Tímarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Bjarki

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Bjarki

						63
úrslit þessa  stríðs.     Um mannúð  þeirra, rjettlæti og krist-
indóm spyr einginn framar.
Teligraffinn. Það cr leiðinleg og hálf óþokkalég
hefnd hjá Isafold, að nota sjer það, að einstöku kaupend-
ur hennar kunna kanske ekki að lesa Bjarka, þv( ekki dugar
að Ijúga því að hinum, sem sjá Bjarka, að hann hafi trú-
að á eða talað um samskot á Einglandi eða í Danmörku
til teligraffs til íslands og því síðnr að hann hafi haldið
að til þessa teligraffs þyrfti 18 millj. króna, því honum
var vel kunnugt að áætlunin um verð á þræði til Islands
um Færeyar, cr lítið yfir tvær milljónir króna. Ef Isa-
fold hefði ekki sýnt að hún lærir ýmislegt í Bjarka utan-
bókar, þá gæti maður freistast til að halda að þetta væri
hroðvirkni, og að hún hefði ætlað að segja »í Austra« í
staðinn fyrir »í seyðfirsku blöðunum«, því þcssi aðferð cr
svo bjánalega stráksleg við sína eigin kaupendur, þar scm
fléstir þeirra hljóta að sjá prakkaraskapinn.
Sjc þetta hroðvirkni en ekki óráðvendni, þá verður það
vafalaust  leiðrjett  strax um hæl  í Isafold.
En þó þcssar 18 milljónir sjc nú auðvitað misskilníng-
ur eða missögn, þá getur Bjarki fært lcsendum sínum þá
glcðifregn að þetta mál mun nú vcra á góðum vcgi, og
öll líkindi til, að tilboð komi til þíngsins í sumar annað-
hvort frá Mitchell einum eða þá frá »Store nordiske«
(norræna telegrafffjelaginu mikla í Danmörku), eða þeim
báðum í fjelagi.
Pctta eru að sönnu lausar fregnir, en sýna þó, með
ymsu Öðrp, að málið er komið á þann rekspöl að tcli-
graffsins mun nii ekki svo ýkja lángt að  bíða.
1 6o.—6i, tölubl. »Dagskrár«, Ias jcg grein cftir Guðm.
lækni Guðmúndsson í Reykjavík, með fyrirsögninni »Bak-
burður kvenna  í Reykjavík«.
Jcg gct ekki stilt mig um að taka penna og rispa fá-
einar línur um þttta mál, jafnvel þótt jeg sje lítt fær um
að  rita.                                                                                (
Jeg hcf oft heyrt, að vísu, að á einum stað á Islandi
væri sá siður að nota kvennfólk fyrir áburðargripi við
crfiða vinnu; cn af því mjer þótti þetta svo lúalegur sið-
ur, þá gat jeg ci feingið mig til að trúa því, cn nú sje
jcg að það stcndur í Dagskrá með fallegum bókstöfum að
þetta sjc í sjálfum hofuðstað  landsins —  Reykjavík.
Myndi nú nokkur vel innrættur og vel hugsandi mað-
ur getað ímyndað sjer að slíkt geingi fyrir sig hrínginn
í kríng og utanum alla stórhöfðíngja og mentamenn lands-
ins og Isafold líka, og þcir skuli hafa haft gaman af að
horfa á kvcnnfólkið ar eftir ár rogast undir kola og salt
pokum eftir þessum bryggjuræflum scm í bænum eru, án
þcss  að  ráða  nokkra  bót  á  því.
Jeg þekki ekki að í þessum betri bæjum á Isl. við-
gángist slík ósvífni og jeg held heldur ekki í þeim scm
skcmra eru á vcg komnir, og verður ekki betur sjcð, cn
að íbúar höfuðstaðarins mcgi sannarlega láta sjcr þykja
stór mínkun að, að  vcra svo  lángt á eftir tímanum.
Pað lítur hdst út, eftir því scm læknirinn segir, að
lítið muni vera um nærgætni, og hugsunarscmi vinnuvcit-
enda gagnvart verka lýðnum þar sem þeir hafa þann ósið að
láta hve'nnfólkið vinna erfiðustu og óþokkalegustu vinnuna
(kolavinnu.)
Rcyndar cru, það jeg til vcit, óvíða á Austfjörðum komnir
sporvagnar á bryggjur, en svo lángt cru þeir þó framar
Rv., að aungum dettur í hug að láta kvennfólk snerta við
þcss konar vinnu sem það er haft til í Rv., cnda vonast
jcg eftir að fá að sjá Austfirðínga verða fljótari til að
ljetta erfiði vcrkalýðsins heldur en höfuðstað landsins, þó
það í sjálfu sjcr væri annað hneixlið frá fyrir höfuðstað-
inn, og þriðja Imcixið að hann skuli ala og viðhalda hjá
sjer afturfór þegar aðrir bæir tala um framfór.
Isafjerður og Akureyri standa fremst í þessu tilliti, enda
mun stórum hægra  fyrir vcrkafólk að   vinna við  verslanir
þar cn annars staðar,  og um leið mikill hagur fyrir vinnu-
eiganda.
Pað eru fyrst og fremst almcnnilcgar bryggjur og þar
næst sporvagnar sem Rv. vantar, en þeir scm þá hluti
þurfa helst að brúka ætla máske að gcyma að panta þá
þángað til Kvennfjelagið er búið að syna þeim þá, því
jcg geing út frá því, að þeir sjeu ekki svo skyni skroppn-
ir að þeir sjái ekki að það er bæði sómasamlcgra og
talsvert ódj'rra.
Eftir þessu að dæma verður ckki annað sjeð, cn þctta
sje mjög leiðinlegt fyrir verslunarstjcttina í Rv. og að um
hana mætti segja að hún elur og viðheldur úreltum og
eldgömlum ósið, sem eralt annað ensamboðið anda og stefnu
19.  aldarinnar.
Að minni hyggju má ei með orðum lýsa atferli þcssu
eins og það er vert, en hugsa má það; og látum það
nú aldrei vera nema fyrirgefanlegt ef fljótlcga væri ráðin
bót á því, en hitt er að fara aftan að siðunum og ófyr-
i r g e f a n 1 e g t, og alveg ósamboðið kristilegri kennfngu og
jafnrjetti, að þetta vesalíngs kvennfólk skuli svo vera
látið sitja með hálf laun á móts við karlmcnn, scm vinna
sömu vinnu; og þessa aðdáanlegu! aðferð synist að liggja
næst að kalla megi k ú g u n og að draga ránglega fjc
úr höndum annara.
Það væri óskandi að einhverir framfara vinir vildu rísa
upp og rita þessu til styrktar og reyna að kippa þessu
hneixli í rjett horf svo það yrði ekki leingur höfuðstaðn-
um og landinu til stór mínkunar í augum útlcndra ferða-
manna er hjer koma.
Það cr annars merkilegt, að »Isafoldar kóngurinn« skuli
ekki hafa skift sjer af þessu, það var þó nær honum
heldur en spítalinn sem á að byggja hjer á Scyðisfirði,
og hann verður sjálfsagt aldrei yfirsmiður að; en hann
getur það reyndar ekki nú í bráðina, því sem stcndur
er fráskák á hann og hann varð að lcppa sncpilinn, því
það hefur víst staðið svo illa á, að hann gat ekki fært
úr skákinni.
Mjer finst að hvcr maður sem. ann framför og þrifum
landsins, ætti að skora á þá í Rv. sem vinnu vcita, að
lcg'gja niður þetta afturfarar hneixli, sem að mínu áliti
kastar stórum skugga á höfuðstaðinn og dregur talsvcrt
úr áliti vinnuveitenda.
Seyðisfirði,  14. Apríl  1897.
Anton Sigurðsson.
Seyðisfirði 22. Apríl.
Sólskin, vorveður, mesta blíða.
Skip, bæði siglandi og rjúkandi koma hjcr nú nær daglcga.
Strand. Terje Viken, verslunarskip kaupm. Sig. Jóhansens
strandaði norður á Hjeraðssandi, Miðvikudaginn fyrir Skírdag.
Menn allir bjöi'guðust, en sjór flæðir út oginn í skipinu og vör-
ur allar skemdar, og óvíst hve miklu hefur orðið bjargað. Af
því kaupm. Jóhansen hefur enn töluverðarmatvörubirgðir og fjckk
annað skip þessa daga og komst strax utan til að ná að sjcr
nýum vörum,. telur hann sjcr þetta strand aungan skaða njc
vcrslun sinni.
Sýslumaður fór norður í nótt mcð Hjálmari til að halda upp-
boðið og á það að fara fram nú á Mánudaginn þ. 26.
Vaagen, skipstj. Endresen kom frá útlöudum þ. 14. og flutti
fregnir til 6. þ. m. Hann fór sama dag suður til Rcyðarfjarðar
og kom híngað aftur þ. 16. og með honum kaupm. Fr. Wathne
vcrslunarstj. Jón Finnbogason og útvcgsbóndi Kristján   Jónsson.
Frakkneskt fiskiskip kom híngað inn s. d, til að
færa til læknis einn háseta sinn, sem slasast hafði. T'að skip
hafði farið fram hjá trollara og þóttist sjá þar fjölda franskra
sjómanna á þiljum, og rjeði af því að skip myndu hafa farist og
kannske fleira cn citt.
Skirner, seglskip til Thostrúpsverslunar, skipstj. Anderscn,
hafnaði sig hjer a Skírdag.
Sig. Johansen kaupm. fór nú meðVaagcn til útlanda tilað
sækja sjer nýar vörur. Talaði hann um að senda híngað gufu-
skip, Vaagen cða annað, með vörum kríng um lok næsla mánaðar.
Hann kvaðst og senda vörur strax mcð nastu ferð Egils.
					
Fela smámyndir
Blağsíğa 61
Blağsíğa 61
Blağsíğa 62
Blağsíğa 62
Blağsíğa 63
Blağsíğa 63
Blağsíğa 64
Blağsíğa 64