Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Helgarpósturinn

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Helgarpósturinn

						Töfraflautan æfð í Gamla bfói í vikunni
„Alltaf þrekvirki að
að sviðsetja óperu
Töfraflautan
hjá íslensku óperunni
//
Töfraflauta Mozarts hljómar nú
frá sviðinu í Gamla bíói. íslenska
óperan frumsýndi þessa iíklega ást-
sælustu óperu meistarans og jafn-
framt hans síðustu á fimmtudags-
kvöldið.
- Þetta er fyrsta ópera Mozarts
sem náði almenningshylli. Hún var
sérstaklega skrifuð fyrir ákveðið
óperuhús í Vín, sem allskonar fólk
sótti, ekki aðeins þessir venjulegu
óperuaðdáendur - og hún náði
strax miklum vinsældum, segir
hljómsveitarstjórinn Gilbert Levin
við Helgarpóstinn.
Mezzoforte á afmælistónleikunum á Broadway - „hafa nú góðan meðbyr
þótt mitt álit á þeim sé kannski mikið til fokið út í veður og vind", segir
Gunnlaugur m.a. í umsögn sinni. Mynd: Jim Smart.
íslenskt fusion —
iðnaður eða jazz?
Hljómsveitin Mezzoforte hélt
upp á fimm ára afmæli sitt nú á
dögunum með hljómleikahaldi
og öðru húllumhæi. Fimmtudag-
inn 21. október voru haldnir í
aðstæður. Ekki vil ég þó segja að
það hafi tónlist Mezzoforte gert,
því óneitanlega hefur hún þróast,
en hvort það hafi verið í rétta átt
geta   hins   vegar   verið   skiptar
veitingahúsinu Broadway hljóm-
leikar miklir og nú á miðvikudag-
inn var sendi hljómsveitin frá sér
sína fjórðu plötu, sem einfaldlega
heitir Mezzoforte 4.
Mezzoforte hefur á þessum
fimm árum verið eina starfandi
fusion-hljómsveit Iandsio< . Slíkt
hlvtur bæði að haía smar go óti
hiiðarogslæmu. Þaöhiýturað
hafa verið slæait að hafa ekki
neina samkeppni, því hætt er við
að hljómsveitir staðni við slíkar
skoðanir um. Persónulega er ég
ekki alls kostar ánægður með þá
stefnu sem tónlist þeirra hefur
tekið, en hver hefur sinn smekk.
Stöðugt hefur verið miðað að því
að slípa til tónlistina og um leið
gera hana sölulegri. Ég get vel
skilið að strákana langi til að
koma tónlist sinni til eyrna stærri
áheyrendahóps en til þessa hefur
verið mögulegt og þegar ein-
hverskonar frægð á erlendri
grund virðist ekki ýkja fjarri, þá
65 manns taka þátt í sýningunni,
26 manna kór, 35 manna hljóm-
sveit, 17 einsöngvarar og sjö börn.
Það er því þröngt á litla sviðinu í
Gamla bíói. Þórhildur Þor-
leifsdóttir leikstjóri segir að það sé
í sjálfu sér ekki mikið vandamál.
-  Mesta vandamálið er að koma
öllum þessum fjölda stórslysalaust
á sviðið og af því, segir leikstjórinn
og bætir því við, að vitanlega hafi
það valdið ýmsum vandkvæðum,
að allir þátttakendur í sýningunni
eru í fullum störfum annarsstaðar.
Meðal einsöngvara er Guð-
mundur Jónsson óperusöngvari,
"sem lék hlutverk prests í uppfærslu
Þjóðleikhússins á Töfraflautunni
árið 1956 en leikur nú hlutverk Sar-
astrós æðsta prests. Af öðrum ein-
söngvurum má nefna Garðar Cort-
es, Halldór Vilhelmsson, Önnu
Júlíönu Sveinsdóttur, Sigurð
Björnsson, Ólöfu Harðardóttur og
Sieglinde Kahmann.
Töfraflautan er sambland af
gamni og alvöru, annarsvegar æv-
intýri um vonda drottningu og
góðan prest, töfraflautu sem dýr
dansa eftir og töfraklukku sem
stökkva öllum óvinum mannsins á
braut. Að hinu leytinu er Töfra-
flautan lofsöngur um ást manns og
konu og jafnframt ákall um andlegt
frelsi og frið á jörðu. En ekki síst er
þarna um stórfenglegt tónverk að
ræða og listaverk sem hlýtur að
teljast þrekvirki fyrir unga og litla
óperu að setja á svið.
- Þrekvirki? segir leikstjórinn og
hljómsveitarstjórinn. Það er ekki
meira þrekvirki fyrir lítið óperuhús
en stórar óperur eins og Scala. Það
er   alltaf  þrekvirki   að   sviðsetja
óperur.
ÞG
3  3
Q. 1)
<  <
3».
li
Q. QJ
C3-
3°
3T3
w =
3   Q,
D)   "
-=o-
Heim eftir 1 7 ár:
MEÐ 200 MYNDIR
í FARANGRINUM
Fyrir 17 árum hélt ung Reykja-
víkurstúlka til listnáms í Engíandi
eftir að hún lauk stúdentsprófi frá
MR. Hún heitir Karólína Lárus-
dóttir, og eftir það urðu ferðir
hennar heim til íslands fáar og
stuttar. Þar til nú, að hún kemur •
heim með 200 listaverk í farangrin-
um, grafík, vatnslita- og olíumynd-
ir og teikningar og opnar sýningu á
þeim á Kjarvalsstöðum laugardag-
inn 6. nóvember.
- Ég hóf nám við Sir John College
í Whitechapel 1964 og árið eftir hóf
ég þríggja ára nám við The Ruskin
School of Art, sem ég Iauk raunar á
tveimur árum. En um þetta leyti
gifti ég mig og stofnaði fjölskyldu.
Tíminn fór því mest í bieyjuþvott
og barnauppeldi þar til 1977, að ég
tók upp þráðinn að nýju, segir Kar-
j ólína við Helgarpóstinn.
Þá hðf hún nám ígrafík við Bark-
ing College of Art, og frá árinu
1978 hefur hún haldið nokkrar sýn-
ingar, ýmist ein eða með öðrum.
Og um sömu mundir og hún opnar
sýningu á Kjarvalsstöðum eru verk
eftir hana í tveimur galleríum í
London.
„Þótt ég hafi verið fjarverandi
árum saman og þekki mig varla á
Islandi lengur sæki ég myndefni
mest til íslands.
Enn hefur mér ekki tekist að lifa
af listinni, en ég held að þetta sé að
koma, mér finnst ég vera að kom-
ast í gang, og þær viðtökur sem ég
fæ hér skipta mig afskaplega miklu
máli, segir þessi listakona, sem
hingað til hefur verið flestum
löndum sínum ókunn.
Myndirnar eru allar til sölu.
ÞG
er það jafnvel ennþá skiljanlegra.
Við það er þó jafnvel hætt við að
þeir missi eitthvað af þeim áheyr-
endum sem þeir áttu vísa í upp-
hafi. Ég hef t.d. fylgst með flest-
um þessum drengjum frá þvíáður
en Mezzoforte varð til og batt satt
að segja við þá nokkrar vonir.
Þær hafa nú heldur dvínað með
hverju árinu sem liðið hefur, eftir
því sem tónlist þeirra hefur orðið
iðnaðarlegri og steriliseraðri.
Eftir því sem allt hefur verið fág-
að meira og meira þar til alltvirð
istnúfallið   ímjögsölulegt horf.
Nú mætti ætla að ég áliti Mezz-
oforte 4 alveg glatað fyrirbrigði
en því er þó ekki þannig farið.
Platan hefur sínar góðu og slæmu
hliðar. I raun finnst mér um
helmingurlaganna bara nokkuð
góður.
Það er fyrst að nefna lagið
Fyrsta paragraf (a), sem er hress-
ilegt á köflum og sérlega finnst
mér gott að heyra alvöru píanó-
hljóma eða svona næstum því,
því líklega er hér um Yamaha raf-
flýgil að ræða, -að minnsta kosti
er tónninn nógu holur til að svo
geti verið. Hvað sem því líður
finnst mér skemmtilegra að hlýða
á Eyþór spila eitt og eitt píanó-
sóló í stað þessara eílífu annarrar
handar synthesizersóló.
Á fyrri hliðinni finnst mér
einnig ágætt lagið Undur vorsins
og þá sérstaklega vegna kassagít-
arleiksins, sem er eins og þetta
með píanóið, góð tilbreyting frá
rafmagninu. Það sem helst eyði-
leggur fyrir þessu lagi er heldur
hvimleiður „bar' í rabbabara"
söngur, sem hlýtur að hafa verið
hægt að koma fyrir kattarnef með
einhverri góðri hugmynd.
Seinni hliðin hefst með besta
lagi plötunnar, Fönksvítu nr. 1
fyrir trommur og hljómsveit, sem
nú kannski hefði verið nær að
kalla Diskósvítu, en það skiptir
svo sem ekki máli. Lagið er kraft-
mikið og í eiginlega eina skipti á
plötunni gefur að heyra sæmilega
rífandi gítarleik, sem er nokkuð
sem ég sakna svona þegar á
heildina er litið. Ég veit að Frið-
rik er einn af okkar albestu gítar-
m>
JNfc
JÍatn^katoMm
H
leikurum, fingarlipur og sóló
hans yfirleitt vel uppbyggð. Hins
vegar finnst mér hann of aftur-
liggjandi í heildarsvip tónlistar-
innar, þ.e. hann hverfur of mikið
inn í heildarmyndina. Tónlist
Mezzoforte er nefnilega orðin
mjög slétt og samfelld heild. Að
mínu mati er hún allt of slétt og
myndi hún rísa meira ef t.d. gítar-
inn mundi rífa sig betur upp á
köflum. Kannski er þetta fyrst og
fremst einhverskonar „sound"
spursmál.
Fusion Blues þykir mér einnig
nokkuð áheyrilegt lag, með
ágætu píanósólói og á eftir því gít-
arsólói sem maður tekur eftir.
Hin lögin hirði ég ekki um að
telja upp, enda renna þau bara
Framhald á 17. siðu.
„Ekki hrædd við að leggja myndir
minar undir dóm gagnrýnenda í
Reykjavík", segir Svava Sigríður
Gestsdóttir frá Selfossi
mannahöfn, þar sem meðal annars
voru kenndar gluggaskreytingar og
auglýsingateikning, auk venju-
legrar litameðferðar og myndbygg-
ingar.
- Eftir það fór tíminn mest í barna
stúss, en í nokkur ár vann ég við
g'uggaskreytingar í Reykjavík. Ár-
ið 1974 settist ég að á Selfossi, og
þá var aftur farinn að veröa tími til
að sinna hugðarefninu, segir Svava
við Helgarpóstinn.
Hún   er   einn   af   stofnendum
Myndlistarfélags Arnessýslu, og á
Svava Sigriður Gestsdóttir frá Selfossi:
Frumraun vestan heiðar
-Ég er ekki hrædd við að leggja
myndir mínar undir smásjá gagn-
rýnenda í Reykjavík. Ég hef trú
bæði á sjálfri mér og myndum mín-
um, segir Svava Sigríður Gests-
dóttir, sem búsett er á Selfossi. Hún
opnar fyrstu málverkasýningu sína
vestan heiðar í Gallerí Lækjartorgi
á laugardaginn.
Svava Sigríður hefur fengist við
myndlist frá því hún man eftir sér
og hóf nám í Myndlistarskólanum í
Ásmundarsal þegar hún var ung-
lingur. Eftir það nam hún eitt ár við
Bergenholts   fagskole    í    Kaup-
undanförnum árum hefur hún
haldið fimm einkasýningar og
nokkrar sýningar með öðrum.
Myndirnar á sýningunni eru
unnar með vatnslitum og pastel-
litum, og auk þess eru á meðal
þeirra pennateikningar. Helsta
viðfangsefni Svövu er fólk, en hún
hefur líka fengist við að mála
landslag.
„Þó ekki natúralistiskt landslag,
þetta er meiri fantasía, í áttina að
því að vera abstrakt", segir lista-
konan við Helgarpóstinn.
ÞG
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24