Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšublašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Alžżšublašiš

						"*mLB*BVBtJBBtB
Elgið fé bmkáas er talið um
39 rnillj. kr. og glzkað á, að töpln
nerci minst 30—40 milljómun,
en énn er sú ágízkua að mesta
af handahófi gerð. Stórbankarnir
hafa tiíkynt, að þeir muni lána
50% út á innieignir í bankanum,
og er það vottur þess, að þeir
telja víst, að hann greiði að
minsta kostl svo mikið, hvernig
sem alt veltist. Bankastjórnin
heldur því enn fram, að bank-
inn ®3gl fyrir skuldum og jafn-
vei nokkuð upp í hlutaféð. Þó
er alliniktU uggur og ótti í mönn-
um og talsverð ókyrð á kaup-
hölllnni, því að það hefir þrá-
slnnia sýnt sig þar, að slíkar
yfirlýsingar eru ekki alt af sem
áreiðanlegastar.
Bankahrun þetta hefir orðið
til þess, að ailmörg dönsku
biöðin hafa vaitt stórbðnkunum
þar þungar átölur; segja þau, að
þeir hafi í stað þesa að gera upp
töp sín til íulls hækkað útláns-
vextina og ætli með því að fá
úpp í topln >af árlegum tekjum*
sínum, láta almenning bera byrð-
ar þær, sem hlutbtafarnir að réttu
lagi ættu sjálfir að bera, og jafn-
framt, að bankarnir haídi nlðri
gengi dönsku krónunnar tií þess
að forða ýmsum hinna stærstu
skuldunauta frá gjaldþrotum og
sér frá þeim töpum, sem af þeim
myndi leiða. —
Stjórnin hefir sýnt testu og
einbeittni í máii þessu, gert það,
sem rétt var og fyrr hefði átt
c.ð gerást: sett nefnd mahna til
að gera upp raunverulegan efna-
hag bánkans, til að gera þar
hreint borð.
Auðvalds~01iUn.
(Kaíli  úr  rltinu   >Kapitalismens
Gennembrud*  eftir  hinn kunna
danska sagnfræðing
Gustav Bang.)
Samfólagi'ð er lífrænn líkami,
svo sem lifandi vera, samansett
af fjöldamörgum frumlum, er sín
a milli starfa saman. Framleiðsla
lífsnauðsynjanna er sú mikla taug,
;ícm liggur um allan þenna likama
og tengir alla hina einstöku hluta
Til Þinjfvalla
lelgri  ég  1. fl. bifreiðar fyrlr
lsagra verð en nokkar annar.
Talið við mig!
Zophónias.
Hfisapappi,
panelpappi
ávait fyrirliggjandl.
Herlui GlauseM.
Sím! 39.

hans aaman í eina heild. Jafnvel
hin andlegustu menningarfyrirbæri
veröa að síðustu rakin þangað.
Hver breyting á þeim hætti, sem
lífsnauðsynjarnar eru framleiddar
á og þeim útbýtt milli ýmsra
hluta samfélágsins, hafa f för meo
íér breytingu á skipulagi samfó-
lagsins, þ. e- a. s. dálitla þróun.
Öll saga rennur úr þessari upp-
sprettu.
Eins og hver annar lifandi lik-
ami er samfelagið á stöÖugri
framför, þróunarskeiði. Alt eftir
því, sem framleiðsluástæður breyt-
ast, fæðast ný ftfi; hægt en ómót-
stæðilega brjótast þau fram; það er
eilif barátta milli hins gamla, sem
hverfur, og hins nýja, sem kemur;
ár eftir ár er ónothæfum leifum
frá horfnum tíma varp&ð til hliðar.
Þannig breytir samíélagið stöðugt
um svip, ekki með skyndiiegum
kippum, heldur í vexti stig af
stigi á gömlum jarðvegi.
Nutímihn er ekki brot f bága
við fyrri tíma, heldur afleiðing af
þeim. >Byltin§r< (revolution) og
>breytiþróun< (evoluti«n) eru í
rauninni tvö orð um sömu hug-
myndina. Til byltingar kemur, að
eins, þegar útdauðar leifar liðinna
tímá hafa hrdgast svo til hindr-
unar í farveg hinna nýju afla, ^tð
þær verður að sprengja burt með
valdi í stað þeiss að flytja þær
burt moð lagi.
í þessum eilífa straumi þróun-
arinnar verða á ýmsum tímum
ýmis meginöfl offn á í framleiðslu-
lífinu,   M«8   tímubilum   víkur   sá
Málniigarvirnr.
Znkhvíta,   Blýhvíta,   Fernis-
olía,  Japanlökk. — Að   eins
hezta  tognndir. — Komið
og   athugið   verðið   áður  en
þór gerið kaup annars staðar.
Hf.raffflfJlíi&L|ls.
Laagavegi 20 B. —  Sími 8S0.
Smára-smjðrliki Ekki  er  smiora vant, M
Smárl er fenginn.
H.f.  Smjörlíkisgerðin  í  Rvík.
framleiðsluháttur, sem þangað til
til heflr verið ríkjandi, fyrir öðrum
nýjum, og þar eð það er fram-
leiðsla lifsnauðsynjanna, sem kveð-
ur á um allar félagslegar ástæður,
þá bregður um leið nýjum blæ
yflr- alt menningarlíf, hvers eðlis
sem það nú er. Nýtt, sögulegt
tímabil hefst.
Það er auðvelt að benda á hin
miklu tímabil í binni félagslegu
þróunarBögu, en hitt er ógerlegt
að marka skörp skil milli þeirra.
Eitt rennur án þéss, að vart verði,
yfir í annað. Skyndilega átta menn
sig langt inni í nýjum tíma; án þess
að taka eftir því hafa menn fyrir
löngu farið yfir mörkin. Hvörfin
verða ekki holdur Bamtímis á öll-
um sviðum. Mitt á einhverju tíma-
bili geta menn hitt fyrir sór bæði
úreltar leifar frá iiðnum tima og
vísa tii komandi tiðar, en smám
saman hverfa hinar fyrr nefndu
jafnframt því, sem hinir síðar
nefndu vaza æ ineir að mætti og
gildi.
Nú sem stendur erum vér á því
aögulega þróunar-skeiði, sem kall-
ast auðvaldsöldin. Þetta nafn er
talandi tákn; í því liggur auðkenn-
ing á hugtakinu, sem því er ætlað
að merkja. Sá háttur, sem lífs-
nauðsynjarnar eru framleiddar á,
hefir í öllum atriðum orðið auð-
valdlegur, og jafnvel þar, sem ytri
merkja auðvaldsins kennir ekki, er
þó eðli þess fyrir. Beint eða óbeint
gætir þunga auðvaldsins á öllum
sviðum. Áhrif þess spaglast í allri
núlegri menningu.  Öll' saga nýjari
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4