Tímarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Bjarki

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Bjarki

						207
falla, því uppskera cr ágæt í ár, — svo
kaffikóngarnir verða neydctir til að selja
hvort sem þeir vilja eða ekki.
Búch hæstarjettar forseti, hefur
feingið lausn frá embættí. í hans stað
er kominn hæstarjettardómari P. Koch.
íslandspóstur. Gufuskipið' Kron-
prinsesse Viktoria frá Tuliníusi stór-
kaupm., lagði af stað i. Desember frá
Höfn með póst til íslands og Færeya.
Það á að koma á Eskifjörð, Seyðis-
fjörð, Vopnafjörð og Eyafjörð. f>ess er
nú          á hverjum degi.
Knud Pontoppidan, hinn nafn-
frægi geðveikis læknir við Borgarspít-
alann í Kaupmannah'öfn, hefur nú beð-
ið um lausn frá embætti. Hann hefur
brðið fyrir heiftarárásum af nokkrum
sjúklíngum sínu'm; 'tyri'r að hafa haldið
þeim inni á spitalanum a'ð óþ'örfu. En
allir sem vit hafa á, telja Pontoppi'dan
stórvel að sjer og afburðamann í ment
sinni.
Uppreistarmenn á Cúbu kváðu
hafa neitað stjórnarbótarboðum Spán-
verja og er talið víst að þeir a:tli nú
að láta til skarar skríða að fullu milli
sín og Spánar.
Kona í Kaupmannahöfn tók ný-
'ega af Hfi sjálfa sig og fjögur börn sín
af ótta fyrir sultí og bágindum. Mað-
urinn hafði yfirgefið hana og hún sá
ekki annað fyrir þeim en eymdina og
sveitarlimahúsið. i>að sást á öllu að
börnin höfðu komið sjer saman um
það við hana að deya með henni.
Þau fundust öll heingd og voru liðin
þegar að var komið. Börnin voru
greidd og þvegin og færð í hrein-
ar skyrtur,    en    nakin    að öðru     leiti.
Móðirin hefur fært þau í líkklæðin áð-
ur en hún gekk að hörmúngar verki
sínu. Elsta barnið var stúlka 12 vetra.
Hin voru ýngri.
Maður var nærri   orðinn
Úti hjer á hálsinum mílli Seyðis-
fjarðar og Mjóafjarðar, Sigurður
Markússon að nafni, úr Mjóafirði;
hann lagði af stað hjeðan á Mánu-
daginn var fyrri partinn og bar
töluvert. Segir svo ekki af hon-
um fyr en menn koma híngað úr
Mjóaf. í fyrra kvöld og sögðu að
Sigurður hafi ekki þángað komið
og væntu að finna hann hjer.
Voru þá strax sendir menn í gær-
morgun að leita og fundu þeir
Sigurð liggjandi á mel ofarlega í
fjallinu. Var hann þá rínglaður
nökkuð og varla með öllu ráði, og
va'r sagt að hann hcfði verið bú-
inn að drekka töluvert af brenni-
víni, sem hann hafði með sjer.
Hann var svo borinn hfngað hið-
ur í bæinn og feingin þegar öll hjúkr-
un 'og læknishjálp. Hann var h'tið
eitt kalinn á höndum og fótum,
en allnr gegnkaldur sem líklegt
var, þar sem hann var búinn að
liggja þarna úti uppi í fjalli nokk-
uð votur í mcir en 5 dægur, og
má heita undur að hann var ekki
steindauður Það leit út í gær-
kvöld sem Sigurður ætlaði að hjarna
við en svo greip hann í nótt á-
köf lúngnabólga og drap hann á
nokkrum klukkustundum.
Þess er getið til að maðurinn
hafi drukkið sig ölvaðan og lagst
svo fyrir, en hann fór þó alveg ó-
kendur af stað, og maður sem
fylgdi honum lángt upp í fjall
sagði,  að  hann hefði   ekki  bragðað
vín til þess er þeir skildu, og er
því ' eins líklegt að honum hafi
orðið ilt og hann svo drukkið
vinið 'sjer til hressíngar og hita,
og  svo  loks  orðið   þróttlaus.
Vaagen kom híngað á Laug-
ardaginn var og færði útlend blöð.
Þegar hún fór frá Leith þ. 9. þ. m.
mætti hún >Krónprinsessu Viktoríu«
— póstskipinu — sem þá var að
fara þar inn.
Leirvíkur á Hjalt-
á leið   til   Noregs
EgiII kom til
landi 4. þ. m.
og Khafnar.
Kjörþing.
Fimmtuduginn 6. Jan. næstkom-
andi kl. 12 á h. verður haldið
kjörþíng í þíngstofu bæarins og
þar til 3 ára kosnir 2 bæirfulltrú-
ar í stað þeirra kauþmannanna
Sig. Jóhansen og St. Th. Jónssonar,
sem verið  hafa  3  ár ( bæarstjórn.
Skrá yfir þá, sem kosníngarrjett
hafa, liggur til sýnis á skrifstofu
bæarfógeta.
Gullhringur með stöfum hefur
nýlega fundist hjcr i bænum. Rjett-
ur eigandi vitji hans til ritstjóra
þessa blaðs, en borgi um leið
þessa auglýsíngu.
Seld    óskilakind
í Seyðisfjarðarkaupstað:     mórauður
sauður vetur gamall,   mark:   sneitt
og  lögg  framan og biti aftan hægra,
hvatt og biti aftan vinstra.
Bæarfógetinn á Seyðisfirði, 8/12 97.
Jóh. Jóhannesson.
Auglýsíng.
Jeg undirskrifaður, scm nú hef
tekið við verslun herra Carl F.
Schiöths á Eskifirði með öllum úti-
standandi skuldum, bið hjer með
alla, sem skulda versluninni, að
vera búnir að borga skuldir sínar
innan 8 mánaða frá því í dag, í
vörum eða peníngum, til herra
Hans K. Becks á Eskifirði, ef eigi
öðruvísi verður um samið, ella verða
þær innheímtar með  lögsókn.
Eskifirði, 26. Nóvember 1897.
Georg Richelsen.
l~ljer   með   er   skorað   á alla,  er
skuldadánarbúi Finnboga veitíngam.
Sigmundssonar að borga skuldirnar
tafarlaust til undirskrifaðs, eða semja
um borgun á þcim. Að öðrum
kosti vcrða þær allar innkailaðar
með málsókn á kostnað hlutaðeig-
anda.
Seyðisfirði   20.  Des,  1897.
St. Th.   Jónsson.
Samkvæmt mjer gefnu umboði
er hjcr með s k o r a ð á alla þá
er skulduðu herra bakara A. Schiöth
við burtför hans hjeðan af Scyðis-
firði, að borga til mín skuldirnar
hið allra fyrsta eða scmja um
borgun á þeim. Að öðrum kosti
hlýt jeg að innkalla þær með mái-
sókn á kostnað skulunauts.
Seyðisfirði 20. Des. '97.
St Th Jónsson
Ágæt taða  og  úthey  er
til sölu í Mjóafirði.     Ritstj.  vísar á
20
alltaf að þeim ættum einhver útlendíngskeimur, sem áður á
tímum þótti fyrirmannlegur. Og það var líka eitt fyrir sig
með þessar ættir, sem lifðu f einlægum eltíngaleilk út um alt
land eft.r betrí og betri embættum, að börnin gátu ekki fest
ást a neinm sjcrstakri sveit í uppvextinum, beldur varð alt
landið í þeirra augum ein stór stjórnarskrifstofa, þar sem menn
þokuðust jafnt og þjctt upp á við, með lítilli áreynslu og mik-
illi þolinmæði.
Við þersa stöðugu flutnínga og embættaskifti, sem varð að
hafa nákvæmt eftirlit á { dagblaðinu úr hofugborginni og em-
bættapostilhmni, urðu þessar embættisættir frámunalega mann-
roðar. Og logfræðíngarnir urðu Iíka að hafa vakandi auga á
læknunum og guðfræðíngunum; því allir voru þcir riðnir saman
með venslum og tcingdum, allar götur upp til biskupa og ráð-
herra, sem hjeldu ( endana. Þess vegna voru þeir með allan
hugann á embættisnetinu sjálfu, og hi fðu því eingan tíma til
að taka eftir eðlismun og ólíkum lífskjórum einstaklínganna hjá
þeirn þjðð,  sem netið  var riðið um.
Ein áhyggja fylgdi hverjum embættisskiftum út um hnd. í
nya embættinu gat maður hitt á skemmtilegasta fóik, bæði til
spiiamennsku og útreiða — og jafnvel yóðan ráðahag fyrir
bornin; en svo gat maour aftur rckist á sveitir þar scm maður
hafð. ekkert annað en sjálfan sig. Bændurnir héf)u víðast hvar
sama svipinn.
Bændunum voru þeir gagnkunnugir frá gamalli tíð, og þekktu
oæði lagakróka þeirra í málaferlum og allan þeirra dæmalausa
soðaskap fra læknisferðunum; þeir þckktu fávlsku bóndans og
"jatru, og á sparifötunum þekktu þe'r hann af málverkum Tide-
manns.
útafÓfdÍnn Var að  m"rgu   leiti   merkilegur.    Hann   var   tegund
Fn y<w S'g' SCm Vel gat att ^ Sk'1Íð að tekið væri cftir'
oa hrr\VUað  Þ>'ddi slíkt ckki fyrir aðra cn Þá'  scm  Þckktu  hann
"S   UOIOU   átt   0«   U'                         -x   l.
r,           al1 aö  bua saman  við  hann.
eö 1 S VCgna var Það stórhneyxli í augum embættisættanna
I I 1 '' SCm revnsluna höfðu, þegar hugsunarháttur nútímans og
pekkingarþra_ lagði   leið    sína   frá   guðum    og   dýrðarmGnnum
17
Fógetinn hló þegar hann heyrði þetta, hann skellti upp yfir
sig og neri saman höndunum: Það cr gott að augun opnuðust
þó loksins á prestinum. Í'arna gat hann þó sjtð, að þcssi
þorparalýður skammaðist sín ckki fyrir að lafa í óvcrulegustu
smámunum, til þess að vekja ófrið Og komast sjálfur hjá því að
gera skyldu sína. »Onei, sjera Daníel minn, þeir eru öðruvísi
piltar, bændurnir hjerna, heldur en fátæklíngarnir við sjóinn
norður frá; já, fari jeg í grængolandi, ef þeir eru ekki klókari
en bæði presturinn og biskupinn — svo við nefnum ekki fó-
getann  —  veslínginn þann!«
Og það gekk ekki lítið á í sókninni eftir þessa fyrstu glt'mu
Við prcstinn Brauðið var svo hægt og feitt, að það
feingu aldrei aðrir en þeir, sem áttu að fá að hvíla sig eftir
hraknínginn og útigánginn; það voru reyndir menn, og harðir
húsbændur. fess vegna Ijek alstaðar það orð á, að sóknin
væri óheppin með presta.
Og ekki hafði byrjað  best fyrir þessum nýa.
Hvert barn, — eða að minnsta kosti allir, sem voru komnir
til vits og ára, vissu hvað ólöglegt skógarhögg þýðir, þegar
það kemst upp, og að margur hefur komist í ónota klandur
fyrir minna. Hlaut þá ekki presturinn, sem hafði lesið svo
mikið, og átti sjálfur allar bækurnar, að vita þetta enn þá
bctur? Og að hann breytti nú þvert á móti ótvíræðum orðum
laganna, það gat ekki verið af neinu öðru en því, að hann
þættist vera eingu minni reginpáfi en Bassi gamli prófastur var
á sinni tíð.
En svo var nú hitt, að prestur hafði sagst höggva svona ná-
lægt af tómri nærgætni við sóknarmenn, — það stóð aftur
ekki vel heima, því Bassi gamli var óheimskur. En hrein heimska
var það að ætla að telja mönnum trú um slíkt. Þeir gátu nú
verið af tvennu taginu þessir embættismenn, sumir voru miklu
verri en aðrir; en lircinni vitleysu gæti einginn trúað.
Svo hvernig sem þeir fóru að, gátu þeir ekki komið sjer
saman um það, hver tilgángur prestsins hafði verið; þeir skildu
ekkert í honum; en að eitthvað byggi undir þessu Cllu saman,
um það voru þeir handvissir.    Þess vegna var það það vissasta,

					
Fela smámyndir
Blağsíğa 205
Blağsíğa 205
Blağsíğa 206
Blağsíğa 206
Blağsíğa 207
Blağsíğa 207
Blağsíğa 208
Blağsíğa 208