Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						?Mér hefur verið nauðgað sex sinnuM?
É
g hef ekki verið að opinbera mig 
neitt sérstaklega, en mér hef-
ur verið nauðgað sex sinnum. 
Fjölskylda mín veit af þessu og 
ég hef verið með stuðningshópa 
á netinu sem hafa reynst mér vel, seg-
ir Halldóra Kristjánsdóttir. Hún er vör 
um sig þar sem hún situr síðsumars 
á skrifstofu DV á Tryggvagötunni og 
ræðir við blaðamann. Aðdragandinn 
að því að hún segi sögu sína er lang-
ur en tímabær að hennar mati. Hún 
hefur fylgst með umfjöllun sumarsins 
og séð að engin skömm er fólgin í því 
að segja frá kynferðisofbeldi, held-
ur þvert á móti er mikilvægt að skila 
skömminni. 
Notaði hræðslu
Halldóra var fimmtán ára þegar henni 
var nauðgað í fyrsta sinn. Maður-
inn sem nauðgaði henni hefur hlotið 
dóm fyrir kynferðisbrot, auk þess sem 
hann á nokkuð langan afbrotaferil 
að baki vegna ofbeldis og auðgunar-
brota. Halldóra tilheyrir stuðnings-
hópi á netinu þar sem allir meðlimir 
eiga það sameiginlegt að hafa orðið 
fyrir ofbeldi af hans hendi. Í umfjöll-
un DV í júní síðastliðnum, ?Rjúfum 
þögnina?, var fjallað um mál tengt 
honum sem er enn í kæruferli.  
Halldóra og maðurinn voru bæði 
unglingar þegar hann braut gegn 
henni; höfðu átt í ástarsambandi, en 
voru þó hætt saman. ?Það má segja 
að við höfum verið vinir þegar þetta 
gerðist,? segir hún.  
?Ég var ekki nema fimmtán og ég 
hreinlega áttaði mig ekki á því hvað 
hafði gerst. Ég varð rosalega hrædd, 
en það var ekki fyrr en ég sagði frá því 
ári seinna sem að ég skildi að þetta 
var nauðgun. Þá ákvað ég að kæra ? 
en þá voru auðvitað öll lífsýni löngu 
farin,? segir hún. ?Ég treysti honum. 
En hann var enginn draumakærasti. 
Þegar ég horfi til baka og hugsa um 
það þá stjórnaði hann mér og beitti 
miklu andlegu ofbeldi. En þá áttaði ég 
mig ekkert á því ? ég var bara blindur 
unglingur sem hlustaði ekki á varnað-
arorð annarra. Hann notaði hræðslu 
og valdbeitingu og hann gerði mig 
bara skíthrædda.? 
Engin ákæra
Hún var sextán ára þegar málið var 
kært og það fór sína leið í gegnum kerf-
ið. Barnaverndarnefnd kom að mál-
inu, hún fór í Barnahús og lögreglan 
rannsakaði það. Meðferð málsins var, 
að hennar mati, til sóma af hálfu yfir-
valda á Akureyri. Hins vegar vandað-
ist málið þegar það var sent til ríkissak-
sóknara. Niðurstaða hans var að ekki 
væru nægileg sönnunargögn í málinu 
og að því ætti að fella það niður.
?Þrátt fyrir að hafa haft kjarkinn til 
að kæra, þá var það helvíti á jörð að 
ganga í gegnum það. Ég þurfti að tala 
við lögfræðinga, sálfræðinga og dóm-
ara og ég var alltaf að segja það sama; 
aftur og aftur. Það kom ekkert út úr 
þessu ? það var bara fellt niður,? seg-
ir hún.
Ógn af honum
Eins og oft vill verða í litlum samfélög-
um rakst Halldóra ítrekað á manninn 
sem nauðgaði henni og það var erfitt 
fyrir ungling að upplifa. ?Mér stóð 
veruleg ógn af honum eftir þetta. Við 
bjuggum bæði á Akureyri og ég rekst 
á hann reglulega og gerði það líka sem 
unglingur. Félagsmálayfirvöld tóku 
þess vegna þá ákvörðun að kosta fyr-
ir mig nám í framhaldsskóla með 
heimavist. Þannig þurfti ég ekki að 
hitta hann um tíma,? segir hún. Hall-
dóra flutti frá Akureyri sem hún segir 
að hafi verið jákvætt skref, en hún fékk 
enga sálræna aðstoð eða aðhald eft-
ir nauðgunina. Vonbrigðin yfir því að 
maðurinn væri ekki ákærður ágerðust. 
Þau reyndust henni svo mikil að þegar 
það gerðist aftur að henni var nauðg-
að, þá treysti hún sér ekki til að kæra. 
Kærði ekki aftur
?Ég gekk í gegnum helvíti á jörð og 
það var enginn árangur af því. Ég varð 
svo vonlítil þegar það var hætt við að 
ákæra. Mér leið eins og þetta hefði 
aldrei gerst. Þetta fyrsta skipti fylgdi 
mér alltaf og ég hugsaði oft: Þetta á 
aldrei eftir að hafa neinn tilgang.? 
Halldóra segist reið yfir því hversu 
fá nauðgunarmál enda í ákæruferli 
eða sakfellingu og segir dóma vera of 
væga. Hún vísar til þess hversu margar 
konur það eru sem leita til Stígamóta 
og á neyðarmóttöku vegna nauðgana, 
en aðeins lítill hluti þeirra leiti til lög-
reglunnar. ?Það dregur úr manni vilj-
ann að kæra þegar þetta er svona. Ég 
sá ekki tilganginn í því og ég held að 
það sé mjög algengt viðhorf.? 
Sex nauðganir
Nauðganirnar eru sex og Halldóra 
segir frá þeim hikandi. Hún segir frá 
því að þegar hún var um tvítugt hitti 
hún ókunnugan mann sem bað hana 
að vísa sér leið heim. Hann sagðist 
þekkja staðarhætti illa á Akureyri en ef 
hún gæti vísað honum á sundlaugina 
rataði hann þaðan. Hún samþykkti að 
gera það, en hann réðst á hana fyrir 
utan sundlaugina.
Halldóra lýsir þriðja skiptinu sem 
ráðist var á hana þar sem hún vakn-
aði eftir að hafa verið að skemmta 
sér. Hún rumskaði við það að maður, 
sem hún kannaðist við en þekkti ekki 
vel, var að nauðga henni. ?Ég fraus og 
beið eftir því að hann lyki sér af. Þegar 
þessu var lokið flýtti ég mér út og var 
tekin fyrir of hraðan akstur á leiðinni 
heim.?
Sterk sönnunarbyrði
Árið 2008 var Halldóra nýkomin heim 
þegar ráðist var á hana á heimili henn-
ar eftir að hún hafði verið að skemmta 
sér, hún man gloppótt eftir árásinni og 
vill sem minnst um hana segja. 
Fjórða nauðgunin varð eftir að 
hún hafði verið að skemmta sér með 
vinkonum sínum. Þær fóru heim til 
manns sem þær kynntust á balli. Þetta 
var árið 2009 og Halldóra var allsgáð 
og bílstjóri hópsins. Þegar hún og vin-
konur hennar yfirgáfu heimili manns-
ins gleymdi hún veskinu sínu. Hún fór 
aftur heim til hans eftir að hafa keyrt 
vinkonur sínar heim og þegar hún 
reyndi að sækja veskið hafði hann 
fært það inn í svefnherbergið. Þar 
réðst hann á hana. Halldóra leitaði til 
neyðarmóttöku morguninn eftir; en 
þetta var í fimmta sinn sem hún varð 
fyrir slíku ofbeldi. Henni var tjáð að 
þar sem lífsýni hefðu fundist auk þess 
að áverkar á henni væru auðsýnilegir 
væri líklegt að hún hefði sterkt mál í 
höndunum vildi hún kæra nauðgun-
ina til lögreglunnar. ?Ég bara treysti 
mér ekki til þess að kæra. Ég vildi bara 
komast heim og reyna að vinna mig í 
gegnum þetta. Þegar maður fer í gegn-
um kæruferlið þá upplifir maður þetta 
aftur og aftur og ég gat það bara ekki.?
Bláæðar sprungu
Síðasta árásin var í fyrra. Þá réðst á 
hana maður sem hún hafði mælt sér 
mót við. Hún hafði valið stað þar sem 
hún taldi sig vera örugga; við Höfða-
torg í Reykjavík. Maðurinn ógnaði 
henni með hníf og þrengdi trefil sem 
hún var með að hálsi hennar svo blá-
æðar í andliti og á hálsi sprungu. Hún 
leitaði ekki strax til neyðarmóttöku 
eftir það heldur ók rakleiðis til Akur-
eyrar í miklu uppnámi. 
Ekki í neyslu
?Ég hef aldrei verið í neyslu,? segir 
hún ákveðið. ?Ég var líka edrú í fjögur 
af þessum sex skiptum þegar mér var 
nauðgað. Það er bara ein þeirra sem 
ég man ekki vel eftir.? 
Gerendurnir eru sex talsins og 
Halldóra þekkti suma þeirra en ekki 
alla. Andlit tveggja þeirra eru henni 
horfin úr minni og það reynist henni 
mjög erfitt. ?Ég get bara ekki mun-
að hvernig þeir líta út. Það er hræði-
leg tilfinning að vita það ekki, því þeir 
gætu verið hver sem er og stundum 
fæ ég það á tilfinninguna að það sé 
verið að fylgjast með mér.? Halldóru 
dreymir stundum ofbeldið. ?Í sum-
um draumunum er ég gerandinn. 
Það fær rosalega mikið á mig. Í þeim 
draumum er ég karlmaður og það er 
ég sem nauðga. Það er rosalega erfitt 
að vakna eftir svona drauma.?
Seld fyrir sjónvarp
Halldóra hefur lent í ýmsu og kyn-
ferðisbrot gegn henni hafa ekki bara 
verið nauðganir. Hún segir frá því að 
um tíma bjó hún með manni en þau 
voru ekki formlega saman. Hún lýs-
ir því hvernig maðurinn tilkynnti 
henni einn daginn að það ætti að 
vera í hennar höndum að fjármagna 
sjónvarpskaup. ?Hann seldi mig fyrir 
sjónvarp,? segir Halldóra þung á brún. 
Blaðamaður biður hana að útskýrir 
þetta nánar og segir hún að maður-
inn hafi ætlast til þess að hún seldi sig 
til að hægt væri að kaupa sjónvarpið. 
Hún sá ekki að hún ætti undankomu 
auðið og hún gerði það sem hann bað 
hana um að gera. ?Eftir þann sjötta þá 
neitaði ég að halda áfram. Þá fékk ég 
skyndilega röddina mína aftur. Mað-
urinn flutti út ? tók sjónvarpið að vísu 
með sér ? en eftir þetta fór ég að vinna 
í því að byggja mig upp aftur.?
Það tekur á hana að segja frá 
þessu, en hún segir það mikilvægt að 
fólk skilji að sumar konur sem hafi 
18  Fréttir 10.?12. ágúst 2012  Helgarblað 
Kynferðisofbeldi er alvarlegur glæpur og okkur bregð-
ur þegar við lesum um slík mál. En þrátt fyrir mikla 
vitundarvakningu um málaflokkinn undanfarið eiga 
einstök mál til að gleymast í umræðunni og sjaldan 
er rætt um langvarandi afleiðingar þess fyrir þá sem 
verða fyrir ítrekuðum brotum. ?Ég verð að vera sterk 
fyrir börnin mín,?  segir Halldóra Kristjánsdóttir, 26 
ára, þriggja barna móðir, búsett á Akureyri. Halldóra 
reynir nú að takast á við afleiðingar kynferðisofbeldis 
sem reynast henni svo erfiðar að hún hefur meðal 
annars þurft að leggjast inn á geðdeild vegna þeirra. 
Ásta Sigrún Magnúsdóttir
astasigrun@dv.is
Fréttaviðtal
Erfitt að treysta Halldóra segir að hún eigi erfitt með að treysta karlmönnum eftir allt sem á undan er gengið. Að undanskildum fjöl-
skyldumeðlimum á hún tvo vini sem hún segist geta treyst á.  MyNd EyþÓr ÁrNaSoN
?Hann notaði 
hræðsluna og 
valdbeitingu. Hann gerði 
mig bara skíthrædda.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56