hplfjarpnczil irínn Föstudagur l. ágúst 1980. 15 hvort kvartanir eru sanngjarnar eoa ekki. t Neytendasamtökunum er verkaskiptingin þannig, að hver maour sinnir þvi svioi sem hann er sérfræöingur í. Jónas Bjarna- son er til dæmis matvælafræð- ingur og sér um þá hliö starfsins. Ég er kunnugur þessum gjald- skrármálum og opinberum rekstri og fljtítlega eftir aö ég kom inn f stjórnina tókum við upp þá nýbreytni að taka fyrir ein- stakar stofnanir og málefni þeirra frekar en aö sinna ein- göngu einstökum kvörtunum frá almenningi'.' — Hvaða önnur stórneytenda- mál en þau sem hafa veriö á döf- inni að undanförnu telurðu að sé nauosynlegt að taka fyrir? „Þaðmá benda á strætisvagna- samgöngurnar við Hafnarfjörö. Það er fásinna, að ekki skuli vera sameiginlegur rekstur á strætis- vögnum á höfuðborgarsvæðinu. Það er ekki neitt einkamál Hafn- firðinga, hvort það er hag- kvæmara að nota einkabil eða strætisvagna. Ég held að flest' þjóðfélög hafi komist að raun um að það borgar sig að greiða niður almenningssamgöngur. Hér i Hafnarfirði er ástandið til dæmis þannig, að raforkuverðið er ákveðið í samræmi við verðið i Reykjavlk sem er i visitölugrunn- inum og fær þvi ekki að hækka eðlilega. Samanburburinn má ekki vera of óhagstæður. Á sama tlma þykir bæjaryfirvöldum siálfsagt, aö strætisvagnafar- gjöld meö Landleiðum séu svo há, að það er siður en svo hvetjandi að ferðast með vögnunum fremur en einkabílum. „Atvinnunöldrari" Sama má segja um skrefataln- inguna á simanotkuninni. Það væri skref afturábak ef sfmi yröi svo dyr, að fólk veigraði sér við að nota hann. Og það kemur reyndar margt einkennilegt I ljós, ef farið er að glugga I mál Pósts og sima. Svo ég nefni bara eitt: Sú stofnun hefur það einkennilega vald að geta neitað mönnum um að hafa ákveðin starfsheiti I slmaskránni ef henni sýnist svo. Starfsheiti, sem hún „...telur óeðlilegt eða vafasamt að hlutað- eigandi hafi rétt til að bera", eins og stendur I reglum Pósts og slma. Það er undarlegt ef hver maður fær ekki að bera ábyrgö á þvl starfsheiti sem hann velur sér. Annars reikna ég með, að pöst- og simamálastjöri mundi sjálfsagt samþykkja það, ef ég færi fram á að fá i simaskrána titilinn „atvinnunöldrari"." — Skriffinnska á Islandi. Hvernig blasir hún við manni, sem er bæði hluti af kerfinu og skriffinnskunni, og stendur utan þess? „Það er ansi mikil skriffinnska I þessum stóru fyrirtækjum og erfitt fyrir almenning að átta sig á hlutunum. Fólk kann ekki orðið að lesa Ur þessum eyðublöðum og reikningum, enda er það alltaf að breytast. Það þarf að einfalda skriffinnskuna, en allar þessar hröðu verbbreytingar gera hana slfellt fltíknari og alla einföldun erfiöa" ;;||lfa»' s&>, Gaman ao dunda r höndunun — Svo viö sniium okkur meira að sjálfum þér aftur I lokin. Þessi mál sem þU ert á kafi I fyrir utan aðalstarfið hjá Háskólanum taka. að sjálfsögðu mikinn tima. En hvernig verðu frístundunum þar fyrir utan? „Ég hef nU ekkert tímafrekt tómstundastarf, laxveiðar, golf eða slikt. Hér áður fyrr var ég dá- litið I ljdsmyndagerð, framkallaöi og stækkaði sjálfur, en eftir að þetta fór aö vera mest I lit hef ég Htiö gert af því. Og þegar ég var yngri iðkaði ég dálitið skiði, en er að mestu hættur þvi nU. Fritlminn fer að mestu I neytendamálin og ýmislegt sem gera þarf hér heimafyrir. Mér finnst gaman að dunda mér I höndunum. Ég hef komið mér upp góðri aðstööu til aö smíða, og hér á heimilimu ger- um við mikið sjálf, eins og ég sagði áðan. Það fer mikill tlmi I þaö. Og mér finnst hvfld i þvi, þegar ég er buinn að liggja I pappirsgögnum allan daginn, að bregða mér Ut i skur. Svo syndi ég mikið, kem oft við i Laugardals- lauginni á leið heim á kvöldin. Mér finnst of mikiö fyrir þvl haft að gera mér sérstaka ferð þangað" Méöir hans leiknatö — Ég sé að þU ert með planó hér I stofunni og að yfir þvi hangir afskaplega „mUsikölsk" mynd. Er mikið stunduð tónlist hér á heimilinu? „Það er nU afskaplega litið sem ég spila, en geri dálltið af þvl fyrir sjálfan mig. En myndin er merkileg. Hun er af Beethoven, og móöir mln, Elln Gísladóttir, teiknaði hana. HUn var afskap- lega listfeng, en samt teiknaði hUn ekki nema tvær til þrjár myndir. Ekki fékk ég neitt af þeim hæfileikum hennar, en þyk- ist þó geta gert ýmislegt I hönd- unum eins og foreldrar mlnir. Og börnin mln hafa lika fengið sitt af því, og ekki slður frá móöur sinni, sem er mjög laghent. Viö eigum þrjU börn, tvær dætur og einn son. Eldri dóttir mln saum- aði Ut áklæðið á pianóbekknum þegar hun var tólf ára, og fyrir ári lauk hún prófi frá Kermarahá- sktílanum með handavinnu sem aðalgrein. Sonur minn ákvað eftir stUdentspróf að læra husgagna- smfði. Eitthvaö hefur hann verið að hugleiða að fara upp Ur þvi I innanhUssarkitektur, en það er eftir að vita hvað verður Ur þvl. &g held að hann hafi fundið Ut að það á betur við hann að smiða en vera f pappirsvinnu alla daga"
Beinir tenglar
