarnesi, má sjá
bréfaskipti hans við sauðfjár-
bændur víða um land. Hann
stundaði nám á Hvanneyri 1938
til 41. Þegar skera þurfti allt fé
á Húsafelli vegna mæðiveiki
haustið 1950 réð Magnús sig í
skógarhögg í Noregi. Þorsteinn
bróðir hans var þá kominn til
háskólanáms í Kaupmannahöfn.
Magnús kom þar við á leið sinni
til Holleby gods, skammt frá
Sarpsborg, þar sem hann starf-
aði þennan vetur.
Magnús var vel ritfær og eru
frásagnir hans til heimilisfólks á
Húsafelli skemmtileg lesning,
einnig varðveitt í Byggðasafn-
inu. Skógarhöggið á góssinu var
stundað með fornu lagi, trén
dregin með hestum á sögunar-
stað. Þetta var erfitt starf en
Magnús stóðst þá raun með
prýði. Þegar Magnús var í Nor-
egi langaði hann til að skoða sig
frekar um og vildi fá Þorstein
bróður sinn með sér. Hann hafði
lítinn tíma í það, kominn í
strangt nám og því varð ekki úr
þessari för að sinni. Í spjalli eft-
ir lestur bréfanna árið 2000 datt
mér í hug að láta þennan draum
rætast. Magnús var þá hættur
búskap og Þorsteinn hafði rúm-
an tíma og Edda kona hans
sömuleiðis. Það varð úr að við
bókuðum okkur í Norrænu og
tókum land á Jótlandi. Við vild-
um hafa menningarbrag á ferð-
inni og tókum því strikið á Ska-
gen og kynntum okkur gömlu
málarana til hlítar. Síðan var
haldið áleiðis til Noregs með
viðkomu á góðum stöðum á leið-
inni. Við höfðum ekki boðað
okkur á Holleby með neinum
hætti. Þegar þangað kom fund-
um við okkur símaskrá á kaffi-
húsi og Magnús leitaði að kunn-
uglegum nöfnum. Við fundum
fyrrverandi verkstjóra hans,
sem átti nú sinn eigin búgarð og
bauð okkur heim. Einnig heim-
sóttum við núverandi gósseig-
anda, sem tók okkur prýðilega
og lóðsaði okkur á fornar vinnu-
slóðir Magnúsar í fallegu veðri.
Herbergið hans var óbreytt frá
því hann var þar. Ferðin gat
ekki tekist betur. Fjórum árum
síðar endurtókum við leikinn og
sigldum til Írlands, annarra er-
inda.
Einnig er eftirminnileg ferð
okkar í Ísafjarðardjúp haustið
2006 með Páli á Húsafelli. Þar
hittum við Indriða á Skjaldfönn
og var gaman að hlusta á spjall
þeirra. Magnús var afdráttar-
laus í skoðunum og skemmti-
legur félagi og gaman að vera í
samvistum við hann. Ég votta
Þorsteini og Anöttu samúð
mína.
Snorri Tómasson.
Magnús
Þorsteinsson
Flatahraun 5a • www.utfararstofa.is Símar: 565 5892 & 896 8242
ÚTFARARSTOFA HAFNARFJARÐAR
Sverrir
Einarsson
Kristín
Ingólfsdóttir
ÚTFARARSTOFA ÍSLANDS
Suðurhlíð 35, Reykjavík • Símar 581 3300 & 896 8242 • www.utforin.is
Alúð - virðing - traust
Áratuga reynsla
Vaktsími:
581 3300 & 896 8242
www.utforin.is
Allan sólarhringinn
✝
Elskuleg systir okkar og frænka,
ELÍSA GÍSLADÓTTIR
frá Litla-Lambhaga,
síðast til heimilis að Lönguhlíð 3,
Reykjavík,
andaðist þriðjudaginn 12. mars.
Útförin fer fram frá Háteigskirkju
miðvikudaginn 20. mars kl. 13.00.
Blóm og kransar eru afþakkaðir, en þeim sem vilja minnast
hinnar látnu er bent á að láta Blindrafélagið njóta þess.
Kristín Gísladóttir,
Snæbjörn Gíslason
og bræðrabörn.
✝
Elskulegur maðurinn minn, faðir okkar og
sonur,
STEFÁN JÖKULL JÓNSSON,
Miðhúsum,
verður jarðsettur frá Miklabæjarkirkju laugar-
daginn 23. mars kl. 14.00.
Blóm og kransar afþakkaðir, en þeim sem
vilja styrkja fjölskyldu Stefáns Jökuls er bent á söfnunarreikning
í nafni Stefáns í Arion banka.
Viktoría Sigrún Böðvarsdóttir,
Herdís Ósk og Ásrún Fjóla Stefánsdætur,
Jón Gíslason, Sigríður Garðarsdóttir
og aðstandendur.
✝
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar, tengda-
faðir, afi og langafi,
HÖRÐUR GUÐMUNDSSON
vélvirkjameistari,
Klettaborg 3,
Akureyri,
lést mánudaginn 4. mars.
Útför hefur farið fram í kyrrþey.
Þeim sem vilja minnast hans er bent á Heimahlynningu
eða dvalarheimilið Hlíð, Akureyri.
Þökkum auðsýnda samúð.
Anna Margrét Tryggvadóttir,
Hrönn Harðardóttir, Þór Friðriksson,
Hildur Harðardóttir,
Baldur Harðarson,
afabörn og langafabörn.
✝
Útför ástkærrar móður minnar, systur og
frænku,
MARGRÉTAR ARNÓRSDÓTTUR,
sem lést þriðjudaginn 19. febrúar, fer fram
frá Dómkirkjunni miðvikudaginn 20. mars
kl. 11.00.
Þeim sem vildu minnast hennar er bent á
Kvenfélag Hringsins.
Kristmundur Þórarinn Gíslason,
Halldór Jón Arnórsson,
Jón Friðriksson,
Ögmundur Friðriksson.
✝
Ástkær móðir okkar,
HELGA GUÐFRÍÐUR
GUÐMUNDSDÓTTIR,
Lóa,
áður á Hvassaleiti 58,
Reykjavík,
andaðist í Brákarhlíð, hjúkrunar- og dvalar-
heimili, Borgarnesi, fimmtudaginn 14. mars.
Útförin fer fram frá Borgarneskirkju miðvikudaginn
20. mars kl. 14.00.
Guðmundur Haukur Sigursteinsson,
Sigursteinn Sigursteinsson, Guðrún Jóhannsdóttir,
Guðfríður Sigursteinsdóttir,
Brynhildur Sigursteinsdóttir, Snorri Hjaltason,
ömmu-, langömmubörn og langalangömmubarn.