Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Fųringatķšindi

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Fųringatķšindi

						at tað smærra og tað grovara skiljast. í

oðrum londum brúkast fleiri ólika grov sold

til at skilja stelkar, rusk, ilgresfræ og gott

fræ frá hvorjum oðrum. — Ein kann eisini

hava góða hjálp av at brúka eitt mjðlsold,

tá ið einki annað er fyri hond.

Hin mátin er at foykja, týna ella kasta

fræið, so at tað lætta skiljist frá tí tunga.

Tann eldsti mátin, sum umtalast í bíblini

og eldri skriftum var at kasta fræið ella

kornið við hondskupli eftir einum gólvi.

Tað tyngsta fer tá longst burtur og kann

sópast saman fyri seg. Týningatrog hevur

fyrr verið brúkt í fleiri londum, men er nu

at kalla burturlagt allastaðnis uttan í Forjum.

Tann gamli Foroyski týningamátin er seinur

og krevur gott handalag. Tí brúkast nú

yvir hovur allastaðnis blásumaskinur til at

foykja korn og fræ við.

Um bóndin víl hava nyttu av at reinsa

sítt fræ, má hann fyrst og fremst læra seg

at kenna tey bestu græsslogini. Tað fræ,

sum sýnist at vera mest vert her hjá okkum,

fiorinfræið, er smatt og smalt, dimligt, í

brúnt og silkiglitrandi á lit. Tað er fræið

av tí fina, tætta bðgræsinum, sum ofta

verður kalla blaðgræs. Frægræs og blað-

græs er alt eitt. Har sum græsið stendur

rúmt í turrari, góðari jorð, ber tað nógv

fræ, men stendur tað tætt, verða fleiri blðð

og fleiri fræstelkar, helst tá ið toðan er

nógv og sólagangurin ikki er góður.

Siíkt eru kvinnubrógd.

Ilt er at rógva anstroymi, men tað eru

onnur enn vit sjógarpar, sum lagt hava

iborð móti báru« og tó vunnið vegin framm.

Tað gjordi Frú Magnussen úr Islandi, sum

búsett er í Einglandi. Frá 1884 hevur hon

stríðst fyri at fáa saman so miklan pening,

at tað kundi rokka til at fáa upsett ein

íslendskan kvinnuskúla í Reykjavík. Tá

ið best var liðugt og byggjast skuldi, setti

hðvdinganir í Reykjavík seg ímótí við

hondum og fótum. Teir væntaðu skúlan

at fara at verða ovísiendskan — so Is-

lendskan, sum frúgvin er sjálv. Men hon

vann eftir langan drottur.

Skúlin er settur og væl til stðrdar

allar vegir. 18 tilkomnar gentur komu inn

á hann í heyst og av teimum lata ikki

meiri enn 3 lærupengar fyri seg. Fyri at

lærumoygjar eisini í framtíðini kunna fáa

frípláss   á  skúlanum,   er nú frúgvin á ferð

um Norðurlondini til at selja burtur megin-

partin av sínum Islendsku forngripum, sum

eru verdir mong túsund krónur.

Slíkt má kallast at elska fostirlandið

og at hava amhugsan fyri fólki sínum og

slíkt eru kvinnubrðgd, sum fá hava ráð

og færri vilja til at gera.                 Alvi.

,,Ein   otj   hvor  má  sina  lukku  smíoa".

segði langommubadji við mammu á sinni.

Hettar rann mær í huga mánakvðldið, ið

var. Eg tók ein gullpenga, ein gullring

og bílæti av einum ungum dreingi í aðra

hond og eitt liklatyssi og eina sálmabók í

hina. So fór eg út athygja eftir mánanum;

tí tað var nýgjársný. Skolkurin hevði fjalt

seg aftan fyri eitt stórt, svart skýgj; so at

eg mátti standa úti eina góða lðtu. Bróður

segði við meg, at eg mundi fara at standa

og bíða mær deyðasótt til, so at eg hvðrki

kundi fáa drong ella ríkidomi, men eg

lurtaði ikki eftir honum og fekk tá mána-

slintruna at sígja í ðllum góðum. Sum

vituligt er, kann eg ikki siga meg frí fyri

at breyga eitt syndur til Evu sálugu. Tað

var mær ikki fullvæl, at eg visti, mær var

gott fyri í ár. Morgunin eftir, sum var

kyndilsmessumorgun, fór eg út at leita

eftir krákum turrfastandi, hattleys, klúta-

leys og skóleys. Óreint í allar, ið ganga

og buldra við byrsum, so at krákur eru

nærum so sjaldsamar sum lundi á jólanátt.

Eg mátti renna nærum ein hálvfjórðing,

áðrenn eg sá nakra kráku. Hon sat úti

á eínum skerí langt frá landi, so tó at eg

blakaði stein og bein og torvkongul eftir

henni, latst hon ikki um vón. Eg mátti

nakkalong aftur til hús líka klók sum eg

fór út.

Nú eru eingi ráð uttan at hava tol.

Eg meini eg fari at keypa mær av hesum

nýgja vakuríeikssmyrslunum, á apothekinum

er at fáa. Tá, ið eg so royni at vera blið

við allar líkligar dreingir, gevur tað seg

onkum tíð, hvor jð tað fer at verða.

Yngra Marjin,

Smábrot úr svórtu bók.

»Mangt er forborgið í natúrini« ereitt

g'amait orðatak, Meir og meir verður nú

kunnugt fyri hvðrjum manni av tí, sum fyrr

hevur verið forborgið.

Kinafólkið hevur í fleiri hundrað ella

túsund ár haft kunskap um mangt og hvat,

sum nýliga er uppfunnið í vesturlondinum.

Teir gomlu prestanir í Egyptini, sum livdu

fleiri túsund ár fyri kristnu tíðsrokningina,

sýnast eisini at hava haft kunskap um nógv

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4