Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Freyja

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Freyja

						FKEYJA.    FEBKUAR,    1898.
flóastraumnnui,  =9-n     skolar   strendur
Frá því snemma álandnámstíð þmgað
til í byrjun Þessarar aldar, het'nr saga
þióðarinnar verid sífelt stríð, með <antn
og stuttum friðar tímab bim. Hið síð-
asta áhltup, sem Það vaið fyrir skeði á
hínit síðast i Btríðstímabili inilli Breta
og Dana.
Um það leiti sddi Bretastjórn enskuin
farmönuum leifi til að taka íðst dðnsk
kaupskip er sigldn eftir almennum far-
línuin. Þi var það, að maður nokknr
Jörgen Jörgenseu danskur kö ætt, ng
foringiá einu af þessunt rans—kipum
sigldi til íslands, og er hann sté á land.
kallaði bann sig verndara þess. Tók
fastnn landahöfðmgjann á lieimili hans
á sunnuda.'S mo'gun er fólk flest var í
kyrkju, og sendi banti síðan td Vest-
miunaeyja. Samdi ný lös, umtumaði
ðllti, vopimði faitgana, ig með bóp af
þeiii', reiðtil höfuðstaðar norðlendinga
og þröngiaði lö.ttm sínum inn á fólk.
Eitt liundrað daga bélt liann ríki. Dan-
ir klögunu fyrir Englendinguni, ox þeir
sóktu baun og sendu síðan í útlegð til
Anstralíu. I niör^ bundriið ár, bafa ís-
tendingar verið undirokaðir af Dðnum
og Norömönniun, sem bvoir eflir aðra
drotiiuðu yfir þeini. En sö.um fámenn-
is ekki o: kað að brjóta af sér omö. En
síðan þeir fengu stjómarskrána nýju,
roðar þar fyrir nýjnui og fe;ri d*gi.
Er vér böfðuni síglt fram hjá Vest-
mauna-eyjum s.ioin vér braðum
Reykjavík, hÖfrjðborg Is| m,!s, og fáuni
klukkutíinuui síður s'ignm vér á bina
skóglausu ströud þess i norðheg'i und-
ra land*. Að sjá hei'ii nð hðfuðstað
landsins, er freuiui dauflegt fyiir þann
sem vanur er skó-uni. Eyggmgar • ru
(ýzknlegar og stinga mjög í slúf við
lorneskjubrag þann, s-m a uiars hvíl r
þar ytir öllu.
Innbúatala Reykjavikur ••r um 5,000,
og liúsnnum dreift uin tvi'ggja luílna
svæði meðfi-ani ströndinni, bin iðiiilu
veru búsvoiuað efui og lagi • svipuð
og á Færeyjuin. E t öll nýrri íveru hús
voru úr Dimbri, og búðir úr brufóttu
Járui, sem utal-il var aunaðhvort briiri-t
eða grátt, með hvírurii glugga— o%
dyra umgjörðnm. Af skipinu sáuiii vr
dóm-kyrkjutia og þinghúsið nýja, og
sýndi það glðggt að íslendiugar láta
sér finnt iim heiður höfuð borgar siriuar
Framliald i næsta núuieri.
P
IPARMÆRIN.
'Nei, þarna kemur þá Ólöf gainlt,' s gði
Sveinn Sveinsson.
'Hver er þessi Olö'V'
'Þakkirðu hana ekki? meykerlingima,
sem nllir kannast við. Hún hefur verið
Í35ár;ið reyna að krækja í einhvern
piltinn, en ekki tekist það enn, og í
gúd-teraphra stúkknniii hefur hún ver-
ið lengi, ett allt tll  enkis,   engi.m   litur
við henni.'
'A bverju lifír tiúu þáV'
'0, bún er saumnkon •• og sumir s gja
að hún 8(5 loðin um lófana'.
'Atli húu eigi peninga A biiika?'.
Ma, svo er nú sagt og þið er víst
engin lýgi'.
'Einiiiitt það, en hvað .-kildi bún
vera gö íinl?'.
'llver vissi nú af þvi arna, likle^a
fertug eða fimtug'.
'A, ekki þó eldri'.
'Nei, ekki hell ég nú það'.
'Ja. heyrðt lagsi, eriue^ki í  gúdteuipl-
ara stúkkun d S.?'.
'Ju—iS(,
'Viltu komn mér í ha"a kunningi?.
'Já, ef ég ge , en þá verðurðu 1 ka að
halda Þér frá B kknsi og félðgum bans,
að niinstt kosti opinbarle^a'.
'Ég náttúrlega reyni þið'. sagði Jón
Jóns >n; og svoskildn þeir félagar..
Næíla fundarkvöld gekk ,|ón Jónson
f st. S Þar vnr mikið um dý'ð r við þ ið
tækitæri, hann var snyrtimaður hann
Jón, i g .-'ieindnr i tilbót svo var liotw
nm tekið eins og hinuin tap tða   syui.
01 'I Óíafsdótt'r var á tnudi þettað
kvald, enis og venja bennar var ti|.
Meðl in.ifjðl tiniu tók býsna langan
tínia eins oir analera g ngur, það var
Því enju fremu'r seint, að funtli vaJ slit-
iö.
Ólöf '<"" ein8Öinul, en þe.ur hún
er kom n p lkorn áleirtis, verður hún
þess vðr aí eiiihver keniur eftir be-ui.i.
bún aaf því engai gau.ui, það var svo
v-mnlegt nð genaiö væri frainhjá enni
liún bjó-st vid að þessi p rsóntinuudi
einnig tj ia það, eu það <ór á aðra leið
þesi einhver náði heniii og í slað þess
að faia f anihjá dettur hanti niðua á
þesSa vanalegu b.eja vekurð, sem meuii
kalla 'takt', því áður hatði hann farið
geist.
'Kondu sæl systir,' segir liami.
'H var átt þú lieiuia.'
'Hérna yfiá Marínstræti,' svaraði
bún.
'Þi eignm við samleið,' sagði Jón
Jónson, því þe-'si nýji kufiningi Ólaf ir,
var engiun arinar eu lianu faliexi Jón,
sem gekk inn í stúknna uui kvöldið
'Mig langar tilað fvlgja-t .með þér, ef
þér ir þaðekki móti skapi,' hé\t hann
áf ram.
'Og ekki er mér það, mér þykir vænt
utn að þú 'hefur yengið i fílagið,
ég vona'Tþnð verði þ'r að góðu,' svaraði
Olöf hlatt áfram                         ,
'lá, én vona.það, mér finnst ég str.x
vera orðiuii niiiiar tnaður. Þtð er yndis-
legi að vera í stórum hðp af fólki. fem
allt kallar iniiiu bróðu ' ox meiga svo
kalla það allt bræður og sVstur, mér
finnst (¦% eiira heima í stúkunni. Er
ekkert tieira af fólki þínu í henni?'
'Nei, ég á ekkei t fólk, ég er ein.'
,Ertu virkileg.i píu? éa er álveg hissa,
máske þú sértekkja?.'
'Ó nei, ég hefnldrei irif/.t.'
.Nei, se^ðn nú ekki lengnr; anðvitað
ertu þi ckki gðniul.'
'Og heJdjir er <?g nii fjad, 59ár, er ekki
svo lítill nltiiir.'
'Hvað,.ég ''efði syniíð að þú værir
ekki eidri en 25 tl 30 ára.'
'Ef.t'l vill. ineðan þú tekur ekki eftir
livítu bárnniiin inínnm, ég var þó eiiut-
sintii kölluð dð^kli erð.'
'Þú hefnr þa orðið að reyna einhver
óskðp t'l þess i'ð hærast svona enenlma.'
'Ekki nein ósköp, nei, æfi vor samau-
stendur af ýmis kon .r reynzlu oí vér
vitum aðeins hvað osa sjalfnm líður,
svo þegar vé hðldnrn oss sjálf reyna
bvað m st, erti ef til vi!l ótal margir
sem líður miklu ver, og öfuntli oss fvr-
'r það hvað lífskjöriu leikt væirilega
ineð oss. Nei, æfi mín hefnr veriðsl'tt
og b'uulít 1 í samaii burði við marg,'a
itnnara."
'Eg vildi ég i;æti sai:t hið sima, e"
það er beltl ég alt öðrii vj'si meö okkur
kailineiiiiina. við getum ekki gertokk-
or Hnægði með lítið. o.r bljótuui þ\í að
vinu i mikið, eð i lí "a algjort skipbrot.'
'Já það er uú 8>o, '';g þ tkka þér nú
íylgtlina, góð t nóti.'    ,
'Góða nótt,' st^ð Jó'u! oif tautaði svo
lágt l'yrir inunni sér "i' haiin labbuöi sig
heini ,Eg, voiia n.ír tkistað ná í þig
bráðum dúfau iiiín, t ða ðlbí lieltlur [>^n-
iit-aua þíu,", því tun • þitt it'ruverða
ineykerlingar a tllit kæri 6^ mig ekk .'
'Heyrðu- kunniiu i, bvernig gengui'
það i.u snna '»"' (¦p.nði-Sveinu kiitin-
ingja sinn Jón er þeir bitt.ist nokkru
seiiina.
'Ég hef fyl-theuni heim hvert kvðld
síðan éi koiu í slnkuua Eg mr klagað-
ur fyrir drýkkjuskap á i-íðasta fimdi, aö
ég slapp, var heiiiii að þakl^a ' sv<tiaðj
¦lóu.,,
'Jáeinmjtt það, orðhín skotinn í af-
gamalli meykeiLngu, sveil s'v.'i! tuargur
inundi haltlaað Jóu, falle.í Jón, huis-
aði sér hærra, b t ha ha!' sagði Sveiiin
og hlo hrossalega.
'Þú "kilur niig ekki asuinn þinnl E'
þú þektir kon—nei .sttí Ikitn ¦ nn'na, þá
gætirðu gizkað á livað íg atla mér meö
skrukkit þess i. Nei vinnr. meðan ég er
áð ná ])eiiinguuiiiu heuiiar verd ég að
vera heniri góðtu, og svo—
'Og svo lætmðu hana eign sig, en ég
skal þá segja þéi- sö=;u. Þú íniyndar
þírað þú eért að leika skolli '.nyttiii
gróða-Ieik, en þarna hefurðu þó éngan
sigttr.'
'Farðu bölfaður, kannske þú atlir að
koina upp ttm mig, en þt skaltu svei
inér fa. það,' Jón steitti hnefan fianian í
bezta vininn sem hann átti.    "
'Nei vertnnrt góður, ég sagði þetta
bara að v&mni mínu, mérsýnist anna s
snmar falleaiu stúlknrnar vera farnar ; ð
gefa þér býrt auga'.
'Eu ég sinni  því   ekki   nema í  lanmi
með in ég er að ná takinarkiiiu   bér,   ég
Franihald á 3. bls- kápunnar.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10