Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Öldrun

PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Öldrun

						34 ÖLDRUN ? 19. ÁRG. 2. TBL. 2001

Margrét Gústafsdóttir lauk doktorsprófi frá School of

Nursing, University of California, San Francisco í lok

ársins 1999. Aðalleiðbeinandi hennar í náminu var dr.

Catherine A. Chesla, hjúkrunarfræðingur og var hún

jafnframt formaður þeirrar nefndar sem bar ábyrgð á

ritgerðarskrifunum (Committee in Charge). Aðrir í

nefndinni voru dr. Patricia Benner hjúkrunarfræð-

ingur og dr. Margaret Wallhagen hjúkrunarfræðingur.

Dr. Sharon R. Kaufman mannfræðingur sat að auki í

s.k. ,,Qualifying Examination Committee? (nefnd sem

prófar hæfni stúdents til þess að vinna að doktorsrit-

gerð), en formaður þeirrar nefndar var dr. Patricia

Benner. Margrét hlaut styrki til námsins frá Kaliforn-

íuháskóla, San Francisco og styrki til rannsóknarinnar

frá Rannsóknarsjóði Háskóla Íslands og Öldrunarráði

Íslands.

Doktorsritgerð Margrétar fjallar um samskipti

aðstandenda og starfsfólks á hjúkrunarheimilum og

áhrif þeirra á umönnun. Um er að ræða túlkandi- fyr-

irbærafræðilega rannsókn. Í rannsókninni tóku þátt 15

aðstandendur og 16 hópar starfsfólks (4-5 starfsmenn í

hverjum hóp). Tekin voru tvö viðtöl við hvern aðstand-

enda og eitt viðtal við hvern hóp starfsfólks. Þá voru

gerðar vettvangsathuganir á átta deildum á þeim þrem

hjúkrunarheimilum á Stór-Reykjavíkursvæðinu sem

rannsóknin tók til og var m.a. rætt formlega og óform-

lega við heimilisfólk og starfsfólk.

Niðurstöður sýna að aðstandendurnir sem þátt

tóku í rannsókninni leitast við að sætta sig við stofnun-

arvistun nákomins fjölskyldumeðlims með því að halda

áfram að eiga hlut að lífi hins aldraða með reglulegum

heimsóknum. Heimsóknir þeirra hafa ákveðna form-

gerð sem skapar grundvöll fyrir samveru og gefur heim-

sóknartímanum innihald og merkingu. Þessir aðstand-

endur hafa lært ,,að höndla heimsóknir? í heimi þar

sem óumflýjanleg afturför íbúanna setur svip sinn á

aðstæður.

Fjölskyldubönd, kringumstæður aðstandenda og sýn

fjölskyldunnar á aðstæður hins aldraða hafa áhrif á

þátttöku fjölskyldunnar í umönnun. Í ritgerðinni er

sýnt fram á hvernig fjölskyldan tekur þátt í umönnun á

mismunandi máta með sex dæmum um hlutdeild

hennar í umönnun (paradigm cases). Í hverju dæmi er

gerð grein fyrir upplifun fjölskyldunnar á umönnun og

samskiptum hennar við starfsfólkið, hlutdeild fjölskyld-

unnar í umönnun hins aldraða og viðbrögð starfsfólks

við slíku innleggi.  Mismunandi bragur er á hlutdeild

fjölskyldu í umönnun. Þessi mismunandi bragur ræðst

fyrst og fremst af því marki sem umönnun líkamans er

aðgreind og talin tilheyra starfsvettvangi hjúkrunar-

fólksins gagnstætt umönnun fjölskyldunnar sem snýr að

sjálfi hins aldraða.  

Bæði fjölskyldan og starfsfólkið hefur tilhneigingu

til þess að líta svo á að það séu mörk milli þeirrar

umönnunar sem hvor aðili um sig innir af hendi.

Starfsfólkið tekur að takmörkuðu leyti upp með fjöl-

skyldunni ýmsa þætti er snerta umönnun, en er vissu-

lega móttækilegt fyrir því sem fjölskyldan bryddar upp

á. 

Niðurstöður þessarar rannsóknar sýna að fjöl-

skyldan sem kemur í heimsókn á hjúkrunarheimili

heldur verndarhendi yfir hinum aldraða og vakir yfir

líðan hans og öllum viðbrögðum við aðstæðum. Það er

því mikilvægt að starfsfólk á hjúkrunarheimilum gefi

slíkri verndarhendi fjölskyldunnar gaum sem skyldi, og

vinni með henni að velferð hins aldraða. 

Liðsmenn Öldrunar spurðu Margréti nokkurra

spurninga varðandi rannsóknarniðurstöður.

Hvaða niðurstöður komu þér mest á óvart?

Í raun kom mér mest á óvart hve aðstandendur

sem komu reglulega í heimsókn á þau hjúkrunarheim-

ili sem þátt tóku í rannsókninni lögðu mikið á sig og

sýndu mikla seiglu við að sinna sínum oft dag frá degi

og höfðu gert um langan tíma eða í a.m.k ár. Þá fannst

mér afar athyglisvert að átta mig á því á hvaða hátt

aðstandendur formgerðu heimsóknir sínar og gáfu

þeim inntak með því móti. Það kom mér t.d. á óvart

annars vegar hvað heimsóknir þessara aðstandenda

voru í föstum skorðum og svo hins vegar hvernig þeim

tókst að verja heimsóknartímanum með ættingja

sínum á innihaldsríkan máta.

Dr.  Margrét Gústafsdóttir

dósent í hjúkrunarfræði við H Í

Samskipti 

aðstandenda og starfsfólks 

á hjúkrunarheimilum

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40