Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 . . . . .
PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						föstudagur 13. júní 200814 Helgarblað  DV
?Reiðin hverfur aldrei. Þetta er 
nokkuð sem ég mun aldrei komast 
yfir. Aldrei nokkurn tímann. Móð-
urástin er ótrúleg en hún virðist 
ekki hafa skipt miklu máli á þess-
um tíma og í þessu máli. Það var 
bara komið fram við mann eins og 
tilraunadýr,? segir Hanna Regína 
Jónsdóttir sem missti dóttur sína í 
hendur barnaverndarnefndar árið 
1984. Dóttir hennar, Anna Dögg 
Júlíusdóttir, var send í fóstur aust-
ur á land þar sem hún ólst upp. ?Ég 
veit ekki hvernig er hægt að fyrir-
gefa svona lagað. Ekki get ég það 
að minnsta kosti. Það er útilokað 
mál. Ég myndi helst vilja sjá þetta 
fólk sem stýrði þessu á bak við lás 
og slá. Í staðinn eru þau öll starf-
andi við þetta ennþá. Þetta fólk átti 
allt að fá dóm. Beint í fangelsi með 
þau og það átti að henda lyklinum,? 
bætir hún við.
Sett í hendur alkóhólista
Hjónin sem tóku dóttur henn-
ar í fóstur voru alkóhólistar að sögn 
þeirra Hönnu og Jóns Viðarssonar, 
manns Hönnu og stjúpföður Önnu 
Daggar. Sjálf voru þau ekki í neinni 
neyslu. Drukku sjaldan, neyttu ekki 
lyfja og það var engin óregla. Það 
eina sem þau glímdu við voru pen-
ingavandræði. Tvítug hjón sem 
veðjuðu á vitlausan hest og það 
kostaði þau barn Hönnu. ?Ætli það 
séu nema fjögur ár síðan stjúpmóð-
ir hennar Önnu þurrkaði sig upp. 
Anna Dögg hafði upp á okkur þeg-
ar hún var 18 ára og sagði okkur að 
þau hefðu drukkið mikið. Það er al-
gjörlega óskiljanlegt. Þetta er óskilj-
anlegt dæmi.
Það er ekkert sem getur bætt 
þennan tíma upp. Ekki neitt. Mér 
finnst svo rosalega ömurlegt að vita 
til þess að þetta fólk starfi enn hjá 
barnaverndarnefnd og í fleiri störf-
um sem tengjast stefnu fjölskyld-
unnar,? segir Hanna.
Jón bætir við að lítið hafi ver-
ið reynt. Það hafi einfaldlega átt 
að stía fjölskyldunni í sundur. ?Að 
þetta fólk geti hugsað sér að halda 
barni, vitandi það að foreldrarnir 
eru í lagi. Hún á systkini og að það 
hafi ekki verið komið með barnið og 
sagt nú gerum við tilraun með það 
að hún verði hjá ykkur í einhvern 
tíma. Fullreyna hlutina á heimilinu. 
Mér finnst að þeir hefðu átt að vinna 
þetta á heimilinu.? 
Móðirin rak þau á dyr
Hanna og Jón kynntust þeg-
ar Hanna var komin fimm mánuði 
á leið 1982. Þá var Hanna tvítug en 
Jón var tveimur árum eldri. Hann 
var búinn að vera á verbúð í Grinda-
vík og hún vann einnig í fiski. Ætl-
uðu þau að setjast að í Grindavík. 
Fyrst um sinn bjuggu þau hjá móð-
ur hennar en voru rekin á dyr. Hún 
kasólétt. 
?Við máttum ekki vera þarna 
því ég borgaði ekki heim. Við flutt-
um heim til systur móður Hönnu 
sem bjó líka í Grindavík. Þá byrj-
aði mamma hennar að senda yngri 
systkini hennar yfir til að blóta mér 
og henni í sand og ösku. Eineltið frá 
móður hennar og pabba var orðið 
svakalegt,? segir Jón. 
Eftir að þau höfðu verið rekin á 
dyr fundu þau sér íbúð sem var til-
búin undir tréverk í Njarðvík sem 
þau gátu keypt. ?Hanna átti peninga, 
sem pabbi hennar geymdi, út af bíl-
slysi sem hún lenti í. En pabbi henn-
ar neitaði að láta hana fá banka-
bókina. Þá þurftum við að hringja á 
lögregluna til að fá bókina afhenta. 
Við keyptum þessa íbúð og hún 
var gerð klár áður en Hanna kom 
heim af fæðingardeildinni. En þeg-
ar kom að lokagreiðslunni, sem við 
ætluðum að borga með móðurarfi 
mínum sem fósturafi minn geymdi 
og hafði umboð fyrir, neitaði hann 
að láta okkur fá arfinn. Hann mátti 
ekki afhenda arfinn nema hann færi 
í fjárfestingu. Hann var búinn að 
láta okkur fá vilyrði um að arfurinn 
myndi fara í þessa íbúð. 
Síðan þegar kom að þessari 
greiðslu neitaði hann. Þá var ég á 
sjónum og ég gerði allt sem í mínu 
valdi stóð að ná þessari greiðslu en 
það tókst ekki. Við vorum alltaf að 
harka og við misstum þessa íbúð í 
Njarðvík. Misstum alla peningana 
sem við vorum búin að leggja í íbúð-
ina. Þar með þurftum við að fara að 
leigja og gerðum það í Keflavík.?
Seinkaði vegna elds í Cadillac
Jón ákvað að hætta á sjónum 
eftir að Anna Dögg kom í heiminn. 
ÞURFTU AÐ VELJA ANNAÐ BARNIÐ
Benedikt BóaS hinRikSSon
blaðamaður skrifar: benni@dv.is
anna dögg Júlíusdóttir var tekin frá móður sinni 
þegar hún var tveggja ára af  barnaverndarnefnd 
Reykjavíkur. Hún var send í fóstur austur á land. 
Móðir hennar, hanna Jónsdóttir, og Jón Viðars-
son, maður hennar, fengu viku til að velja hvort 
þau myndu vilja hafa Önnu Dögg í sinni umsjá 
eða yngri bróður hennar. Hanna er afar ósátt 
við hvernig staðið var að málum og krefst svara. 
?Þetta er nokkuð sem ég mun aldrei komast 
yfir. Aldrei nokkurn tímann,? segir Hanna. 
?Það er ekkert sem getur bætt þennan tíma upp. Ekki neitt. Mér finnst svo 
rosalega ömurlegt að vita til þess að þetta fólk starfi enn hjá barnavernd-
arnefnd og í fleiri störfum sem tengjast stefnu fjölskyldunnar.? 

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 75
Blašsķša 75
Blašsķša 76
Blašsķša 76
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80
Blašsķša 81
Blašsķša 81
Blašsķša 82
Blašsķša 82
Blašsķša 83
Blašsķša 83
Blašsķša 84
Blašsķša 84
Blašsķša 85
Blašsķša 85
Blašsķša 86
Blašsķša 86
Blašsķša 87
Blašsķša 87
Blašsķša 88
Blašsķša 88