Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						Helgarblað  9.?12. desember 201618 Umræða
MagnesíuM     Kísill      
Hin fullkomna tvenna 
fyrir Heilsu og fegurð
Óháðir menn
n Og bæjarins verstu og jafnaðarmennska
É
g var beðinn um að koma 
um daginn á aðventustund 
í kirkju Óháða safnaðarins 
á horni Stakkahlíðar og Há-
teigsvegar, en þaðan á ég 
góðar barnsminningar, bæði frá 
Sunnudagaskóla með séra Emil 
Björnssyni og frá leikskólaárum 
í austurkjallara sömu byggingar. 
Nú er þar prestur gamall kunn-
ingi frá háskólaárum, séra Pétur 
Þorsteinsson, mörgum vel kunnur 
 fyrir frumlegt orðaglens, svo að ég 
kom þar með ánægju á sunnudags-
kvöldi og heyrði meðal annars hinn 
afbragðsfína Gradualekór syngja 
metnaðarfulla dagskrá.
Ég hafði frjálsar hendur með 
mitt erindi, þó hafði þess verið 
getið að gaman væri að heyra eitt-
hvað minnst á jólagjafir, svo ég hóf 
spjallið á að vera svo  hégómlegur 
að lesa upp úr eigin bók, reyndar 
gamalli, eða Gulleyjunni, sem er 
hálfur grunnurinn undir sýningu 
Þjóðleikhússins sem nú er í gangi, 
þ.e.a.s. söngleiknum  Djöflaeyjunni, 
en þar segir meðal annars:
?Í Gamla húsinu voru jólin tekin 
alvarlega. Tommi vann ekki, Lína 
spáði hvorki í spil né bolla, Baddi 
drakk ekki, Dollí lét Danna í friði. 
Einu verkin sem unnin voru  fyrir 
utan þrifaböðin, ef þeim varð við-
komið (yfirleitt var botnfrosið í 
baðkarinu úti í vaskahúsi á þessum 
árstíma) voru góðverkin.
Góðverkin: Þegar búið var að 
skreyta húsið svo að veggirnir 
voru orðnir eins og kóralrif var af-
gangsskrautið gefið fátæka fólk-
inu í bröggunum allt í kring. Prúð-
búin sendinefnd skundaði hlaðin 
 gjöfum um hverfið. Drykkfelldri 
ekkju sem aldrei hafði keypt jóla-
tré afhenti Baddi tveggja feta háan 
jólatréstopp. Öðru heimili þar 
sem húsbóndinn hafði drukkið út 
 sparisjóðinn sem konan  önglaði 
saman fyrir jólamatnum gaf Dollí 
borðskreytingu sem traustustu 
eikar borð hefðu svignað  undan. 
Gréta litla, kona Hreggviðs kúlu-
varpara, fékk dyrakrans með 
fæðingunni í Betlehem. Krossinn 
var negldur á krossviðarplötu sem 
skorðuð hafði verið fyrir dyrunum í 
stað hurðarinnar sem húsbóndinn 
molaði í drykkjuæði nokkrum dög-
um fyrr. Sæunn kattakelling fékk 
mistilteina.?
Tvíburarnir ? Bæjarins verstu
Eftir að hafa ákveðið að lesa þetta, 
þar sem vandræði fólks í bröggum 
eru skoðuð í aðeins kómísku ljósi 
hefðbundinnar þriðjupersónu-frá-
sagnar varð mér hugsað til manns 
sem hafði samband við mig löngu 
eftir að Gulleyjan og þær bækur 
komu út, því hann hafði áhuga á að 
bera undir mig sína sögu. Höfund-
ar fá oft þannig tilmæli, og maður 
hefur svona varann á sér með að 
fara að eyða tíma í erindisleysu, 
en sá sem sneri sér til mín í þetta 
sinn talaði þannig að það vakti 
áhuga minn. Við hittumst yfir kaffi 
og hann sagði mér fyrst að hann 
hefði lesið Djöflaeyjutrílógíuna 
um Thulekampinn og að hann hafi 
þekkt umhverfið og tímabilið og 
frásagnarefnið; jafnvel  fyrirmyndir 
að persónum. Og að sjálfur hafi 
hann alist upp á svipuðum slóðum.
Sagan hans reyndist  mögnuð: 
hann fæddist árið 1946, eitthvað 
tæpum níu mánuðum eftir að 
megnið af ameríska setuliðinu 
kvaddi Ísland í stríðslok,  meðal 
annars faðir hans. Þá var móðir 
þess sem sagði mér frá, ung reglu-
söm verkakona, ólétt af  tvíburum; 
viðmælanda mínum og  bróður 
hans. Móðirin var með lasna  móður 
sína á framfæri og  eignaðist svo 
drengina sína. Hún bjó við þannig 
kjör að húsnæðið sem hún réð við 
var lekur gamall kofakjallari vest-
ur í bæ, við hlið Camp Knox. Þar 
var hvorki heitt rennandi vatn né 
miðstöðvarkynding, bara kolaofn 
við einn vegginn og svo úti kamar, 
sem fauk um koll í hvassviðrum. 
Og húsnæðið lak þannig að í rign-
ingum þurfti að dreifa krukkum og 
fötum og koppum um öll gólf til að 
taka við vatninu. Móðirin sinnti þó 
drengjunum og þeir komu  læsir 
og bráðgerir í Melaskóla þegar 
þeir höfðu aldur til, og voru  settir 
beint í besta bekkinn. Þeir höfðu 
enn ekki gert sér grein fyrir að þeir 
væru eitthvað öðruvísi, og líkaði 
vel við skólafélaga ? buðu meira að 
segja einhverjum heim. Bekkjar-
bræður komu í heimsókn einn 
rigningardaganna þegar vaska-
fötunum hafði verið dreift undir 
lekann. Og gestkomandi  drengirnir 
urðu furðu lostnir, og flúðu svo er 
þeir þurftu að komast á klósett, 
og var bent á hrörlegan útikamar-
inn. Tvíburadrengirnir skildu síðan 
hvað bekkjarfélögunum hafði þótt 
skrýtið við þeirra heimilisaðstæður 
þegar þeir fengu svo að sjá heim-
ili hinna, í höllunum við Ægissíð-
una og þar í kring. Að auki var hleg-
ið að því í besta bekknum í Meló að 
tvíburarnir vissu ekki hvað pabbi 
þeirra héti; hann mun hafa heitið 
annaðhvort William að fornafni 
eða Williams að eftirnafni ? frekari 
upplýsingar voru ekki um hann.
Tvíburarnir skildu líka fljótt að 
þeir tilheyrðu ekki heimi hinna 
barnanna og myndu aldrei verða 
samþykktir í þeirra hóp; fóru 
að vanrækja skólann og sækja 
 félagsskap annað, fullir mótþróa og 
beiskju auðvitað, og í stuttu máli lá 
leið þeirra fljótt niður á við. Strax 
á unglingsárum var það drykkja, 
læknadóp, innbrot og  smáglæpir, 
og svo ævi með æ meiri drykkju, 
útskúfun og örvæntingu.
Það var semsé annar þessara 
bræðra sem hafði samband við 
mig, þá hátt á sextugsaldri, og bú-
inn loksins að bíta af sér  neysluna. 
Ég fann fljótt að þessi maður ? 
Hreinn Vilhjálmsson ? myndi 
 sjálfur geta skrifað, og það gerði 
hann; ?skálduð ævisaga? hans 
kom út 2005 hjá Máli og menningu 
 undir titlinum ?Bæjarins verstu.? 
Mér var sýndur sá heiður að fá  eftir 
mig tilvitnun á kápunni þar sem 
meðal annars stendur: ?Hann óð 
 gegnum fjóshaug mannlífsins en 
sagan hans glitrar eins og perla.?
?Stimplaði sig út?
Þess má geta að tvíburabróðir 
Hreins hét Leifur. Hann reyndi líka 
Einar Kárason rithöfundur skrifar
Þér að segja
Saga Alþýðuflokksins ?Þetta er sagan um baráttu fátækrar alþýðu fyrir því að geta 
lifað mannsæmandi lífi.?
?Og gestkomandi 
drengirnir urðu 
furðu lostnir, og flúðu svo 
er þeir þurftu að komast 
á klósett, og var bent á 
hrörlegan útikamarinn.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48