Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Freyja

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Freyja

						FREYJA.    FKBRTJAR,     1838.

skyiijmidi muðr ættir þú nú, að endr-

gjalda... méx. þolinmæði inína. Lofaðu

mér iut að þú skulir ieyna að gleima

Dora Thorne og gjá tiana aldrei framar,

\ iitu lofa mír Þ> í Roji d 1?'

'Oinpcujegp laðir, ég er heitbundinn

Dor.., og pt-t ekki svikið Lofbrð mitf þú

myiidir og ekki heldr ráða mér til þe-s.'

T þeatu tjl'elli gjöri ég það,' svaraði

livarðrinn alvarlega. 'Þetta Lof'orð er

• ¦ k U i gildandi, og stulkaii, ef Tiún hefur

nokkra skynseui.i, ætlast ekki til þess.'

'Hú.n tr.úði mC;r,' sagði Ronald blátt

áfram, 'enda elska i'u ha,naTaðir.'"

'Svei' s;reip livarðrinn reiðiigi-g't

ram í, 'ó.! vil ekki ttyyra þetta bail,

þnli.imæði mín er ekki óþrjótaudi. Og

ég s gi, pér nú eitt skifti fyiiröll, að ég

fyrirbýð þér að urinoast á slí.ka giftingu

írauiiir, því það er fyrjr.litlegt og

lieimskulegt, ég f'yrirbýð þír>að gil'Ust

Dora T'orne. Ef þú ekki hlíðir skaltu

bera atfei.ðiiigarnar,' .

'Og hverjar yrðu svo afleidijigarnar?

spurði erfinginn að EarÍscourt of'r kult

og rólegH.'

'Þæ , sem þú iiiundir varla kær.-i' þi-f'

iiiii,' svnraði láv uðriiin, 'ef þú kiftist

þessari stúlku þ átt fyrir beeuir mínar

og b.uin, vil Ég ekki sjá þitf frauiar", ínitt

ii'iinili ve ðr ekki leugr—þtH, þú tapar

éUt uiiiini og viiðingu.'og því, t-e.ni eun

meirt er í varið að miiinsta kosti fyiir

þá,'seiii eru að ieiða þi; í gLötiin nfl.

auöæfuni iiiínun . Eg ^et ekki tiiöi t þig

arfiatisa'i, |iú verðr eiuhverntuiia la-

varðr af Earisconrt, eu ef þú heliir út í

þe-isa heiuisku færðii ingan hlut hjá. •

mér. É_r. álít þig bá mír dauðan þuir,-

að td ég >jálfr dey.

'E; lief'£300 á i ri sauit, sem guðfaðir

miiiii   gaf mér,'sai;ði bann rólega.

Lávarðrinn fölnadi upp af heipt, 'já

syai-aði haiiii, Vn nú er þ.að :ekki nóg-

fyrir vetli'nga <>g \ii dla bm.da þér; ei

Ronald, eu þer getr ekki \erið alvara,

ég hef elskað þig sve heitt, veiið s.vo

Stoltr nf þér, þúsærir mi; ekki þaunig.'

Rödd hiin-i skalf'Oi; sonr hans leit upp

gHtrii'ekínu at sorg föðr sfns,

'Gef'ðu niéi samþykki þitt faðir, ég

elska þÍK svo heitr, os; uet ekki hætt við

D.»ra, því kz aim heimi svo iiinilena.'

'Þett i er nó .' sai;ði lávaið inn, þú

hefur hevrt úrskurð iiii.m og haun er ó -

umbreitrt' 1 •-'', eniar hænir né eftir yðr-

uii megnar að vimjafyrirgefningu mína;

Þú skalt kjó-a verða milli foreldra heim-

ilis ot; stöðn þiimar eða þessa fLónsku

fögru stúlku seui þú verd'urdinn þreittr

af'innau fárra inánada, þú hefur ueitað

inér um að hætta við hniia, svo íg bið

þig ekki um neilt Loforð, en gef þer tæki

faeri að velja. E.í gæti þröngveð þér tii

hliðni eu það vT ég ekki gj'ira; hlíddu;

os; jeg skal reynaað gjöra þig áimtgðan,

hrjóttu boð initt uilztu þe-isari stúlku og

ég vil alkrei sji þig Iraraar.'

Stoltlegr á svipit þrarnmaði lávarðr-

inn burt og skildi son sinn einan eftir

að ráða frain úr vandræðum sínum.

II Kap.

Eiarlscourt ættin var ein hin elsta af að-

alsættum Englands. 'Barony Eyiies^ er

miniist snemuiá í 8 igu Tudor konuntía.

Ekki er þes- getið að þeir hafi tekið þátt

rí neinuiii stófbylti.ni;iini lahdsins i 6

stjórnmála þrætuní, S'iira æt.tarinnar'tal-

ar urn dienglyidi og siðFérðis-ágæti

heunar og eiidrum og siniuim róman-

tísk smáatriði' Nokkrír af inilfrt ehhi-

barónum höfðu verið hngrakkir her-

nienn, og uniiið sír fiægð" með fram-

göngn s'iuii. Tveggja eða þiiiígja er ;et

ið í Btjóruar-söiín lands síns. o'gTiðu l'yr-

ii stöðuglyndi aittábyltiiigar árum þess-

En of'tast er baróna ættarinnar getið

á þanu h.itt að þeir hari v rið bláttáfiam

góðhjai laðir liöfðiugs-menn, áhæuðir að

lifa á óðal-eitn sinni,ánægðirineð aðf'ull"

nægja skildnm þeiin er slík staða lagð1

þeim á herðar, «ð»iætiiir og staðfastir

bainiiinguiu sínuui víð aðra, oií uuifam

alt, vaudir að uppeldi b irría sinna, allir

voru þeiriii iiáttúruiinar hendi listamenu

d^ inar í' gru myiidii'. sení Ltfinyn a

veg^jiim hallarinnar sý.idi smekkvísi

þeirra.

: Simur tók við eltir töður og ef ði með

titlum tg óðal liið sniiitt fióða hjaitalag.

Rube,t biróu sem saga vor byrjar á, náði

lávnðs tigu, íaim viii-ekki e.ius spak- '

lyndi- og íor.eðr aus liöfd.i verið Lta n

var stoltr fr.nugjarn og ósv eígjanlegr

hann laugaði tilaðsji nafn eett r sinn-

ai ef'st ásrjórnenda lista íöðr-landssíiis

og á ýngrí árnm hans leit út fyrir »ð ho..-

iim inundi aiðnast það. „Tvítugr tók

iiaun við óðalseign sinui, og '21. árs

Lekk liaiima.ð eijiaiua giifugu ætts óru

Hele.ia Brooklyn, dóttir einhvers ins

stoit.sta'ættsti.fus á Englandi, framund-

au hoiiuhi lá Ijómandi vegr starfsemi og

friiina, kouau hans fögur og tignarleg,

hann sagði liehni oít hiæjandi, nð húu

hefði aðdáai.lega hæfileika til að vera

kona utanríkisTáðherra, tienni veittisvo

létt að avinuitsér virðim;u tólks o;i giédd

þeim nauðsyi'Ieaa hæfileika að geta tek-

ið þitt í öllu og skilið alb.    •

Með þvílíkri konu vonað'srjlávarðrinn

eftir að s;eta gjö t undraverða hlnti.

Haiin leit á hina starfsömu brnut sína

í stjóina'sæti lands bíns, ekke t virðing-

a takmark var of hátt fyrir frainairni

hans; en forlöiffh tóku í taumima, einn

sinni aðeius heyrðist r.'!dd hans í parla-

mentiuu, þeir sem það heyrðu gleimdu

þyí aldrei. Kæðu hans var viðbrngðið

fyrir alvöru fyi dni löksemda-kraft, svo

viuir og óvinir undruðust mæisku l-ians,

eu þá veiktist hann, og lagðist svo

þungt að engir hugðu honum líf. Lengi

barðist hann við óvin Lífsins og að Lok—

uin sigiaði hann. en læknarnir sögða

honum, að fratnvegis mættí hann ekki

tika þátt í opinberum störfum; og ef

hann forðaðist alla áreynzlu, sem setti

skapsmtini hans i hreifingu gæti hann

náð hárri elli. Teningnum var kastað

og liivarðinum fannst þetta  dauðadómr

sinn. Lady ríeleiiit reyndi að hus;hreista

banii en leiifii vtfr það áranarslaust.

Bráðum varð þó Earlscourt heinii.i ges1

risui. Hátistandaudi ínenn og listamenn

sóktu þtngað úr ölhi'ln attum eg aLlar

voui'r hans býgðiii-t i.ú á syni bans Bon-

ald luynd irlegiim.og efiiile^iim ungling

sem var alujör eftiruiy.'.d.löðr síns í 511-

u neitia einu. Hánli t.alði iðsama lirein-

gefða saxneska andlit, ... sömu trúveið-

ugu bláu iiiigu, inar stoLtiegu varir, Ijósa

hár og karlmaunjes;a yöxt.. Láv. Earle

var stoltr og liarðlyudr, ens;iiiii koin tiL

hus^arað rey'na að breita stefnu hans,

j Tuvel lad}T HeLena leyndi þitð ekki. ef

lierra Láv. taiaði voru þ.tð )og. Ronald

aftr á móti ga' veriö stíf. ef' því var að

8kifta' en ekki ósi^randi; ef einln erjum

tókst að sneita tiilimiingar lians, eða

skyldnrækui var sigr oftast vís.

j3ns:ii' aðrir erflngjar glöddu hjöitii

þeirra, og það tar ei'ttnvað næstum nu ð

aumkunarvert í inni stjófnlansn :ist

þessa'vonsvikna stórlynda föðr. Hann

laugnði til nð sjá starfsvið sonar sins

opnast, hann boILalagði fyrír son sli.n

iniklualvarlegare.il lian . I.iafði nokk-

uru tíma hafði gjört tyrir sjálfin sig, því

að í honum bjóst hann v,ð að fá nppf> II-

ing æskudrauma siniia. Tíminu leið os;

erlitt-jii.n að Eariscouit tór til Oxford

eius cg faðir lians gjörði a undan huii'

um. En þá vaið hann lyrir voiibrygðum.

sjáifr var liann ilialdsmaðr, frjáLsLyndi

hinu ryngri tíjna var lionuni viðistygö,

það var voðalégt sár fyrir lia.ni er Ron-

ald kom. heliu,-útlærðr úr skóla f'rjáls-

lyndra umuna. Með siuni vauaiégu

i-k.'.rp.skygni sá hann að' itðfinnsla var

gaguslaus.

'Látnm hitasótt frelsisins rasa út

sagði emn af vinum aiis. 'Elestir un8

menn l'á hana, íhalti er alLeiðiug lifs-

reynzlu fnllorðins áranna, þegar soiU'

þinn tekr við óðalstigrtTjinni verðr hniin

búinu að geguum gaiis;a inörg 'stig henn

ar.'

Earle láv. trúði því fastléga þegar

hann var búinn að n t sér ef'tii fyrstu von

brygði sín fiafði hann gaman af alvöru"

gefui sonar sins. Honum þókti vænt um

alvörugefni hans í öllu. Hann brosti

þegar Ronald las með sinni kjarkmiklu

ungu rödd ræðr formanna fiokks síns.

Og þe,;ar haun í æsku-hita sinum fram

kvæmdi kenningar formanna sinna með

því að heimsækja bændr og verkamenn,

seui föðr haus bauð við og rœddi við þá

um stjóriimál, kosningarétt og aðrar

framfarir.

Það var svo sem engínn efi á að Ron-

ald Earle var kallaðr til að vitina stór

mikið verk euda dreyraiíi hann þá tíð

að stéttarýgrinn muudi hverfa fyrir á-

iirifum sínum, en jafnrétti tæki við, að

auðlegð hei'us'ms yrði jafnara úthlutað,

svoengirliðt nauð og hungr meðan aðr-

jr böðuðu í rósutn. Draumar lians voru

þóeigi algjörlega einhLiða, liefði nú ein-

Framhald-

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10