Fostudagur 6. apríi 1979__helgarpásturinn— pósturinn— Útgefandi: Blaðaútgáfan Vitaðsgjafi Rekstur: Alþýðublaðið Framkvæmdastjóri: Jóhannes Guðmundsson Ritstjórar: Arni Þórarinsson, Björn Vignir Sigurpálsson Ritstjórnarfulltrúi: Jón öskar Hafsteinsson Blaðamenn: Aldis Baldvinsdóttir, Guðjón Arngrímsson, Guðlaugur Bergmundsson, Guðmundur Arni Stefánsson. Ljósmyndir: Friðþjófur Helgason. Auglýsingar: Ingibjörg Sigurðar dottir. Gjaldkeri: Halldóra Jónsdóttir. Dreifingarstjóri: Sigurður Steinars son Ritstjórn og auglýsingar eru að Síðu múla 11, Reykjavík. Simi 81866. Af greiðsla að Hverf isgötu 8 — 10. Simi: 81866 og 81741. Prentun: Blaðaprenl h.f. Askrift (með Afþýðublaðinu) er kr. 3000 á mánuði. Verð i lausasölu er kr. 150 eintakið. UM BARNIÐ Þegar börn fæðast reyna aðstandendur þeirra gjarnan að spá i framtiðina: Hvers konar krakki kemur þetta eiginlega til með að verða? Viö, vandamenn þessa nýja vikubiaðs, sem nú spriklar i fyrsta skipti i vöggunni, erum i þessum sömu sporum. Aö sönnu vitum við hvernig grislingurinn litur út nýborinn, en við vitum hins vegar ekki hvernig hann kemur til með að mótast og dafna. Spakir menn eru fyrir löngu búnir að sýna fram á, að það er ekki siður umhverfið, sem setur mark sitt á barnið en upp- eldið. 1 þessu tilfelli eru það þið islenskir blaðalesendur sem eruð umhverfi þessa nýgræðings i blaðaheiminum hérlendis. Við ætlum okkur ekki að hafa stór orð um eigið ágæti. I þvi efni gildir ekkert annað en dómur les- enda. Við getum hins vegar sagt frá þvi, sem við ætlum að reyna aðgerameðþessu vikublaði: Það er að bjóða lesendum öðru visi valkost í helgarlesefni en þegar er fyrir hendi á blaðamarkaðn- um. Það hefur að visu komið á dag- inn. að eftir að útkoma Helgar- postsins fór að spyrjast út kom greinilega glimuskjálfti i elsku- lega keppinauta okkar, og sumir þeirra hafa verið með tilburði i þá átt að þræða svipaðar slóðir i efnisvali. Um það er ekki nema gott eitt að segja. Þaö hlýtur að verka eins og vitaminsprauta á reifabarnið, þegar stóru krakk- arnir fara að apa eftir þvi. Helgarpósturinn hyggst hafa nútima viðhorf og Vinnubrogð I blaðamennsku að leiðarljósi. Við munum reka frjálslynda og sjálf- stæða ritstjórnarstefnu, þar sem lögð verður áhersla á áreiðan- leika og fjörlega framsetningu. Blaðið mun ekki taka flokkspóli- tiska afstöðu i neinu máli, sem þýðir þó ekki að blaðið muni engar skoöanir hafa. Við ritstjórn Helgarpóstsins verður leitast við að láta lögmál blaða- mennskunnar ráða og ekkert annað. Nú er bara að sjá hvort barnið dafnar. Við erum bjartsýnir. Þetta er nú einu sinni barnaár. -AÞ/BVS. Helgarpósturinn vill gjarnan hafa opnar umræður og skoðanaskipti á sfðum blaðsins, hvort heldur er um efni þess eða önnur mál sem mönnum liggur á hjarta. Höfuð- atriði er að pistlar séu stuttir, gagnorðir og vélritaðir. Meðan alþýðuráoherrarnir okkar i rikistjórninni glimdu um það með minnisstæðu brauki og bramli nú á dögunum, að hve miklu leyti þeir ætluðu ekki að standa við nokkur helstu kosningaloforð sih frá I vor, héldu sumir hinna minni spá- manna alþýðufylkingarinnar okkar á Alþingiuppi hjartnæmu málþófi um það, að hve miklu leyti alþýðumenn, almenningur þessa lands, ætti að kosta ferðir ráðherranna okkar til og frá vlgvellinum. Aö greina kjarnann fr» hisminu Þarna var vakið máls á kjarnanum, þarna var hismið loks skilið frá og heiðarleg til- raun gerð til þess að vega að rótum spillingarinnar i landinu. Von var að hinn vinnandi maður liti upp, stryki svitann af enni sinu þreyttri hendi og sperrti eyrun. Þaðerkunnaraenfrá þurfi að segja, að alþýðuráðherrarnir okkar þiggja mjög svo þokkaleg laun úr almenningssjóðnum. Sumir segja að þeir hafi allt að þvi eins há laun og skrifstofu- stjóri i súkkulaðifabrikku, eða forstjóri innflutningsfirma sem flytur inn hárgreiður og skó- reimar. Rætnar tungur hafa meira að segja látið að þvi liggja,aðþeir hafi hærri laun en kokkur á loðnubát. Alltént má geraþvi skóna, aðþeirhafi nóg, og þö þeir slái kannski ekki for- stjórann á Grundartanga út, þegár allt er meðtalið, þá er mér alveg sama, fyrr má nú vera- Þökk sé áöurnefndum minni spámönnum alþýðunnar á Al- þíngí, fyrír að vekja máls á spillingunni i bflabransanum. Hákarl mun eftirleiðis láta skella iskoltum á þessum stað I blaðinu og gera sér mat úr þjóðmálunum og baksviði þeirra — ýmist i gamni eða alvöru. BUKKBEUURAUNIR Og þökk sé Morgunbláðinu fyrir undirtektirnar. Sjaldan liggur það blað á liði sinu þegar réttlætismálin eru annars veg- ar. Gönguferð hressir Fullyrða má, að alþýða þessa lands er staðráðin í þvi, að ráð- herrarnir eigi sfna bila sjálfir, kaupi þásjálfirogreki,en gangi ella. Mér er sagt, að ráðherrar sitji á rassinum á fundum alla daga, milliþessaðþeir skjótisti kaffi niður á þing, eða i kokkteilboð upp i ráðherra- bústað, og hvað er eðlilegra en þeir hressi sig við inn á milli með rösklegri gönguferð. Vilji þeir aka, þá er það þeirra mál. Alþýðan hefur loksins komið auga á spor spillingarinnar á freönu hjarni verðbólgunnar og efnahagsöngþveitisins og mun nú hvetja sérlega fulltrúa si'na á Alingi til að ráðast til atlögu og láta hendur standa fram úr Hvað varðar okkur um það? 1 kosningabaráttunni í vor var stundum minnst á neöanjaröar- hagkerfi og lika varð mönnum tiðrætt um skattsvikin. Þessi mál verða hjóm eitt I saman- burði við bilasukkið i rfkis- stjórninni. Hvað varðar alþýöu- heimilin um það, þo að I næsta húsi lífi skattleysingi i vellyst- ingum praktuglega og haldi börnum sinum til náms, tann- lækninga ogannarrar heilbrigð- isþjónustu á kostnað heiðar- legra skattþegna, meðan ráð- herrar alþýðunnar spóka sig I hixuskerrum á kostnað rikis- sjoðs? Og hvað skiptir það hinna vinnandi mann, þó að þessir sömu nágrannar aki a. bíl, eða jafnvel á bflum, á kostnað fyrir- tækisins, reksturinn síðan dreg- inn frá í.bokhaldinu og skattur- inn lækkaður sem þvf nemur? Þessir góðu grannargætu meira aö segja verið forstjórar I fyrir- tækjum, sem héldu uppi at- vinnu. Jafnvel væri til i dæminu að fyrirtækin fengju rikulega fyrirgreiöslu úr almannasjóð- um, að launum fyrir vanmátt- uga, en heiöarlega tilralin til þess að veita alþýðunni okkar vinnu. Nei, þetta gengur ekki Ljóst er, að þær lágmarks- kröfur verður að gera til ráð- herraefna, að þau hafi efni á þvi að eiga sæmilega bfltík til aö komast á milli staða, þyki á annað boro nauðsynlegt að þau séu akandi, og eigi f þokkabót fyrir bensíni. Utanrikisráðherr- ann ekur a' gamalli amerfskri beyglu og ryðið sést langar leið- ir. Viðskiptaráðherrann á hallærisdós austan úr auðnum Siberi'u, svonefndan Freðmýra- bensa. sjávarútvegsráðherrann á gömlum og slitnum Volvo og siðast þegar ég vissí' tii ók dómsmáiaráðherrann á jeppa- tötri, sem gekk fyrir grænum baunum. öllum ætti að vera ljóst.að betra er heima setið en á stað ekið á soddan tryllitækj- um. Það yrði frfð fylkingin á flugvellinum í næstu kónga- heimsókn, eða hitt þó heldur. Eða er þetta bara takn alþýðu- veldisins á Islandi? SU spurning hlýtur að vakna, hvers konar ábyrgðarleysi þaö er af hálfu stjórnmálaf lokkanna aö tefla f ram fólki sem ekki er betur bilað en raun ber vitni. Þó held ég maður getí huggað sig við það, að ef rfkisstjórn al- þýðunnar lafir fram á voriö, ég tala nú ekki um út kjörtimabil- ið, ætti ráðherrunum að hafa tekist að öngla saman upp I and- virði þó ekki væri nema nýs Wartburgsog þá ætti þetta leið- indamal að vera Ur sögunni. Takist þeim þaö ekki, þá eru auðvitaðtilhundraðlausnir telji ¦ menn það fyrir neðan virðingu alþýðuráðherra aö ferðast á tveimur jafnfljótum. Alinn upp í ráðherrabil Ég þekkti einu sinni strák, sem var alinn upp i risastórum ráðherrabil, sem rekinn var af rfkinu. Honum var ekið i skól- ann þegar við hinir máttum ganga, af þvi við þoröum ekki á hjólunum i skólann af þvi lukt- inni og dínamónum var alltaf stolið meðan við vorum inni, og svo var honum ekið á ráðherra- bilnum dýra út í mjólkurbúö, þegar við hinir máttum hióla. Ég er á þvi nUna, að þótt við öfunduðum hann stundum eink- um þegar kalt var i veðri, þá hafi þetta ekki verið neitt sældarlif hjá honum og það hafi ekki haft góð áhrf á hann að njóta þannig yls og öryggis I plussklæddum bilsófunum á kostnað alþýðunnar, meðan öreigapiltar stæltust Uti I gadd- inum f siðu föðurlandi. Enda barðist hann á þingi gegn bila- sukkinu i' ríkistjórninni. Nei, hákarl ráðherrarnir verða að eiga bil- ana sjálfir og reka þá sjalfir, þó ekki væri nema vegna barn- anna. Hins vegar væri til í dæm- inu að hjálpa upp á sakirnar, svona til aö þeir þurfi ekki að eyða dýrmætum tima frá brennandi alvörumálum augnarbliksins og eilifðarinnar með þvi að berjast I bönkum. Vaxtaaukalán Alþýðustjórnin okkar veitti á fjárlögum 75 milljónum króna, að mig minnir, af skattpenigum okkar alþýðumanna, til þess að herðaskattaeftirlit. Sérfræðing- ar segja, að aukið skatteftirlit i nUverandi skattakerfi okkar, leiði ekkert af sér annað en það, að ólin verði hert enn betur að hálsi hins óbreytta alþýðu- manns, sem raunar skortir ekki viljann til skattsvika, heldur að- stöðuna. Alþýðufylkingin okkar á Alþingi ætti þvi að beita sér fyrir þvi að þessum aurum yröi fremur varið til bilakaupalána handa ráðherrunum með vaxta- aukakjörum. Það kæmi sér bet- ur fyrir okkur almUgamenn. SU lausn á samgóngumálum ráðherranna er að sjálfsögðu til, að Höskuldur fjári Uthluti þeim strætisvagnamiðum um leið og hann borgar þeim út við mánaðamót. Það aftur á móti gæti kallað á rikisúlpur til að skýla sér I norðangarranum á biðstöðvunum. Ennfremur væri unnt að flokka það undir ábyrgðarleysi að láta ráðherr- ana dinglast i almennigsvögn- um með rfkisleyndarmálin I vösunum. Strangar lánareglur Mér þykja öll rök hníga a þvi, aðrikissjóður eigiaðhjálpa fátækum alþýöuráðherrum til þess að komast yfir sæmilegar butikur með eölilegri lánafyrir- greiðslu, svo þeir að minnsta kosti verði sambærilegir við forstjóra gjaldþrota fiskiðju- veraogaðra öreiga einkafram- taksins hvað farartæki snertir. Annað finnst mér ekki sæma is- lenska lýðveldinu. En mér finnst lika, að það ætti að setja strangar iánareglur og miða þær til dæmis við það, hvernig viðkomandiráðherrahafi tekist að efna kosningaloforö sln. Þannig þekktust svika- hrapprnir langar leiðir á Trabantinum sinum, meðan hinir sem staðið hefðu viö gefin loforð, gætu veifað brosandi til alþýðunnar sinnar Ur Range Rovernum. En loftpressuna strax En þó aö brýnt sé, að fundin verði lausn á bilavandræðum rikisstjórnarinnar, eru þó önnur tækjakaup, sem verða að hafa algeran forgang og geta ráðherrarnir min vegna gengið allra sinna ferða þar til þau kaup hafa verið gerð. Það verö- ur nU þegar að ráöast I kaup á öflugri loftpressu handa rfkis- tjórninni til afnota f leitinni að neðanjarðarhagkerfinu. Og hver veit nema þegar sú leit loksins ber árangur, verði allar bflaraunir Ur sögunni, jaf nt okk- ar alþýðumannameð skiptimið- ann og ráðherranna á Freð- mýrabensunum og ryðguðum baunadósunum.
Beinir tenglar
