Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Tķmarit Mįls og menningar

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Tķmarit Mįls og menningar

						fóstrum sem hún lætur síðan eyða (ef svo má
segja). En hún skynjar þó undir lok bókarinnar
þá yfirburði sem fólgnir eru í skrifuðum orðum
kaupamannsins sem hún er búin að vera að berja
af sér allan tímann, um leið og takmörk hennar
birtast í því að hún virðist vera að færa ástmanni
sínum djúpvitrar dagbækur kaupamannsins til
þess að hann geti smyglað þeim inn á sinn
tölvuskerm. Annað slagið fær dóttirin líka und-
arlegan spekitón sem ber í sér lúmskan keim af
dagbókunum og verður þá „... leið yfir að hafa
sagt óvænt eitthvað sem hún hafði aldrei hug-
leitt sjálf og vareflaust sprottið frá öðrum" (bls.
75). Þetta eru spádómsleg en brosleg orð sem
stinga algjörlega í stúf við raunvísindanám
hennar: „Sálin yfirgefur ekki lfkamann í skyndi
eða í einu lagi, hún er að dudda við það að forða
sér úr búknum frá þeirri stund þegar við fæð-
umst. Svo lengi deyr sem lifir" (bls. 75).
Þessi síðustu orð eiga vel við aðalpersónu
sögunnar, telpuna, sem þrátt fyrir ungan aldur
virðist hafa í sér allan heiminn, allt lífið og
dauðann líka. Hún ber dauðann stöðugt innra
með sér, er líkt og þunguð af honum, hann fyllir
hana líkt og vatn sem er mjög áberandi þáttur í
sögunni, allt frá því að telpan yfirgefur hafið.
Söknuður hennar steypist yfir hana í líki móðu
frá „fjallinu", í sveitinni rifnarhún út og viðþað
rennur vatn úr sál hennar saman við umhverfið.
Þá dregst hún að jökulfljótinu og dreymir að
hún muni steypast niður í fjallavatnið, að vatnið
innra með henni muni þá sameinast því.
Telpan er heldur engin venjuleg stelpa, það er
greinilega mikið í hana spunnið og sterkt
ímyndunarafl hennar birtist meðal annars á
snjallan hátt í því að hún getur ekki lesið bækur
fyrir sínum eigin hugmyndum sem ætíð
þröngva sér á milli orðanna. En höfundi tekst
þó vel að gera telpuna trúverðuga sem hvers-
dagslegt barn er grætur einföldum tárum, um
leið og hún rúmar stærri sammannlega og eilífa
persónu sem fær séð inn í rökkvað djúp hlut-
anna og er í raun nálæg allan tímann, líkt og
sagan gerist inní lfkama hennar og hún sé fangi
hennar. Hún er „ . . . ungi í svörtu eggi með
svarta skurn og hún beið þess að einhver bryti
skurnina svo hún gæti skriðið út til lífsins og
annarra manna..." (bls. 87-88). Úr svörtu eggi
til svansins hvíta. Hvað svanurinn verður síðan
telpunni er aftur á móti full óljóst í bókinni.
Kaupamaðurinn er í raun frábær persóna, dá-
lítill furðufugl sem er fullur af vinnufælnum,
andlegum þönkum og ástarþurfandi perversj-
ónum, en fyrst og fremst þó einhverri eilífri
viskurödd sem hann færir inn á band dagbókar
sinnar. Hann virðist vera einn af þeim mönnum
sem eru fullir af ást til lífsins en algjörlega
ófærir um að koma henni frá sér út í samfélag
mannanna og því verður dagbókin sú kista sem
hann kastar í sínu gulli. Líkt og telpan ber hann
í sér vatnskenndan dauða, einhverskonar regn
„ ... sem rignir á sig sjálft..." (bls. 89) og þau
mynda á nokkurn hátt einskonar „par" í sög-
unni. Hún ein, lfkt og títt er um böm, er mót-
tækileg fyrir andlegum athugasemdum hans.
Hann er í sífellu að fræða hana um galdur lífsins
og segir kostulegar setningar við hana eins og:
„Vertu samt viss, þér tekst örugglega að eldast
með hjálp áranna. Með þeim tekst allt" (bls. 48)
og spyr hana stundum á sinn furðulega hátt
hinna dýrðlegustu spurninga: „Ætlar þú að láta
nauðga þér þegar þú ert orðin stór?" (bls. 77).
Það er reyndar kúnst útaf fyrir sig að geta
fjallað um tæpa hluti á ofur eðlilegan hátt eins
og Guðbergur gerir hvað eftir annað í þessari
bók. Það verður ekkert fjaðrafok í textanum þó
kaupamaðurinn kynni telpunni júgur sitt og
þess eina spena sem hann mjólkar úr fyrir hana
„karlmannamjólk" (bls. 36). Perversjónirnar
verða engu afbrigðilegri blómunum og flug-
unum sem spretta í kringum þær og Guðbergur
fer léttilega með pennann um allan líkama pers-
óna sinna, frá hvirfli til ilja, úr hjarta og niður í
rass, eins og myndlistamaður sem teiknar nakið
módel, án feimni og án þess að velta sér upp úr
því á neinn hátt, rétt eins og maður á að búast
við af persónusköpun í þessum hluta tímans.
Ekkert er hér heldur einfalt og þrátt fyrir tung-
una sem telpan fær hvað eftir annað upp í sig
frá kaupamanninum fellir hún til hans einhverja
TMM 1992:1
103
					
Fela smįmyndir
Titilblaš og efnisyfirlit I
Titilblaš og efnisyfirlit I
Titilblaš og efnisyfirlit II
Titilblaš og efnisyfirlit II
Titilblaš og efnisyfirlit III
Titilblaš og efnisyfirlit III
Titilblaš og efnisyfirlit IV
Titilblaš og efnisyfirlit IV
Titilblaš og efnisyfirlit V
Titilblaš og efnisyfirlit V
Titilblaš og efnisyfirlit VI
Titilblaš og efnisyfirlit VI
Titilblaš og efnisyfirlit VII
Titilblaš og efnisyfirlit VII
Titilblaš og efnisyfirlit VIII
Titilblaš og efnisyfirlit VIII
Kįpa I
Kįpa I
Kįpa II
Kįpa II
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 75
Blašsķša 75
Blašsķša 76
Blašsķša 76
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80
Blašsķša 81
Blašsķša 81
Blašsķša 82
Blašsķša 82
Blašsķša 83
Blašsķša 83
Blašsķša 84
Blašsķša 84
Blašsķša 85
Blašsķša 85
Blašsķša 86
Blašsķša 86
Blašsķša 87
Blašsķša 87
Blašsķša 88
Blašsķša 88
Blašsķša 89
Blašsķša 89
Blašsķša 90
Blašsķša 90
Blašsķša 91
Blašsķša 91
Blašsķša 92
Blašsķša 92
Blašsķša 93
Blašsķša 93
Blašsķša 94
Blašsķša 94
Blašsķša 95
Blašsķša 95
Blašsķša 96
Blašsķša 96
Blašsķša 97
Blašsķša 97
Blašsķša 98
Blašsķša 98
Blašsķša 99
Blašsķša 99
Blašsķša 100
Blašsķša 100
Blašsķša 101
Blašsķša 101
Blašsķša 102
Blašsķša 102
Blašsķša 103
Blašsķša 103
Blašsķša 104
Blašsķša 104
Blašsķša 105
Blašsķša 105
Blašsķša 106
Blašsķša 106
Blašsķša 107
Blašsķša 107
Blašsķša 108
Blašsķša 108
Blašsķša 109
Blašsķša 109
Blašsķša 110
Blašsķša 110
Blašsķša 111
Blašsķša 111
Blašsķša 112
Blašsķša 112
Kįpa III
Kįpa III
Kįpa IV
Kįpa IV