Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Freyja

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Freyja

						þarf annars   að fylgja henni  á   fund í

kvöld;   vertu sælb'

'Farðu bölv.' muldraði Sveinn þegar

þeir skildu. Þá ert giftur, en leikur

samt þínar flagara brellur; flekar liver-

Ji stúlkuna eftir aðra og ég sem veit það

þori ekkert að segja. Það gleður mig að

hér færðu þie þó fullreyndan.

Klukkan var orðin 10, fundur hafði

verið vel sóttur, Jón náði Oiöfu til að

íylfíja henni heim. 'És er hræddnr um

að þér hafi ekki liðið sem bezt í kvöld

systir mín góð,' sagði hann um leið og

bann tók um handlegg hennar til að

leiða hana.

'Nei, ég var heldur ekki velfrísk, það

var svo ósköp hcitt.'

'Mér leið heldnr e'iki   vel í kvöld.'

'Var þér þá of heitt eins og m£r?'

' Heitt, já og nei.'

'Hvörnin á ég að skilja það?'.

'Eg fékk bréf í gær sem gjörði mór

heitt um hjartaræturnar'.

'Þú talar i ráðgátum máske ég eigi

að geta frá liverjum?.'

'Ó nei, ég skal heldur segja þér það

þó égokammist mín i'yrir það. Ég ásyst-

ur í C. Hún hefur legiö í þrjár vikúr

Bréfið var frá lnmni, og hún bað mig að

senda sér $ 5,00, en ég lief þá ekki ti J

sem stendur, ég get ekki dregið kaup

mitt fyr en ettir viku hér frá, en þyrfti

að seuda strax.'

'Já, það þyrftir þú að fjöra, en liefur

þú ekki unnið í alt sumar?'

'Jú, að vísu, og þú munt halda að í

þyí tilfelli ætti égaðhafa nóga peniuga,

en bæði hef ég lánað þá út, og syo borg-

að ddítið af gömlum skuldura, avo

mér þykir slæmt að þurfa að heimta

strax það sem ég á útístandandi, og enn

verra að taka til lái.s.'

,Eg skal lána þér ej þú vilt, þú getur

gef.ð mér 'nótu' annaðhvort á 'bosani,'

þinn eða þann sem þú átt hjá. ef hann

er áreiðanlegur maður.'

'Þakka þér kærlr-ga fyrir, — en viltu

ekki lána mér áu tryggingar, systir

mín?'

'Eg gæti trúað þér, en ég hef gjöit

mér það að reglu að lána engum án

tryggingar, og ég vona að þú þykkir

það   ekki við mig.'

'Nei langt frá, en viltn ekki gjöra þig

ánægða  með að fá hana á morgun?'

'0 jú', fær honum peningana, 'og láttu

mig vita hvernig systur þinni liður.'

'Já,það skal ég gjöra, og segj i henni

frá göfuglynda velgjörða-rnanninum

hennar—.'

'Og þessi veigjörðamaður ert þú sjálf-

ur,' sagöi hún brosandi um leið og hún

fór inn, þvi nú Var liúu komiu  heim.

'Lítiö hef ég grætt í kvöld, þetta er

þó vegurinn, eg verð oft að taka lán hjá

henni. en í skilum verð ég að standa

fyrst um sinn,' tautaði Jón.

Jön stóö ískilum, og Ólöf varð hon-

um erflð viðfangs, en alúðleg var hún

honum og lánaði jafnan peniuga er

houum lá &• Svo leið heilt ár, ýtnsir

voru farnir að óska henni til lukku,   það

var þó gott fyrir hana,   afgamla   mey-]

kerlingn aðná í hann fallega Jón  ekkij

nema þrítugann, og hann var  líka aði

stillast: og þaðátti hann henni aö þakkaj

enda þurfti hann þess  með,   því líkur

galgopi. Þannig talaði fólkið um   þenna

skoplega   atbiirð.   Jón var drjúgur    af

valdi sínu yfir þessari   nnda'legu   konu

sem engau hafði  viijað aðhyllast áðor,'

eða sem eojinn hafði viljað, en það var

ekki nema fyrst, smásaman bætti  hann

alveg að tala um hana við aðra Og það

vnrsatt, að  hann   sem  aldrei   hafði  át

n«itt, átti núpeninga, os hafði stððugat

vinnu. var hættur að drekka, og í stað

inu fyrir að svalla með drykkju bræðr-

um sínum, sat hann ýmist   heima eða

beimsót.ti Ólif i.

Ólöf talaði aldrei um kunningskap

þeirra, og fáum var kuuniigt um hve

oft hún hnfði rött íiotium hjálpir hönd,

en það var æfiolega svo um búið, að það

hl-iut að borgist sg einmitt þið bafði

gjört hann reglusamatm og algj'irlega

breytt stefnu þessa kviklynda  uiinns.

'Halló Jón! hversu ganga nú ástamál-

in við meykerlinguna ljótu, og hversu

ga'igapeningamílin? — Halló! atybirðu

ekki að svaragö nlum 04 góðutn kunu-

ingja þínum?' Jón haföi atlað að sneiða

úr vegi fyrir Sveini, eti er það tókst ekki

þá gf kk bann á veg raeð ho uuu oí s<jg-

ir: 'Peninga málin gangn, mSr vel, en

ásta mál á ,ég nú ekki leneur við, ég er

e'.ns og þú veist,giltur maður.'

'Já. og peninga málin ganga þ5r vel,-

flestir vegir eru þér færir, ég hélt þó að

gamla Olöf mundi sjá um sig '

'Það gjörir hún líka, og hún befur

líka kenut méraðsjá uiu mig. ístuttu

máli bún befur gjört úr mér ærlegann

mann, sem ekkilengur v/ldispila á hina

viðkvæmu strengi mannlegs hj irta þó

ég ætti þess kost, né heldnr fleka fé út

úr neinum með yfirskini ástar.'

'Ha, h.ler það þí virkilega, að þú

sért skotiun i hrokkin skinnu þeirri?'

'Nei vinur minn, þú glepur mér ekki

sjónar með mHimúðar hjali eíuii í p^u"

irigiiniinj ertu skotinn eu ekki persón-

unni ellegar þú ert ekki Jón.

'Eg verð að biðja þig að sleppi par-

sónunni því þú virðist ekkí geta talað

um banaeins og lieiðvirður niaðiir, tim

peninga oj, mig mittu tala sem þú vilt.

Góða nótt.'

'Nei, ekki 8vo fljótt. Þú, fallegi Jón,

ástfanginn í afg.tmalli ineykerlingu,

kondu nú og fiðu þ5r ncðau í því laxi,

það er svo fjandi langt siðau við höfura

drukkið saman, og svo skulutu við tala

um geiseinina þina.'

'Nei, ég þakka þér fyrir, en nú bef ég

ekki tíma.' Og svo sleit hann sig lausan

hvaðsem vintir haus sagði. Sveinn stóð

eftir höggdofa og hálf eyðilagður, 'Ólöf

nöldraði hann í gremjuróm,'þirna ertu

lifandi komin, ég elskaði þtg, og þd kast-

ar mér til að eyðileg»jast, en Jón flug-

baninn tilfinningalaus kærulaus og

giftur í.tilbót, nærástþinni.

Framhild í r.æsta núineri-

ÞAKKAR  AVARP.

Að horfa upp á börn sín berjast við

dauðanu, eftir að læknarnir hafa yfir-

gefið þau. þegar öll mannleg hjálp er

úti, og bíða eftir þvi að óvinur lifsins

blási á hið litla líf, þau-'að til það loks-

ins sl'iknar út af með ógurlegúm kvöl-

um, er hörmulegra en svo að nokkur

orð geti með p'^ttii lýst þvf. Aðeins eitt

getur jafivist við það, þó gagnstætt, og

þaðergleðin— -«ælan yfl'- þvi, þegar

einhver óvœnt hjílp kemur, einmitt

á því auiínabliki örvæntingarinnar

og hrífur bið elskaða afkvæmi úr klóm

dnuðans, og gefnr það aftnr hinum syrgj-

andí fo-eldrtitn þess. Þettnð lukkaðist

M>-s. M. G. Nordal að irjöra við okkar

elskaða son. Við getum ekki með orð-

um þakkað henni þenna stóra velgjörn-

íng, en biðjum L'Uð að gleðja hana, eins

og hún hefur glatt okkur.

Jónina Jónassdóttir.

Indriði Jónatanssou.

UJI ERGELSI.

Verið ekki e'gihg, hvað aem ásenirur

eðahyernig Bem krinirii^istæðnrriar ern.

Þetta er gott ráð. En þó er hér sem

oftar hægra að keuna heilræðin en

halda þau,

Þaðersitt, að flestir verða ergilegir

endrum og sinnum, sumir verða það

líka oft, og stundum er ekki svo itott

að gjöra við því. Eu ergelsi kemst líka

upp í vana. ef vér liðnm því nð iia

haldi ú oss, o^ þá etur það og eyðir lífs-

kröftutn  vo uin.

Það er óútsegja'ilega mikil sæla í því

innifahn, að áetja sér, og reyna að

gjöra sitt bezta, og fela svo afleiðing-

nrn>ir atvikum tímans.

Vér getum ekki búist við að koreast

akjörlega bjá stórnjóum lífsins, svo það

er bezt undir öllum kringumstæðum

ivð taka sérríflegt ve^Hnesti af léttlyndi

gleði, fyudni, hugrekki.von, transti og

lieimspekilesiii skynsemi út i biráttu

lífains. Skuggnreru til, álífsleiðsérbvers

mansog konu. Látnm oss ekki balda

að vorir, géa þeir einu, eða svartari eu

allra annara.

Bez'i vegurinu til að uleima eða lina

sitt eiu'id andstteymi er sá, «ð setja sig í

annara spor, oglétta þeirra byrði eltir

megni.

SHmaiiburður á vorum eigin og ann-

ara kjörnm, gjörir og eigi allsjaldan það

aðverkum að vornr sorgir hverfa eins

oá ský fyrir sól. Ef vér miðum Kjör vor

við þeirra s -m eiga við enn þreugri

kost »ð búa en vér sjálf, og af þeim er

ávalt ofinnrgt.

Engin sorg er svostór aðeinbeittur vilji

hugrekki og von, fái ekki borið bana,

Né nokkrir skuggar svo svartir, að ljós

mannkærleikans ekki fái gegnum þá

skinid.

Þýtt úr Eiisk'r

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10