Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Freyja

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Freyja

						FKEYJA.    FEBKUAR,    1898.

flóastraumnnui,  =9-n     skolar   strendur

Frá því snemma álandnámstíð þmgað

til í byrjun Þessarar aldar, het'nr saga

þióðarinnar verid sífelt stríð, með <antn

og stuttum friðar tímab bim. Hið síð-

asta áhltup, sem Það vaið fyrir skeði á

hínit síðast i Btríðstímabili inilli Breta

og Dana.

Um það leiti sddi Bretastjórn enskuin

farmönuum leifi til að taka íðst dðnsk

kaupskip er sigldn eftir almennum far-

línuin. Þi var það, að maður nokknr

Jörgen Jörgenseu danskur kö ætt, ng

foringiá einu af þessunt rans—kipum

sigldi til íslands, og er hann sté á land.

kallaði bann sig verndara þess. Tók

fastnn landahöfðmgjann á lieimili hans

á sunnuda.'S mo'gun er fólk flest var í

kyrkju, og sendi banti síðan td Vest-

miunaeyja. Samdi ný lös, umtumaði

ðllti, vopimði faitgana, ig með bóp af

þeiii', reiðtil höfuðstaðar norðlendinga

og þröngiaði lö.ttm sínum inn á fólk.

Eitt liundrað daga bélt liann ríki. Dan-

ir klögunu fyrir Englendinguni, ox þeir

sóktu baun og sendu síðan í útlegð til

Anstralíu. I niör^ bundriið ár, bafa ís-

tendingar verið undirokaðir af Dðnum

og Norömönniun, sem bvoir eflir aðra

drotiiuðu yfir þeini. En sö.um fámenn-

is ekki o: kað að brjóta af sér omö. En

síðan þeir fengu stjómarskrána nýju,

roðar þar fyrir nýjnui og fe;ri d*gi.

Er vér böfðuni síglt fram hjá Vest-

mauna-eyjum s.ioin vér braðum

Reykjavík, hÖfrjðborg Is| m,!s, og fáuni

klukkutíinuui síður s'ignm vér á bina

skóglausu ströud þess i norðheg'i und-

ra land*. Að sjá hei'ii nð hðfuðstað

landsins, er freuiui dauflegt fyiir þann

sem vanur er skó-uni. Eyggmgar • ru

(ýzknlegar og stinga mjög í slúf við

lorneskjubrag þann, s-m a uiars hvíl r

þar ytir öllu.

Innbúatala Reykjavikur ••r um 5,000,

og liúsnnum dreift uin tvi'ggja luílna

svæði meðfi-ani ströndinni, bin iðiiilu

veru búsvoiuað efui og lagi • svipuð

og á Færeyjuin. E t öll nýrri íveru hús

voru úr Dimbri, og búðir úr brufóttu

Járui, sem utal-il var aunaðhvort briiri-t

eða grátt, með hvírurii glugga— o%

dyra umgjörðnm. Af skipinu sáuiii vr

dóm-kyrkjutia og þinghúsið nýja, og

sýndi það glðggt að íslendiugar láta

sér finnt iim heiður höfuð borgar siriuar

Framliald i næsta núuieri.

P

IPARMÆRIN.

'Nei, þarna kemur þá Ólöf gainlt,' s gði

Sveinn Sveinsson.

'Hver er þessi Olö'V'

'Þakkirðu hana ekki? meykerlingima,

sem nllir kannast við. Hún hefur verið

Í35ár;ið reyna að krækja í einhvern

piltinn, en ekki tekist það enn, og í

gúd-teraphra stúkknniii hefur hún ver-

ið lengi, ett allt tll  enkis,   engi.m   litur

við henni.'

'A bverju lifír tiúu þáV'

'0, bún er saumnkon •• og sumir s gja

að hún 8(5 loðin um lófana'.

'Atli húu eigi peninga A biiika?'.

Ma, svo er nú sagt og þið er víst

engin lýgi'.

'Einiiiitt það, en hvað .-kildi bún

vera gö íinl?'.

'llver vissi nú af þvi arna, likle^a

fertug eða fimtug'.

'A, ekki þó eldri'.

'Nei, ekki hell ég nú það'.

'Ja. heyrðt lagsi, eriue^ki í  gúdteuipl-

ara stúkkun d S.?'.

'Ju—iS(,

'Viltu komn mér í ha"a kunningi?.

'Já, ef ég ge , en þá verðurðu 1 ka að

halda Þér frá B kknsi og félðgum bans,

að niinstt kosti opinbarle^a'.

'Ég náttúrlega reyni þið'. sagði Jón

Jóns >n; og svoskildn þeir félagar..

Næíla fundarkvöld gekk ,|ón Jónson

f st. S Þar vnr mikið um dý'ð r við þ ið

tækitæri, hann var snyrtimaður hann

Jón, i g .-'ieindnr i tilbót svo var liotw

nm tekið eins og hinuin tap tða   syui.

01 'I Óíafsdótt'r var á tnudi þettað

kvald, enis og venja bennar var ti|.

Meðl in.ifjðl tiniu tók býsna langan

tínia eins oir analera g ngur, það var

Því enju fremu'r seint, að funtli vaJ slit-

iö.

Ólöf '<"" ein8Öinul, en þe.ur hún

er kom n p lkorn áleirtis, verður hún

þess vðr aí eiiihver keniur eftir be-ui.i.

bún aaf því engai gau.ui, það var svo

v-mnlegt nð genaiö væri frainhjá enni

liún bjó-st vid að þessi p rsóntinuudi

einnig tj ia það, eu það <ór á aðra leið

þesi einhver náði heniii og í slað þess

að faia f anihjá dettur hanti niðua á

þesSa vanalegu b.eja vekurð, sem meuii

kalla 'takt', því áður hatði hann farið

geist.

'Kondu sæl systir,' segir liami.

'H var átt þú lieiuia.'

'Hérna yfiá Marínstræti,' svaraði

bún.

'Þi eignm við samleið,' sagði Jón

Jónson, því þe-'si nýji kufiningi Ólaf ir,

var engiun arinar eu lianu faliexi Jón,

sem gekk inn í stúknna uui kvöldið

'Mig langar tilað fvlgja-t .með þér, ef

þér ir þaðekki móti skapi,' hé\t hann

áf ram.

'Og ekki er mér það, mér þykir vænt

utn að þú 'hefur yengið i fílagið,

ég vona'Tþnð verði þ'r að góðu,' svaraði

Olöf hlatt áfram                         ,

'lá, én vona.það, mér finnst ég str.x

vera orðiuii niiiiar tnaður. Þtð er yndis-

legi að vera í stórum hðp af fólki. fem

allt kallar iniiiu bróðu ' ox meiga svo

kalla það allt bræður og sVstur, mér

finnst (¦% eiira heima í stúkunni. Er

ekkert tieira af fólki þínu í henni?'

'Nei, ég á ekkei t fólk, ég er ein.'

,Ertu virkileg.i píu? éa er álveg hissa,

máske þú sértekkja?.'

'Ó nei, ég hefnldrei irif/.t.'

.Nei, se^ðn nú ekki lengnr; anðvitað

ertu þi ckki gðniul.'

'Og heJdjir er <?g nii fjad, 59ár, er ekki

svo lítill nltiiir.'

'Hvað,.ég ''efði syniíð að þú værir

ekki eidri en 25 tl 30 ára.'

'Ef.t'l vill. ineðan þú tekur ekki eftir

livítu bárnniiin inínnm, ég var þó eiiut-

sintii kölluð dð^kli erð.'

'Þú hefnr þa orðið að reyna einhver

óskðp t'l þess i'ð hærast svona enenlma.'

'Ekki nein ósköp, nei, æfi vor samau-

stendur af ýmis kon .r reynzlu oí vér

vitum aðeins hvað osa sjalfnm líður,

svo þegar vé hðldnrn oss sjálf reyna

bvað m st, erti ef til vi!l ótal margir

sem líður miklu ver, og öfuntli oss fvr-

'r það hvað lífskjöriu leikt væirilega

ineð oss. Nei, æfi mín hefnr veriðsl'tt

og b'uulít 1 í samaii burði við marg,'a

itnnara."

'Eg vildi ég i;æti sai:t hið sima, e"

það er beltl ég alt öðrii vj'si meö okkur

kailineiiiiina. við getum ekki gertokk-

or Hnægði með lítið. o.r bljótuui þ\í að

vinu i mikið, eð i lí "a algjort skipbrot.'

'Já það er uú 8>o, '';g þ tkka þér nú

íylgtlina, góð t nóti.'    ,

'Góða nótt,' st^ð Jó'u! oif tautaði svo

lágt l'yrir inunni sér "i' haiin labbuöi sig

heini ,Eg, voiia n.ír tkistað ná í þig

bráðum dúfau iiiín, t ða ðlbí lieltlur [>^n-

iit-aua þíu,", því tun • þitt it'ruverða

ineykerlingar a tllit kæri 6^ mig ekk .'

'Heyrðu- kunniiu i, bvernig gengui'

það i.u snna '»"' (¦p.nði-Sveinu kiitin-

ingja sinn Jón er þeir bitt.ist nokkru

seiiina.

'Ég hef fyl-theuni heim hvert kvðld

síðan éi koiu í slnkuua Eg mr klagað-

ur fyrir drýkkjuskap á i-íðasta fimdi, aö

ég slapp, var heiiiii að þakl^a ' sv<tiaðj

¦lóu.,,

'Jáeinmjtt það, orðhín skotinn í af-

gamalli meykeiLngu, sveil s'v.'i! tuargur

inundi haltlaað Jóu, falle.í Jón, huis-

aði sér hærra, b t ha ha!' sagði Sveiiin

og hlo hrossalega.

'Þú "kilur niig ekki asuinn þinnl E'

þú þektir kon—nei .sttí Ikitn ¦ nn'na, þá

gætirðu gizkað á livað íg atla mér meö

skrukkit þess i. Nei vinnr. meðan ég er

áð ná ])eiiinguuiiiu heuiiar verd ég að

vera heniri góðtu, og svo—

'Og svo lætmðu hana eign sig, en ég

skal þá segja þéi- sö=;u. Þú íniyndar

þírað þú eért að leika skolli '.nyttiii

gróða-Ieik, en þarna hefurðu þó éngan

sigttr.'

'Farðu bölfaður, kannske þú atlir að

koina upp ttm mig, en þt skaltu svei

inér fa. það,' Jón steitti hnefan fianian í

bezta vininn sem hann átti.    "

'Nei vertnnrt góður, ég sagði þetta

bara að v&mni mínu, mérsýnist anna s

snmar falleaiu stúlknrnar vera farnar ; ð

gefa þér býrt auga'.

'Eu ég sinni  því   ekki   nema í  lanmi

með in ég er að ná takinarkiiiu   bér,   ég

Franihald á 3. bls- kápunnar.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10