Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Freyja

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Freyja

						FREYJA.    FKBRTJAR,     1838.
skyiijmidi muðr ættir þú nú, að endr-
gjalda... méx. þolinmæði inína. Lofaðu
mér iut að þú skulir ieyna að gleima
Dora Thorne og gjá tiana aldrei framar,
\ iitu lofa mír Þ> í Roji d 1?'
'Oinpcujegp laðir, ég er heitbundinn
Dor.., og pt-t ekki svikið Lofbrð mitf þú
myiidir og ekki heldr ráða mér til þe-s.'
T þeatu tjl'elli gjöri ég það,' svaraði
livarðrinn alvarlega. 'Þetta Lof'orð er
• ¦ k U i gildandi, og stulkaii, ef Tiún hefur
nokkra skynseui.i, ætlast ekki til þess.'
'Hú.n tr.úði mC;r,' sagði Ronald blátt
áfram, 'enda elska i'u ha,naTaðir.'"
'Svei' s;reip livarðrinn reiðiigi-g't
ram í, 'ó.! vil ekki ttyyra þetta bail,
þnli.imæði mín er ekki óþrjótaudi. Og
ég s gi, pér nú eitt skifti fyiiröll, að ég
fyrirbýð þér að urinoast á slí.ka giftingu
írauiiir, því það er fyrjr.litlegt og
lieimskulegt, ég f'yrirbýð þír>að gil'Ust
Dora T'orne. Ef þú ekki hlíðir skaltu
bera atfei.ðiiigarnar,' .
'Og hverjar yrðu svo afleidijigarnar?
spurði erfinginn að EarÍscourt of'r kult
og rólegH.'
'Þæ , sem þú iiiundir varla kær.-i' þi-f'
iiiii,' svnraði láv uðriiin, 'ef þú kiftist
þessari stúlku þ átt fyrir beeuir mínar
og b.uin, vil Ég ekki sjá þitf frauiar", ínitt
ii'iinili ve ðr ekki leugr—þtH, þú tapar
éUt uiiiini og viiðingu.'og því, t-e.ni eun
meirt er í varið að miiinsta kosti fyiir
þá,'seiii eru að ieiða þi; í gLötiin nfl.
auöæfuni iiiínun . Eg ^et ekki tiiöi t þig
arfiatisa'i, |iú verðr eiuhverntuiia la-
varðr af Earisconrt, eu ef þú heliir út í
þe-isa heiuisku færðii ingan hlut hjá. •
mér. É_r. álít þig bá mír dauðan þuir,-
að td ég >jálfr dey.
'E; lief'£300 á i ri sauit, sem guðfaðir
miiiii   gaf mér,'sai;ði bann rólega.
Lávarðrinn fölnadi upp af heipt, 'já
syai-aði haiiii, Vn nú er þ.að :ekki nóg-
fyrir vetli'nga <>g \ii dla bm.da þér; ei
Ronald, eu þer getr ekki \erið alvara,
ég hef elskað þig sve heitt, veiið s.vo
Stoltr nf þér, þúsærir mi; ekki þaunig.'
Rödd hiin-i skalf'Oi; sonr hans leit upp
gHtrii'ekínu at sorg föðr sfns,
'Gef'ðu niéi samþykki þitt faðir, ég
elska þÍK svo heitr, os; uet ekki hætt við
D.»ra, því kz aim heimi svo iiinilena.'
'Þett i er nó .' sai;ði lávaið inn, þú
hefur hevrt úrskurð iiii.m og haun er ó -
umbreitrt' 1 •-'', eniar hænir né eftir yðr-
uii megnar að vimjafyrirgefningu mína;
Þú skalt kjó-a verða milli foreldra heim-
ilis ot; stöðn þiimar eða þessa fLónsku
fögru stúlku seui þú verd'urdinn þreittr
af'innau fárra inánada, þú hefur ueitað
inér um að hætta við hniia, svo íg bið
þig ekki um neilt Loforð, en gef þer tæki
faeri að velja. E.í gæti þröngveð þér tii
hliðni eu það vT ég ekki gj'ira; hlíddu;
os; jeg skal reynaað gjöra þig áimtgðan,
hrjóttu boð initt uilztu þe-isari stúlku og
ég vil alkrei sji þig Iraraar.'
Stoltlegr á svipit þrarnmaði lávarðr-
inn burt og skildi son sinn einan eftir
að ráða frain úr vandræðum sínum.
II Kap.
Eiarlscourt ættin var ein hin elsta af að-
alsættum Englands. 'Barony Eyiies^ er
miniist snemuiá í 8 igu Tudor konuntía.
Ekki er þes- getið að þeir hafi tekið þátt
rí neinuiii stófbylti.ni;iini lahdsins i 6
stjórnmála þrætuní, S'iira æt.tarinnar'tal-
ar urn dienglyidi og siðFérðis-ágæti
heunar og eiidrum og siniuim róman-
tísk smáatriði' Nokkrír af inilfrt ehhi-
barónum höfðu verið hngrakkir her-
nienn, og uniiið sír fiægð" með fram-
göngn s'iuii. Tveggja eða þiiiígja er ;et
ið í Btjóruar-söiín lands síns. o'gTiðu l'yr-
ii stöðuglyndi aittábyltiiigar árum þess-
En of'tast er baróna ættarinnar getið
á þanu h.itt að þeir hari v rið bláttáfiam
góðhjai laðir liöfðiugs-menn, áhæuðir að
lifa á óðal-eitn sinni,ánægðirineð aðf'ull"
nægja skildnm þeiin er slík staða lagð1
þeim á herðar, «ð»iætiiir og staðfastir
bainiiinguiu sínuui víð aðra, oií uuifam
alt, vaudir að uppeldi b irría sinna, allir
voru þeiriii iiáttúruiinar hendi listamenu
d^ inar í' gru myiidii'. sení Ltfinyn a
veg^jiim hallarinnar sý.idi smekkvísi
þeirra.
: Simur tók við eltir töður og ef ði með
titlum tg óðal liið sniiitt fióða hjaitalag.
Rube,t biróu sem saga vor byrjar á, náði
lávnðs tigu, íaim viii-ekki e.ius spak- '
lyndi- og íor.eðr aus liöfd.i verið Lta n
var stoltr fr.nugjarn og ósv eígjanlegr
hann laugaði tilaðsji nafn eett r sinn-
ai ef'st ásrjórnenda lista íöðr-landssíiis
og á ýngrí árnm hans leit út fyrir »ð ho..-
iim inundi aiðnast það. „Tvítugr tók
iiaun við óðalseign sinui, og '21. árs
Lekk liaiima.ð eijiaiua giifugu ætts óru
Hele.ia Brooklyn, dóttir einhvers ins
stoit.sta'ættsti.fus á Englandi, framund-
au hoiiuhi lá Ijómandi vegr starfsemi og
friiina, kouau hans fögur og tignarleg,
hann sagði liehni oít hiæjandi, nð húu
hefði aðdáai.lega hæfileika til að vera
kona utanríkisTáðherra, tienni veittisvo
létt að avinuitsér virðim;u tólks o;i giédd
þeim nauðsyi'Ieaa hæfileika að geta tek-
ið þitt í öllu og skilið alb.    •
Með þvílíkri konu vonað'srjlávarðrinn
eftir að s;eta gjö t undraverða hlnti.
Haiin leit á hina starfsömu brnut sína
í stjóina'sæti lands bíns, ekke t virðing-
a takmark var of hátt fyrir frainairni
hans; en forlöiffh tóku í taumima, einn
sinni aðeius heyrðist r.'!dd hans í parla-
mentiuu, þeir sem það heyrðu gleimdu
þyí aldrei. Kæðu hans var viðbrngðið
fyrir alvöru fyi dni löksemda-kraft, svo
viuir og óvinir undruðust mæisku l-ians,
eu þá veiktist hann, og lagðist svo
þungt að engir hugðu honum líf. Lengi
barðist hann við óvin Lífsins og að Lok—
uin sigiaði hann. en læknarnir sögða
honum, að fratnvegis mættí hann ekki
tika þátt í opinberum störfum; og ef
hann forðaðist alla áreynzlu, sem setti
skapsmtini hans i hreifingu gæti hann
náð hárri elli. Teningnum var kastað
og liivarðinum fannst þetta  dauðadómr
sinn. Lady ríeleiiit reyndi að hus;hreista
banii en leiifii vtfr það áranarslaust.
Bráðum varð þó Earlscourt heinii.i ges1
risui. Hátistandaudi ínenn og listamenn
sóktu þtngað úr ölhi'ln attum eg aLlar
voui'r hans býgðiii-t i.ú á syni bans Bon-
ald luynd irlegiim.og efiiile^iim ungling
sem var alujör eftiruiy.'.d.löðr síns í 511-
u neitia einu. Hánli t.alði iðsama lirein-
gefða saxneska andlit, ... sömu trúveið-
ugu bláu iiiigu, inar stoLtiegu varir, Ijósa
hár og karlmaunjes;a yöxt.. Láv. Earle
var stoltr og liarðlyudr, ens;iiiii koin tiL
hus^arað rey'na að breita stefnu hans,
j Tuvel lad}T HeLena leyndi þitð ekki. ef
lierra Láv. taiaði voru þ.tð )og. Ronald
aftr á móti ga' veriö stíf. ef' því var að
8kifta' en ekki ósi^randi; ef einln erjum
tókst að sneita tiilimiingar lians, eða
skyldnrækui var sigr oftast vís.
j3ns:ii' aðrir erflngjar glöddu hjöitii
þeirra, og það tar ei'ttnvað næstum nu ð
aumkunarvert í inni stjófnlansn :ist
þessa'vonsvikna stórlynda föðr. Hann
laugnði til nð sjá starfsvið sonar sins
opnast, hann boILalagði fyrír son sli.n
iniklualvarlegare.il lian . I.iafði nokk-
uru tíma hafði gjört tyrir sjálfin sig, því
að í honum bjóst hann v,ð að fá nppf> II-
ing æskudrauma siniia. Tíminu leið os;
erlitt-jii.n að Eariscouit tór til Oxford
eius cg faðir lians gjörði a undan huii'
um. En þá vaið hann lyrir voiibrygðum.
sjáifr var liann ilialdsmaðr, frjáLsLyndi
hinu ryngri tíjna var lionuni viðistygö,
það var voðalégt sár fyrir lia.ni er Ron-
ald kom. heliu,-útlærðr úr skóla f'rjáls-
lyndra umuna. Með siuni vauaiégu
i-k.'.rp.skygni sá hann að' itðfinnsla var
gaguslaus.
'Látnm hitasótt frelsisins rasa út
sagði emn af vinum aiis. 'Elestir un8
menn l'á hana, íhalti er alLeiðiug lifs-
reynzlu fnllorðins áranna, þegar soiU'
þinn tekr við óðalstigrtTjinni verðr hniin
búinu að geguum gaiis;a inörg 'stig henn
ar.'
Earle láv. trúði því fastléga þegar
hann var búinn að n t sér ef'tii fyrstu von
brygði sín fiafði hann gaman af alvöru"
gefui sonar sins. Honum þókti vænt um
alvörugefni hans í öllu. Hann brosti
þegar Ronald las með sinni kjarkmiklu
ungu rödd ræðr formanna fiokks síns.
Og þe,;ar haun í æsku-hita sinum fram
kvæmdi kenningar formanna sinna með
því að heimsækja bændr og verkamenn,
seui föðr haus bauð við og rœddi við þá
um stjóriimál, kosningarétt og aðrar
framfarir.
Það var svo sem engínn efi á að Ron-
ald Earle var kallaðr til að vitina stór
mikið verk euda dreyraiíi hann þá tíð
að stéttarýgrinn muudi hverfa fyrir á-
iirifum sínum, en jafnrétti tæki við, að
auðlegð hei'us'ms yrði jafnara úthlutað,
svoengirliðt nauð og hungr meðan aðr-
jr böðuðu í rósutn. Draumar lians voru
þóeigi algjörlega einhLiða, liefði nú ein-
Framhald-
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10