Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Tķminn

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Tķminn

						TIMINN
Grródaveg:ur.
Frá því var skýrt í síðasta
blaði að skipstjórinn á »Valdimar
Tornoe« sem hingað kom frá
Spáni gaf upp að allmikið áfengi
væri í skipinu, þar á meðal 10
kútar af koníakki. Var vínið inn-
siglað af lögreglunni, eins og lög
gera ráð fyrir. Síðah fór lögreglan
að grenslast eftir hvort alt væri
með kyrrum kjörum og var þá
einn kúturinn horfinn, en á 7 kúta
var kominn sjór fyrir áfengið.
Varð ekki uppvíst hver valdur var
að verkinu, en skipstjóri ber
ábyrgð á því. Fyrir þetta tvöfalda
lagabrot
að smygla svo miklu víni á
land og
að rjúfa innsigli lögreglunnar
var skipstjórinn sektaður um
300 kr.
/ Iwerjum kúl voru um 30 litrar
af koniakki. Pað hafa þvi verið
am 240 lítrar af koniakki sem
smgglað hefir verið á land.
Eftir þvi sem kunnugir segja
mun það lágt áœtlað að gangverð
á smygluðu koníakki hér á landi
sé 25 kr. literinn. Verð þessara 240
litra er þvi um 6000 kr. eftir að
það var komið á land.
Pað man og ekki vera fjarri
sanni að áœtla, að á Spáni kosti
einn liter af koníakki 2 kr. Inn-
kaupsverð koníakksins mun þvi
þvi vera um Í80 kr.
Hreinan ágóða smyglarans af
gmyglununni mnn því mega
reikna ut með því að draga frá
sölnrerði innkaupsvérð og sekt
og verðar hann í þessu tilfelli
5220 — flmm þúsnnd tvö hnndrnð
og tuttngu — krónur.
Hér virðist vera um öldungis
öruggan gróðaveg að ræða, a. m. k.
meðan ekki berst of mikið af víni
á markaðinn i bannlandinu.
Beztu þakkir fyrir alia samúð við mig og fyrir þann vinarhug og
sæmd er sýnd hefir verið minningn mannsins mins, Gests Einarssonar á
Hæli, nú við andlát hans og útför.
Margrét Gísladóttir
Aðferðin er þessi:
Kanpa vín á Spáni og fá það
heim með saltskipi. Fara ekki í
neinar felnr með það. Láta lög-
reglnna innsigla. Brjóta innsigli
lögreglnnnar. Flytja vínið á land
og 8elja fyrir of fjár. Ef lSgregl-
an kemst að því á eftir, þá mnn-
ar minstn að borga svo sem flmm
af hnndraði af sölnvorðinn í sokt.
Til samanburðar má minna á
það sem kom fyrir nýlega á Wille-
moes í New York.
Tveir af skipverjum urðu þar
uppvísir að því að brjóta áfengis-
löggjöf Bandaríkjanna.
Brotin voru mjög lítil. Engu að
síður lá við sjálft að sökudólg-
arnir yrðu kyrsettir og fengju ekki
að fara heim með skipinu. Þeir
urðu að setja 1000 dollara trggg-
ingu til þess að fá að sleppa í
bili. Þó er um fyrsta brot að ræða
og það sáralítið. — Venjulegar
sektir fyrir fyrsta brot eru vestra
mörg þúsund dollarar og við í-
trekun brots margra ára fangelsi,
eða t. d. hjá veitingamönnum að
allar eignir þeirra eru gerðar upp-
tækar  og  þeir sviftir veitingaleyfi.
En liór á íslandi er það í sum-
um tilfelium öruggnr gróðavegur
að brjóta landslðgin þótt upp
komist.
Þessi óskiljanlega vægð við
smyglarana verður þeim beinlínis
hin mesta hvöt til þess að virða
landslögin að vettugi, að iðka það
að   græða  á því að brjóta íslenzk
lög, græða á þvi jafnvel þótt það
verði uppvíst.
Annað dæmi má nefna. ,Skip-
stjórinn á »Er. Berga játar að
hann hafi ætlað að smygla í land
96 flöskum af áfengi. Verð áfeng-
isins, þegar búið hefði verið að
smggla þvi á land mun óhœtl að
reikna 1920 kr„ en innkaupsverð
á Spárli 192 kr. Bœjarfógeiinn i
Regkjavik sektar skipstjórann um
200 kr. Munurinn þó sá á fyrra
dæminu að ekki tókst að smygla
áfenginu á land og það var gert
upptækt. En sektarupphæðin er
jafn hlægilega lítil fyrir því.
Sú bardagaaðferð andbanninga
að sporna við því að bannlögin
væru svo úr garðigerð sem vera
á, hefir orðið þeim heilladrýgst
um að fá vín ólöglega á land.
Lágu sektarákvæðin í lögunum eru
verk andbanninga.
En hvaða vit er í því af hálfu
dómaranna að halda sektunum
niður við lágmark þegar það er
alkunnugt hversu stórkostlegan
gróða er um að ræða af smyglun-
inni, þegar það er alkunnugt að
sektirnar eru ekki nema lág hund-
raðstala af gróðanum.
Með þessu lagi er beinlínis verið
að hlaða undir þá menn sem vilja
lögin afnumin og gefa smyglurun-
um hvatningu sem brjóta lögin.
Því skal hér með opinberlega
skotið til landsstjórnarinnar
hvort hún ranni láta þetta við-
gangast áfram.  Pað er skorað á
alista. Bræddust flokkarnir saman
i eitt, en Bolschevickanafnið er
oftast notað um þá, og því er því
haidið hér.
Bolschevickar »agitéruðu« af
miklu kappi fyrir sínu máli og
stjórnin fékk ekkert við ráðið. —
Lvof forseti og flestir félagar hans
viku úr ráðuneytinu, en Kerensky
myndaði nýtt ráðuneyti af jafnaðar-
mönnum. Herinn var ekki lengur á-
byggilegur. Þýzkir flugmenn dreyfðu
niður flugritum yfir skotgrafir
Bússa og þýzkir leiguþjónar voru
á ^hverju strái. Kerensky sjálfur
varð á móti vilja sínum til þess
,að gereyða öllum heraga, með því
að hann gaf út tilkynning sem
nefnd hefir verið: »Hið mikla
frelsisskjal hersins« — hann leyfði
hermönnunum að mynda pólitisk
félög. Þeir voru ekki seinir á sér,
að hagnýta sér þetta leyfi. Þeir
héldu nú stöðuga umræðufundi i
staðinn fyrir að gæta vígstöðvanna
og hershöfðingjarnir fengu ekkert
aðgert.
Enn háskalegra var þó  sjóliðið.
Veturinn 1916—17 lá mestur hluti
rússneska flotans inni frosinn f
Kronstadt, Helsingfors og Beval.
Hermennirnir höfðu ótakmarkað
landgönguleyfi. Meðal þeirra gekk
»agitation« Bolschevicka svo vel
að flotinn varð aðalstoð þeirra,
eins og síðar kom fram. Sú flota-
deild, sem var í Rigaflóanum og
átti þar stöðugt í höggi við Þjóð-
verja, var aftur á móti stjórninni
trygg og barðist vel og drengilega.
Sumarið 1917 gerðu Bolsche-
vickar uppreisn í Petrograd, en
Rerensky fékk bælt hana niður. —
Enn var nokkur hluti hersins hon-
um trúr, en það sem mestu réði,
var, að þá voru Bolschevickar ó-
samþykkur. Sumir þeirra lögðu
mest kapp á að koma iðnaðar-
fyrirtækjum í hendur verkamanna,
en aðrir, einkum hinir gömlu
Maximalistar hugsuðu mest um að
koma jarðeignum f hendur bænda.
Þótt þessi uppreisn mishepnað-
ist voru Bolschevickar ekki af baki
dottnir. Þeir treystu sambandið
sin á milli og nú lofuðu þeir þjóð-
inni að hún skyldi fá frið, ef hún
vildi styðja þá, og það hreif.
Rússland var örmagna og þráði
friðinn. Kerensky hafði alstaðar
glatað trausti sínu. Hið eina afi
sem haldið hefði getað ríkinu sam-
an, Semstvonefndin, var nú brotið
á bak aftur af hermanna-og verk-
mannaráðunum.
Hinn 7. nóvember 1917 gerðu
Bolschevickar nýja uppreisn. Setu-
liðið í Petrograd gekk í lið með
þeim. Herskip skutu á þann hluta
borgarinnar, sem var Kerensky
tryggur og hann sjálfur varð að flýja.
Hann gat safnað saman nokkrum
herdeildum, er hann fór með móti
Bolschevickum, en sjómenn frá
Reval og lettneskar bersveitir komu
þeim í opna skjöldu og sigruðu
þær algerlega. Var vald Kerenskys
þar með úr sögunni.
(Frh.)
H. Hallgrimsson.
landsstjórnina að hlntast til nm
að dómarar láti sektir íyrir
smyglnn standa í slíku hlutfalli
við brotið að ekki geti verið að
ræða ura gróða á lagabrotum,
þótt þan komist upp, að sekt-
irnar verði svo háar, hvað sera
líður lágmarkssektar-ákræðnra
bannlaganna, að þær fæli smygl-
ara frá því að ítreka brotin.
Peningar hafa fallið stórkostlega
í verði. Allir heiðarlegir landsbúar
slynja undan dýrtíðinni. Vinnu-
veitendur, einstakir og hið opin-
bera, reyna að gefa dýrtíðaruppbót.
En þeir eru lU, sem græða á pen-
ingaverðfallinu. Það eru smyglar-
arnir. Sektirnar eru, í krónutali,
ákveðnar fyrir verðfallið. Á þeim
þarf að veita heldur ríflega dýr-
tíðaruppbót og virðist ekki þurfa
að biða eftir lagaákvæði til þess.
Stjórnin ætti að geta ákvcðið þá
dýrtiðaruppbót til bráðabirgða.
Og það mun óhætt að fullyrða
að allir góðir og réttsýnir borgarar
taka undir þessa kröfu og vænta
þess að einhver breyting verði hér á.
Mun   Tíminn   sjá   hvað   setur L
þessu máli og ekki láta niður falla
fáist ekki bráðiega leiðrétting.
ör skeytum.
}..—7. janúar.
—  Matvælaráðherra Breta gefur
vonir um að matvælaskömtun verði
afnumin þar í iandi frá aprillok-
um n.k. Búist er þó við að eitt-
hvert eftirlit þurfi að hafa með út-
hlutun matvæla og verðlagi eftir
þann tíma.
—  Lloyd Georgevannstórsigur
við nýafstaðnar kosningar í Bret-
landi, hefir nú 350 atkv. meiri-
blula i þinginu. Asquith náði ekki
kosningu.
—   Prins Friedrich Karl af Heis-
en hefir afsalað sér konungdómi
á Finnlandi.
—  Foch marskálkur hefir lýst
því yfir í vopnahlésnefndinni, að
nái maximalistar völdum i Þýzka-
landi, þá muni Bandamenn slíta
öllum samningum við Þjóðverja
og líta svo á sem bráðabirgða-
friðnum sé slitið. Jafnframt er þess
getið, að stjórnmálamönnum og
borgaraflokknum í Berlín sé það
ljóst, að bandamenn muni taka
Berlin herskildi yerði maximalista-
hreyfingin ekki bæld niður. Skora
þeir á stjórnina að beita til þess
hinum hörðustu ráðum.
—  Vilhjálmur Þýzkalandskeisari
liggur þungt haldinn í spönsku
veikinni segir í skeyti 3. þ. m., og
fylgja veikinni aðrir kvillar og
jafnvel búist við uppskurði. Fo-
erster, læknir keisarans, var kom-
inn til hans.
—  Fullyrt er að Austin Chaua-
berlain verði fjánnálaráðberra
Breta.
Ritstjóri:
Tryg-gTÍ Þórhnllsson
Laufási.      Sími 91.
Prentsmiojaa (juteaberg,
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8