Fróðskaparrit

						Ríki Jákup í søgn og søgu                                 223

í skjali, dagfest 6. desember 1693, avkannaðu stjúk*

børnini sær móðurarv, men kortini tóku arvingar teirra upp

søksmál við Selatraðarbrøðurnar nøkur ár eftir, at Jákup

var deyður — hann hevði, sum tikið verður til, »skaltet

og valtet med boens midler.« Einki spurdist burturúr uttan

tað, at Jógvan og kona hansara skuldu hava eina hálvmørk

leiguleysa, so leingi tey livdu.1)

í Eysturoyar kirkjubók stendur skrivað, at Jákup doyði

og varð jarðaður 25. avgust 1699, 108 ára gamal! Eftir hans=

ara egnu frásøgn hevur hann ikki verið meir enn 82—83 ár.

Til samanberingar kann verða nevnt, at lagsbróðir hansara,

Óli Trondesen, sum doyði 3 ár frammanundan, í kirkju*

bókini verður sagdur at vera 90 ára gamal, og vit vita, at

Óli var eldri enn Jákup: hann hevði verið húskallur í

Hoyvík í 12 ár, tá ið teir báðir fóru til Selatraðar, og fyri

ta tíð hevði hann tænt á Velbastað.1) Men hetta er ikki

einasta dømi um, at tær sokallaðu primeru keldurnar ikki

altíð eru eftirfarandi.

SUMMARY

In his book »Faerøske Folkesagn og Æventyr« (1898—1901) Dr.

Jakob Jakobsen has a folksstory about »Ríki Jákup á Selatrað«. This

Rich Jákup is said to have been a poor man's child from the village

of Velbastað, who for some years worked as a »house»karl« at Hoyvík

and later married a woman from Selatrað and went to live there. When

hunger prevailed in the islands, he sold half*tainted food to poor

people takint; their fields in return and thus amassing 60 »merkur«

(a »mørk« is the basic unit of land valuation) of »óðalsjørð« (i. e pris

vate land in contrast to »kongsjørð«, which was land belonging to the

Crown).

In old land registers and records of the Thing (formerly acting as

a court) we find historical information — some of it from his own

mouth — confirming that on the whole the legend is true, except as

regards his native village and the purchase of land.

Jákup with the family name Zachariassen was born in 1616 or 1617

i) Løgtingsbók 1690-1718. Samuel Pedersens kopibók 1695-1736.