Föstudagur 1. ágúst 1980. pásturinn— 'útgefandi: Blaðaútgáfan Vitaðsgjafi sem er dótturfyrirtæki Alþýðubíaðs- ins, en með sjálfstæða stjórn. Framkvæmdastjóri: Jóhannes Guð- mundsson. Ritstjórar: Arni Þórarinsson, Björn Vignir Sigurpálsson. Ritstjórnarfulltrúi: Jón Úskar Haf- steinsson. Blaðamenn: Aðalheiður Bírgisdóttir, Erna Indriðadóttir, Guðjón Arngríms- son, Guðlaugur Bergmundsson, Guð- mundur Arni Stefánsson og Þor- grímur Gestsson. Ljósmyndir: Einar Gunnar Einars- son, Friðþjófur Helgason Auglýsinga- og sölustjori: Höskuidur Dungal. Auglýsingar: Elin Harðardóttir. Gjaldkeri: Halldðra Jónsdðttir Dreifingastjóri: Sigurður Steinarsson Ritstjórn og auglýsingar eru að Sfðu- múla 11, Reykiavik. Sími 81866. Af- greiðsla að Hverfisgötu 8-10. Símar: 81866, 81741, 14900 og 14906. Prentun: Blaðaprent h.f. Askrift (með Alþýðublaðinu) er kr. 5000 á mánuði. Verð í lausasölu er kr. 400 eintakið. FRAMKVÆMD í KERFISKLÚÐRI út t Kringlumýri má greina talsvert jarðrask — grunn aö húsi og rammlega girtan af. Grunnurinn er búinn ao vera þarna I mýrinni I um tvö ár og girðingin lika eoa allt frá þvi a6 þáverandi menntamálaráöherra tók fyrstu skóflustunguna að nýju útvarpshúsi með nokkurri við- höfn. t hvertskipti sem orðið hafa ráðherraskipti siðan hafa frétta- menn útvarps samviskúsamlega spurt nýjan menntamálaráð- , herra hvort útvarpshúsið nýja væri einhvers staðar á stefnuskrá þeirra en ráðherrarnir hafa komið sér kurteislega undan þvi að svara spurningunni. Ctvarpshúsgrunnurinn er þvl áfram f mýrinni — að miklu leyti i upprunalegu horfi lfkt og þarna sé komin framkvæmd sem hafi sérstakt varöveislugildi. A vissan hátt hefur grunnurinn það lika. Hann er nefnilega prýðilegur vitnisburður um dæmigert kerfis- klúður og hvernig stffni milli em- bættismanna getur siglt fram- kvænid i strand — framkvæmd sem þó flestir eru sammála um að sé þörf og góðra gjalda verð. t Helgarpóstinum I dag er gerð grein fyrirþvi af hverju ekkert miðar i byggingamálum dtvarp- sins, þrátt fyrir að allir viður- kenni að ófremdarástand rlki I húsnæðismálum þess og það standi allri starfsemi þess fyrir þrifum. Otvarpshúsið nýja er mikil bygging enda ætlað að hýsa bæði útvarp og sjónvarp, þar sem það þykir að flestu leyti hag- kvæmara. Stuðst er við Irska fyrirmynd I þessu efni, en þannig er frá hnútum gengið að byggja má upp húsið I áföngum. t áætlun Byggingasjéðs útvarpsins erjivi gert ráð fyrir að byggja fyrst'upp húsið sem hýsa á hljóðvarpið en fyrst I stað verði bæði hljóðvarp og sjónvarp þar til húsa, enda fái báðar stofnanirnar með þessu meira húsrými en þær hafa nú til umráða.Hins vegarhefurekki verið betur en svo staðið'ao kynningu þessarar framkvæmdar innan út- varpsins sjálfs að veruleg and- staða er meðal starfsmanna sjón- varpsins gegn þvi að sjónvarpið flytji þarna inn með hljóðvarpinu. Annar kapituli eru svo sam- skipti forráðamanna útvarps og Samstarfsnefndarinnar um opin- berar framkvæmdir. Nefndin hefur meinað útvarpinu að hefja framkvæmdir, þrátt fyrir að >nnn. byggingasjððurinn sé nú upp á rúman milljarð, sem geymdur er á vaxtaaukareikningi I banka. Samstarfsnefndin ber fyrir sig að hún hafi ekki fengið fram- kvæmdaáætlun frá útvarpinu fyrir næstu ár varðandi skiptingu fjármagnsins til hinna ýmsu framkvæmda, svo sem hvað eigi að fara til útvarpshúss- byggingarinnar, hvað til upp- byggingar dreifikerfis og hvað til endurbóta á útvarpsmöstrum. Þetta er þó ekki annað en fyrir- sláttur, þvl að ótvírætt liggur fyrir að byggingasjóðurinn er einungis ætlaður til byggingar út- varpshússins og tækjakaupa þess vegna. En um þetta er hins vegar þráttað og á meðan eru bygginga- mál útvarpsins f einum hniit. Fari svo fram sem horfir er þvi allt eins liklegt að nýja útvarps- húsið fari sömu leið og hliðstæð framkvæmd fyrir réttum 35 áruni — útvarpshúsið sem átti að risa þar sem Hótel Saga og Há- skólabió standa nú. Það liggur nú og rykfellur sem llkan I kjallara- skonsu uppi á Vatnsendahæðum. Verktakaleikföng og verslanastríd Það hefur verið talsvert um ferðamenn, innlenda sem erlenda hér á Akureyri að undanförnu þó ekki hafi mikið farið fyrir hinni rómuðu Akureyrarveðráttu hina siðustu daga. En það er margt að sjá og skoða i höfuðstað Noröur- lands þó svo að Drottinn almátt- anna teygja sig niður á við og lyftast siöan fagurlega upp bæt- andi i fyrrnefnt haugaskraut. Já þarna má sjá verktakafyrirtæki bæjarins að skurðgröfuleikjum sinum. Bæjaryfirvöld og Hita- veitan úthluta þeim leiksvæðum af mikilli rausn og aö sjálfsögðu ISLAND 90BISLAND 90 Akureyrarpóstur frá Reyni Antonssyni ugur hafi um sinn útvalið hann til þess aö taka við nokkru af þvi vatnsmagni sem hann þarf að hella úr fötum sinum yfir heims- byggðina. Við höfum Daviðshús, Nonnahús, blómskrýdda trjá- garða ogmánaskin diskóteka. Og eitt er ennþá ótalið sem mikinn svip setur á bæinn sérhvert sum- ar. Haugar af sandi, mold og grjóti prýða göturnar á f jölmörg- um árvissum stöðum og ef betur er að gáð má sjá arma skurðgraf- ber almenningur kostnaðinn.Guði " sé lof að þessi bölvaða visitölu- fjölskylda þeirra fyrir sunnan hefur aö þvi er virðist ekki hug á aðsetjasthér aðsinni. Hun myndi sennilega vera fljót að fjarlægja moldarhaugana, þessa einstöku bæjarprýði og svifta aumingja verktakana leiksvæðunum sin- um. Það vakti óskipta athygli bæj- arbua þegar Hagkaup opnaði nýja stórverslun hér fyrr i sumar. Ekki hvað síst vegna peirra yfir- lýsinga forráðamanna hinnar nýju verslunar um aö flutnings- kostnaður yrði ekki látinn koma fram i verði varanna og það haft hið sama og fyrir sunnan, sem þar þykir mjög lágt. Ekki var að sökum að spyrja. Strax fyrsta opnunardaginn var þar mikil ör- tröö sem litiö hefur linnt siðan. Eftir mikið jaml, japl og fuður ákvað Kaupfélagið að lækka nokkuð vöruverð sitt a.m.k. i stórverslun sinni i Hrisalundi.Og grimmúöugt verðstrið var skollið á milli hinna tveggja verslunar- aðila. I þessu tilfelli verður að minnsta kosti að viðurkennast að hin f rjálsa samkeppni hefur oröið til nokkurs góðs. Verðstrið þetta vakti nokkra athygli fjölmiðla, að sjálfsögðu að rikisfjölmiðlunum undanskildum.enda á KEA aí'ar þjónustuholla vinnumenn á þessu Oðali feðranna. Og vissast er auðveldast að forðast hlutleysis- brot með þögninni. Og talandi um rikisf jölmiölana get ég ekki látið h.já liða að gleðja Eið Guðnason varðhund (þ.e. útvarpsráðs- mann) örlitið. Hann virtist nýlega vera mjög áhyggjufullur yfir þvi i útvarpsviötali að enginn hefði kvartað yfir of háum afnotagjöld- um. Að sjálfsögðu eru þau að minnsta kosti helmingi of há. Fæstir fara ótilneyddir að borga sig tvisvar inn i bió ef myndin er léleg? þvi ættu menn frekar að tviborga fyrir misjafnlega lélegt Utvarpsefni. Og af hverju þessi lögtök? Þvi mætti ekki hugsa sér það að hverjum og einum væri t.d. áætlað að greiða um það bil 20,000 krónur, en þeir sem hefðu til þess efni oglöngun gætu greitt eitthvað meira að sjálfsögðu með þvi skiiyröi aö dagskráin batnaði i hlutfalli við upphæð greiðsln- anna. Ef menn eru svona óskap- lega ánægðir með upphæð afnota- gjaldanna er engin hætta á að þau skili sér ekki ef þessi „jákvæða" innheimtuaðferð yrfci tekin upp. Þegar þessar Hnur komast á þrykk er hin af mörgum lang- þráða Verslunarmannahelgi i þann veginn aö ganga i garð. Fjölskyldurnar þeysa af stað I blikkbeljum sinum til að njóta heilnæma loftsins i rykmekki hins islenska vegakerfis og eyða um leiðslattaaf orku.sýnandifram & að það er sko hægt að vera þjóö- hollur og ferðast um eigiö land en eyða samt dýrmætum gjaldeyri. Sjálfsagt munu einhverjir barna- framleiðendur (sbr. kjúklinga-og eggjaframleiðendur) fá sér einn gráan eða fleiri að minnsta kosti þegar komið er i áfangastað enda nóg af „bindindismótum" fyrir alla f jölskylduna vitt og breitt um landið. En ein f jölskylda er þó hér undanskilin og er það að sjálf- sögðu vfsitölufjölskyldan, en sem kunnugter var hún öll sett á anta- bus fyrir einum tveim árum með samþykki allra þeirra sem hlut áttuaðmáli. En það er vissara að treysta ekki á flugið þessa um- ræddu helgi þvi það kvað eiga að leggja niður innanlandsflugíð vegna blankheita Flugleiða. Og jafnvel þótt Flugleiðir fengju um- beðnar verðhækkanir er hætt við þvi að innanlandsflug leggist hvort eö er niöur vegna farþega- skorts. Menn munu sjálfsagt leit- astviðaðfinna sér einhvern ódýr- an feröamáta þegar þeir hafa ekki lengur efni á þvi að fljúga. Og viö það mun sjáll'krafa leysast það vandamál sem staðsetning NáttUrulækningahælisins fyr- irhugaða i Kjarnaskógi svo nálægt flugvellinum er talið skapa. Betur væri ef öll hin mörgu og flóknu vandamál islensks samfélags leystust á svo auðveldan hátt. HAKARL Aö keisaranum... í hvíld og skugga Mikil hvildarhelgi er nú fram- undan hjá landsmönnum. Að venju streymir f jöldi ungmenna til Bakkusarblóta, þótt sifellt stærri hópur þeirra finni ánægjuna i að reyna sig á fjalla- og öræfarölti. Fjölskyldufólk streymir á frið- sæla staði með tjöld sin og grill- búnað og ef veðrið verður þokka- legt, þa munu margir koma hressir og kátir heim á mánu- dagskvöld. Stór skuggi hvilir þó yfir helg- inni. Flestir fá vitneskju um álagningu beinna skatta á sig i dag og margir mun'u nú örvænta um afkomu sina þaö sem eftir er ársins. Stóra kauphækkun þyrfti til að rétta þann halla af og þvi miður er ekki Utlit fyrir að hUn verði að veruleika á næstunni, pótt Vinnumálasamband Sam- vinnufélaganna hangi nú i snöru rikisstjórnarinnar og ASI. Minnisvarði um óþekkta skattspekinginn Ekki munu þó allir skattstjórar vera bunir að þvi aö ieggja á ein- staklinga og allir eiga þeir eftir aö leggja skatta á félög. Er veriö að leita dauðaleit að manninum, sem samdi nýju reglurnar um skattaálagningu á atvinnurekstur landsmanna eða skilur þær. Finnist hann ekki áður en þing kemur saman, hefur verið talað um að fyrsta mál þess verði að samþykkja að koma upp minnis- varða um „óþekkta skattspek- inginn", sem hægt veröi aö gauka að blómvöndum við viöeigandi tækifæri. Engin skattskrá kemur nú út. Mun tilgangurinn meö af- námi hennar vera að koma I veg fyrir mótmælalista frá Bolungar- vfk og fleiri stöðum, þar sem menn á undanförnum árum hafa þotzt kenna, aö skattgreiðslur þeirra Jóns, Sr. Jóns, Jóns kaup- manns og Jóns pípulagningar- manns væru ekki I samræmi viö tekjur þeirra og lifsstfl. Sivöxtur skattheimtunnar Skattarnir dreifast nU á fyrir- vinnur heimilanna i stað þess að leggjast á heimilisföðurinn einan, þar sem bæði hjóna afla tekna. I heild aukast þó beinu skattarnir mikið. Sumpart er það sökum áhrifa verðbólgu, en einnig koma til siauknar kröfur hins opinbera til þjóðarteknanna. Viö höfum nU um langt skeið bilið við síþenslu opinberra útgjapa. Meðan að þjóðartekjur haia vaxið ört, hefur tekjuöflun til þess að mæta þensl- unni ekki veriö eins tilfinnanleg fyrir almenning og veriö hefði, ef þjóðartekjur stæðu i stað eða jafnvel minnkuðu. NU, þegar vöxtur þjóðartekna stöðvast og vaxandi hluta þeirra þarf til þess að mæta orkureikningi þjóðar- bUsins, hrökkva menn upp viö vondan draum. Samfélagsleg þjónusta Vöxtur opinberra útgjalda hef- ur venjulega verið réttlættur með aukinni opinberri þjónustu og sU skýring er rétt að mörgu leyti. Menn njóta nU bættrar þjónustu hins opinbera á sviði heilbrigöis- mála, almannatrygginga, sam- gangna og margra annarra fé- lagslegra framkvæmda. Fyrir það veröa menn aö greiöa og.lffs- kjörln skeröast eigi viö það, þótt hið snarvitlausa vísitölukerfi okkar mæli svo. Hitt er einnig ljóst, að stórum hluta þess fjár, sem nU fer til greiöslu beinna skatta er eytt af glæfralegu ábyrgðarleysi. Myndu skatt- greiöendur sjálfir verja þvi af margfalt meira viti. Svo er t.d. um meginhluta þeirra tugmilljarða, sem i dag er eytt til þess að kosta offram- leiðslu á kindakjöti og mjólk. Það þarf ekki að fara mörgum oröum um þann grátbroslega skopleik, sem rekinn er af framsóknar- mönnum allra þingflokka til þess að halda fylgi bænda, sem þó eru i minnihluta i öllum kjördæmum landsins. LandbUnaðarvitleysan kostar skattgreiðendur jafnvirði einnar Kröfluvirkjunar á ári, en hún er einmitt mælieining um hámark ábyrgöarleysis I sóun almannafjár. Maffa Fram- kvæmdastofnunarinnar kostar skattgreiðendur mikla fjármuni. Skrifræði eykst hröðum skrefum með þjóðinni og alls kyns stof nan- ir bUstna stöðugt Ut við að hafa skriflegt eftirlit hver meö annarri. Ekki hefur það bætt Hfs- kjör almennings, heldur þvert á móti. Aukin rikisútgjöld þýða aukna atvinnu Margir halda þvi fram, að aukin rikisUtgjöld þýði aukna at- vinnu, en samdráttur þeirra hljóti að leiða til atvinnuleysis, þar sem t.d. samdráttur I opinberum framkvæmdum eða þjónustu muni kosta marga starfsmenn at- vinnuna. A móti er bent á það, að lækkaðir skattar þýöi meira ráö- stöfunarfé almennings, sem auð- velt sé að laða fram til fjárfest- inga og sparnaðar með réttum opinberum aðgerðum. Pening;- »13
Beinir tenglar
